Herkese öncelikle merhabalar canım anneler :)
Bugünlerin gelip benimde doğum hikayemi paylaşabileceğim inanın sanki imkansizmis gibi gelirdi bana ama şükürler olsun 20.10.20de sağlıklı bir şekilde kızıma kavusabildim 🤲🤲
Hamilelik sürecim inanılmaz derece çok zor geçti 😢 En başında 16. Haftamda kadar süren felaket ötesi mide bulantılarım tam ne güzel geçti diye sevinirken daha daha beteri olan her gün saatlerce beni ağlatan mide ağrılarım, yanmalarim ,şişkinliklerim ve hazımsızlıklar yani mide ile ilgili bütün aşırı zor mide sıkıntıları 😢 mide bulantısına hap ile halledebiliyorken bu mide ağrılarına hiç bir çözüm bulamayan doktor doktor gezen denemedigi mide koruyu kalmayan ama sonunda bir doktorun verdiği mide koruyucu ile sadece hafiflemiş gibi yapan midem oldu ama dogurdugum güne kadarda o mide koruyucu kullanmak durumda kaldım 🤷 Ama inanın bu saydıklarımın hiçbiri 21. Haftamda az bir kanama ile öğrendiğim plesanta privia( bebeğin eşinin aşağıda olmasi) durumu kadar beni yipratmadi. Yirmi birinci, otuzuncu ve otuz ikinci haftada yaşadığım yoğun kanamalar günlerce hastanede yatislarim sonrasında doktorum bebeğimi 36. Haftaya kadar karnında tutmaya çalışacağız ve 36. Haftada hemen alınması gerektigini söyledi ve 20.10.20 için gün aldık 19 Ekim’de yatisim yapilacakti fakat benim 17 Ekim’de yine yoğun kanamam oldu 😓 hemen o gün apar topar hastaneye yatışım yapıldı ve yine serumlarla kanamam 3 gün daha durdurulamaya calisildi yoğunluğu azallsada kanama tamamen malesef durmadı 🤷🤷 ve o gün geldi çattı 😊
20.10.2020 günü
Doktorum sabah tekrar muayene etti beni ve çok riskli olmadığını karnımın normal bir sezeryan gibi acilacagini söyledi ama kanamanın durdurulamaz olduğu bir durumda rahimin alınması riski olduğunu o zaman birde karnı boylamasına kesileceğini belirtti bütün riskleri göz önüne aldım fakat içimde hiç korku yoktu tek amacım kızıma kavuşmakti. Saat 8.30 civarı ameliyat önlükleri getirildi ve ameliyat önlüklerini giydim ameliyathaneye doğru yol aldım kapıda eşimi annemi çok çok öptüm onlar çok sevdiğimi söyledim ve ameliyathaneye girdim ameliyathanede tam bir düğün havası vardı doktorlar ve hemşireler inanılmaz derecede tatlılardi hatta ilk girdiğimde Şok geçirdim nasıl bu kadar eğlenceli bir ortam olabilir diye ve orada bütün korkuların bitti aslında
Daha sonrasında sonda takıldı sonda takılması çok kolaydı yaklaşık 3 5 saniye falan sürdü ama kendinize kasmamaya özen gösterin kendinize kasarsanız işleri daha uzun sürer Daha sonrasında spinal yapıldı ve inanın asla ama asla acı olmadı damar yolu açılması ondan bin kat daha çok acılı bir işlem O yüzden sakın korkmayın derin derin nefes alın ve bildiğiniz duaları okumaya çalışın Ben öyle yaptım çünkü
Daha sonrasında sedyeye uzandım önume önlükleri attılar önümü görmemem için zaten o sırada bacaklarım uyuşmuştu iğne vurulduktan 2 dakika sonra bir sıcaklık geliyor bacaklarınıza ve artık hissetmiyorsunuz fakat bacakları dokunuşları hissetmeye başladım tentürdiyot döküldü onu çok net hissettim ve Doktorlar başıma toplanıp karnıma dokunmaya ayaklarıma dokunmaya başladıklarında korktum ve dedim ki ben ayaklarımı hissediyorum dedim o zaman dediler ki sağ ayağını kaldır ama kaldıramadım dedimm aaa uyusmusum 😃😃 ve onnlarda dediler ki bana dokunuşları hissedeceksin acı olmayacak gerçekten de öyle oldu böyle karnınızi ovaladiklarinizi yada böyle karninizla oynadıklarını yogurduklarini düşünün tam olarak öyle bir his oluyor Ben biraz kızımı çıkarırken çekiştirmeleri oldu içimde onu hissettim ama o da yine söylediğim gibi acı hissi yok sadece çekiştirme hissediyorsunuz yani korkulacak herhangi bir durum olmuyor zaten ameliyata başladıktan sonrasında 5 dakika içinde kızım 1580 gram 48 cm olarak dünyaya geldi ve o onun duyduğum İlk o sesini asla unutamam duyduğum en güzel sesti o ciyak ciyak ötüyordu resmen 😊😊😊😊😊 temizledikten sonra hemen getirdiler yanağıma koydular öptüm sustu ve babasının yanına götürdüler Daha sonrasında bir 15 20 dakika daha benim karnıma dikişleri ile uğraştılar ve Daha sonrasında ameliyatım bitmişti beni ameliyat sırasında en çok yoran şey titremem oldu ve titreme Bir saat kadar daha geçmedi 🤷🤷 ameliyathaneden çıktıktan sonrasında 2 saat sonra ayaklarımı hissetmeye başladım 6 saat sonrasında yürüdüm ilk yürüyüş evet biraz zordu ama çok zor değil karşıya bakmanız gerekiyor ve yapacağım demeniz gerekiyor Daha sonrasında yürümek değil ama benim için yatağa yatıp kalkmak çok zor oldu ama akşama kadar 1 saatte bir mutlaka kalkıp 5 dakikada olsun yürümeye çalıştım ve kuru kayısı kompostosu yaptırmıştım evde onun yardımı ve kalkip yurumekle beraber gazını akşam cikarttim. Benim için asıl zor kısım hastaneden çıktığım bugün oldu yani ertesi gün o gün çok şiddetli ağrılarım oldu çünkü artık hastanedeki gibi serum ve iğne yoktu evde sadece parol vardı ve o da çok az etki ediyordu ama şükürler olsun geçti şu an doğum yapalı 1 hafta oldu ve artık kendim yatıp kalkıyorum en önemlisi kızımla kendim ilgilenbiliyorum ilk 3 4 gün malesef bu pek mümkün olmadı 😢😢 evet sezeryandan sonra ağrılar sancılar acılar olabiliyor ama inanın bunların hepsi gelip geçici şeyler ve inanın kızıma her baktığımda ağrılarım acılarımin hepsini unutuyorum ve şükürler olsun diyorum.
Bugün artık kızım 6 günlük oldu ❤️❤️
RABBİM isteyen dileyen kimsenin kucağını boş bırakmasın insallahhh dileyen isteyen herkes dualarimda ona baktıkça annelik neymiş bütün damarlarımda bunu hiisediyorum dünyanın bütün güzelliklerinden güzel sanki gözümde ❤️
Sorularınız var ise cevaplayabilirim
Hepinize hayırlı doğumlar diliyorum. Rabbim bütün hamileleri kurtarsın insallah 🤲🤲