Merhaba benim gibi evhamlı anneler ☺️
Doğum hikayelerine hamileliğimin ilk günlerinde çok fazla düşmüştüm acaba bende doğum yaptığımı görür müyüm diye içimden çok iç geçirmişliğim vardı..
2018 yılında Ağustos ayında 27haftalık ölü doğum yaptım hatta hastane ile davalık olma durumum bile oldu sadece otopsi yapılacağı için vazgeçmiştim..
2019 yılında Eylül ayında 9haftalık kalbi durması nedeniyle kürtaj oldum..
Gelelim 2020 ye 😁
Kürtajdan 3ay sonra hemen hamile kalmak istemiştim doktor 3ay ara verelim dediği için, ilk ay olmadı başladı korku hemen doktora gittim vajinal ultrasonla muayene oldum detaylıca baktı hiç bir problem yok dedi aşağı yukarı hepimizin duyduğu cümle 😒 ama bana kalırsa vajinal muayeneden sonra oldu ne olduysa biryerde tıkanıklık vardı da açılmış gibi hissettim hep çünkü o ay hamile kaldım 😁
Genetik pıhtılaşma tespit edilmişti ilk kaybımdan sonra bolca gebelik testim vardı adete 1hafta kala test yapmaya başlıyordum o derece stoğum vardı, bi akşam duşa girmeden testi yaptım ilk iki hamileliğimde de hemen çıkmıştı ikinci çizgi bu testimde hemen çıkmadı bende yok diye duşa girdim çıktığımda belli belirsiz ikinci çizgi vardı, var desen var yok desen yok gibi bir çizgi, aklımı kurcaladı ertesi gün sağlık ocağında kan tahlili yaptırdım 77çıktı dünyalar benim olmuştu ama sevinmek için erkendi hemen doktora gittim doktorum ultrasonda baktı rahim kalınlaşmaya başlamış diyebildi sadece 2gün sonra tekrar test yaptırdım beklenen değerlerdeydi şükür hamilelik serüvenim başlamıştı, 2kaybım olduğu için uzun bir süre kimseye söylemedik yaklaşık 18-20hafta diyebilirim çok kilo almadım karnım belli olmuyordu,
Gel git zaman haftalar geçti kızımı hissetmeye başladığım günden sonra beni hiç yalnız bırakmadı her gün hatırlattı hissettirdi kendini ☺️ Çalıştığım için izin almam gerekiyordu, kızımın gelişimi ileride gidiyordu işgüzarlık edip başka bir hastane ve doktordan yaklaşık 10gün önce aldım çalışabilir raporumu 37çalışamaz günü geldiğinde 35+3tüm, normal doğumu zihnen ve bedenen kaldıramayacağımı biliyordum doktorumla hep sezaryen konuştuk fakat ben çok beklemek istemiyordum ve ağrılarım oluyordu hareket bile edemiyordum diyebilirim ama sevgili doktorum son dakika 39+1de alırım dediğinde maskemin içine gözyaşlarım akmaya başlamıştı 😁 38de doğum düşünmüştüm hep 39çok uzun ve riskli gelmişti yakınımız olan başka bir doktora 37+5te muayene oldum 37+6ya doğum planladık sabah 7:30da hastane girişim yapıldı nst ve evraklar derken 8:30gibi odamdaydım, o anda korku başladı ama çaktırmamaya çalıştım kimseye, yardımcı personel ameliyat önlüğünü getirdi ve o malum sonda anı 😒 hastane çalışanları nerdeyse tamamı tanıdıktı bana ameliyatta takarlar diye düşünmüştüm ama olmadı, ben çok kasmam kendimi diye düşünüyordum hemşireye azıcık müsade et gevşeyeyim dedim o ise şak diye hortumu soktu 🥺 acıdı diyemem ama irite edici bir his çişim var ama yapamıyormuş gibi bir his ameliyat masasına kadar sondaya taktım zihnimde diyebilirim belkide stresimi bir yere aktarmam gerekiyordu o da sonda oldu 😁
Ameliyathaneye girdim o masaya oturttular spinal iğnesi gerçekten acılı bir işlem değil kasmamam gerektiğini biliyordum, yapıldıktan sonra hemen ayaklarım ağırlaşmaya başladı beni yatırdılar ama ben ayaklarımı hala kımıldatabiliyordum korku sardı beni doktor başlıyoruz gibi birşeyler söyledi dedim ben ayaklarımı oynatıyorum, bu acıttı mı dedi o arada karnımı cımbız gibi bir aletle sıkıştırmış hissettim ama acımadı dedim, zaten hissedeceksin dedi bende bir korku o anda ayaklarımı oynatsam herhalde aklımın da oynama ihtimali vardı ayaklarımı ve kendimi kastım herhalde ki hala sırt ağrım var 😒
Kızımın çıktığı o an ve onun sesi o kadar güzel bir bağırıştı her annenin tatması gereken bir duyguymuş gerçekten 💕
Kızımı yanıma getirdiler öptüm kokladım giydirip annem ve eşime teslim ettiler, annem ameliyata girdi sağlıkçı olduğu için eşim de ameliyathane kapısında bekliyordu, kızım çıktıktan sonra ameliyathane resmen boşaldı beni dikiyorlardı ama çok hoş değildi o işlem ve çekiştirmeler 😒 odaya gittik kızım çok hızlı nefes alıp veriyordu çocuk doktorunu odaya çağırdık kontrol amaçlı solunum desteği verelim diye aldılar alış o alış 😢 40-60arası solunum olması gerekirken dakikada benim kızım 90larda solunum yapıyormuş ve pnömomediasis ve pnömotoraks ikileminde kalınmış daha kapsamlı bir yeni doğan yoğun bakıma sevk edildi benim kucağım boş kaldı 😢
Çok şükür 14ekimde 3425gram 55cm doğan bebeğim 12gün ardından yoğun bakımdan dün çıktı ve şuan kucağımda uyuyor ☺️
Allah isteyen herkese istediğinde nasip etsin bu duyguları, hamile olanlar zihnen ve bedenen çok güzel süreçler geçirsin ve güzel günler, anlar tatsın inşallah gitmeden hayır duamı edip ayrılayım dedim aranızdan 🙏🏻