Aysee25 başınız sağolsun Allah rahmet eylesin Bn de 20011 de annemi kaybettim 7 haftalık hamileydim Bn İstanbul’da oturuyorum annemgiller Mardin de annem 40 yaşında vefat etti ve Bn onu görmedim gurbete olduğum için yılda bir defa gidiyordum Nisa’nda abimin düğünü oldu onun için gittim Ağustos’ta annem vefat etti Bn gidene kadar gömüşlerdi varmanı beklemeden hep içimde kaldı bunca yıl sanki annem köyde hayatta ama ne göre biliyorum ne sesini duyuya biliyorum doğumumu yaptım herkesin annesi geldi yanlarına uzaktan olanlar telefonla aradılar ama benim yanima gelen giden yoktu arıyanda ne zaman anneme muhtaç olsam yoktu Sevinç’imi mutluluğumu paylaşmak istediğim de yoktu bayramlar gelirdi gidecek bir yerim yoktu arıyacak telefonuma cıkıcak annem yoktu şimdi kızım 13 yaşında boyuma geldi keşke annen görseydi oğlum 9 yaşına geldi şimdi hamileyim keşke annem görseydi annem vefat ederken bir tane torunu vardı sadece kımız vardı ve oğlum da 7 haftalık hamile olduğumu söylemiştim çok sevinmişti ve 6 gün sonra vefat etmişti ikinci torun haberi almıştı şimdi 9 torunu var ama onları göremedi bu gün torunlarından
bir tanesi annemin adını taşıyan 4 yaşına girdi bir tanesi de iki gün sonra 2 yaşına girecek ama annem yok hep onun eksikliği Bn Doğum yapıcam yanıma gelemeyecek ve o hastane köşelerinde gene Bn annesiz kalıcım Sevinç’im de de eksik mutsuzluğum da da eksik ve ben ölne kadar bu eksiksizliği yaşıyacağım kocaman Kadın olduğum halde bu acıyı kaldıramazken annesizligi yeşamazken küçücük bir çocuk nasıl yaşar ki keşke anneler ölümsüz olsa anneler hiç ama hiç ölüm yakışmıyor 😞