Aylardır fikir aldığım ve verdiğim happy momdan pazartesi günü tahliye olduk, bize de hikayemizi paylaşmak düştü 😌
Ben geçen yıl eylül ayında rahimde perde ameliyatı olmuştum,perdem çok büyüktü ve sağ rahmi tamamen kapamıştı, sol rahim bebeği en fazla 12 hafta taşıyabilecek kapasitede idi. Hiç kayıp yaşama riski almadan direkt ameliyat oldum ve ameliyattan sonraki 6. Ay ilk denememizde hamile olduğumu öğrendim 😌
Benim minik noktam ile serüvenim o zaman başladı, tabii mutluluyuz havada uçuyoruz, 10. Hafta bir anda kanamalarım başladı. Düşük tehdidi progestan proluton vurulma derken 15. Haftamda çok yoğun bir kanama yaşadım ve dedim ki “noktam beni bıraktı” .. Öyle bir kanama oldum ki kızlar, doktorum kan transferi yapma durumunda kaldı musluktan tazyikli su açar gibi..
Kanamanın nedeni bulunamadı önce sonra hemen serklaj yapalım dedi ve 16. Haftamda serklaj oldum. Ameliyathanede baygınken doktorum rahim filmi çekilen aletin ucuyla içeriyi kontrol etmiş, herhangi bir sıkıntı görmemiş ama ameliyatta rahim ağzım da kesildiği için rahim ağzı bebeği taşıyamayacak durumda imiş.
Bizim zorlu sürecimiz 16. Haftada serklaj olmam ile başladı. Korona sürecine denk geldik ve ne annem ne kayınvalidem hiç kimse yardımcı olamadı Allahtan eşim evden çalışıyordu o süre zarfında Allah razı olsun ikimiz hallettik. İlk ay tuvalet harici doğru dürüst kalkmadım, sonra yavaş yavaş yemek vs işlerimi yapmaya başladım ama tabi az az.. O arada eşimle de bir güzel korona olduk evin içinde hem de dışarı çıkmadan… Neyse geçti bitti 😄
Doktorum 30u görür müyüz, acaba 32 de olur mu, keşke 34ü de görsek derkeen kendimizi 36+3 de bulduk. Doktor bile inanamıyordu bu rahim ağzı taşımaz deyip duruyordu 😄 cuma günü 36+3 kontrolümüzde nst de sancı yok bütün ölçümler güzel, rahim ağzı uzunluğu 30 mm (33 mm ile dikiş atılmıştı) dedi ve 30 ekim 38+3e sezaryen günü verdi. Biz de tabii yine mutluyuz ama başımıza gelecek varmış😱 pazar günü gecesi bir anda önce belime sonra kasıklarıma giren sancılar olmaya başladı ama düzensiz şekilde bebek de toplanıyordu ama makat pozisyon diye önemsemedim yalancı sancı sandım. Sabah da devam edince dayanamadım ve doktora haber verip hemen taksiye atlatıp hastaneye gittim. Nst çekildi sancışsr 10 bile değil. Doktor bana “sancın yok ağrıların devam ediyor mu” dedi ben de devam etmek ne kelime ölüyorum dedim hemen vajinal bakalım dedi. Çatalca çıkar çıkmaz doktorum hemen panik oldu ve “Gül hemen ameliyathaneye iniyorsun bebeği almamız lazım, rahim ağzın 1 mm bile değil 0 olmuş bebeği dikiş tutuyor ve dikiş çok gerilmiş rahmin yırtılmak üzere” dedi ben tabii tabiri caizse mal gibi kaldım nasıl yani diyorum anlatacak vaktim bile yok hemen eşine haber ver dedi benim elim ayağım dolandı yalnızdım çünkü. eşime doktorum haber verdi doğuma giriyoruz diye. Eşim de işte tabii, apar topar gelmiş evden çantayı almış 30 dk içinde hastaneye geldi (ev ile hastane arası Allahtan araba ile 2 dk) O gelene kadar tüm işlemler tamamlanmış beni giydirmişler ameliyathaneye giriyorduk ki yetişti.
Hemen indik doktor beni bekliyor ameliyathanede. Alel acele spinal yapıldı ki gerçekten hissedilmiyor arkadaşlar bu konuda emin olun elimin üzerinden açılan damar yolu vallahi daha çok acıyor. 5 dk geçti ama hiç uyuşma sıcaklık olmadı ve 2. Spinal yapıldı ama yine sıfır uyuşma.. Doktorum sürekli ultrason ile bebeği takip ediyordu ve yine bir bomba “bebek dönüyor strese girdi hemen almamız lazım genel anesteziye dönün bekleyemeyiz rahim yırtıldı”.. O ana kadar düğün havası olan ameliyathane bir anda buz kesti herkes hızlı hızlı davranıyor benimle şakalaşan hemşire herkese kök söktürüyor falan. Nasıl uyudum nasıl uyandım bilmiyorum. Çok hızlı davranmak zorunda kalmışlar çünkü kızım çok fazla narkoz çekmiş..
Uyandığımda kızım eşimin kucağında ağlıyor ben de hemen “burdayım annecim” dedim hemen sustu ben tabii ağlamaya başladım. Eşim yanağıma getirdi gözleri kocaman açmış bana bakıyor. 36 haftadır çektiğim ve ondan sonra çekeceğim her şey yalan oldu gitti. Evlat gerçekten de bambaşka bir duygu imiş..
Spinal iğne etkisini çoook geç gösterdi ve 5 saat boyunca bacaklarımın uyuşmadı geçmedi. Sezaryene dair beni en çok zorlayan bu oldu. Yemek yemiş ve su içmiştim ona rağmen genel anestezi beni zorlamadı, kusmadım da başım da dönmedi. Ayaklarımın uyuşması geçer geçmez kalktım yürüdüm. Kendime çok inandım yapacağım dedim ve yaptım. Biraz başım dönse de hemen geçti ve ondan sonra her saat başı kalktım yürüdüm.
Annem cuma günü geleceği için eşimle yalnızdık, annem hemen yola çıktı ama yetişmek ne mümkün 😌 Allah razı olsun eşimle hallettik, iş başa düşünce de kalkması oturması ilgilenmesi mecburiyrti kalınca çekiken acı da önemsenmiyor 😌
Benim doğum hikayem biraz aksiyonlu olsa da sezaryen beni zorlamadı arkadaşlar, tek sıkıntım normalden fazla bir kesiğim var çünkü bebeğim tam dönerken doktor almak zorunda kaldı sırt ve popo yatay şekildeydi çıkaramamışlsr fazla kesmek zorunda kalmışlar. Tabii kızım sağolsun dikişimi çok gerip rahmi yırttığı için orada da ağrılar var ama olsun😌 Eninde sonunda kızım benim yanımda ya umrunda olmuyor insanın. 3 günlük olduk ve tüm ihtiyaçlarını ben karşılıyorum. Kimsenin doğum hikayesi birbirini tutmuyor. Bu kadar olumsuzluğa rağmen doktor rahmin yırtıldı demesine rağmen ben kızım doğacak diye düğüne gider gibiydim anestezist bile şaşırmıştı “kesilcen az sonra hee eğlenmeye mi geldin kız buraya niye ağlamıyon korkmuyon sen” demişti 😄 Her şeyin başı moral motivasyon, ne yaparsanız yapın ağlasanız da patlasanız çatlasanız da o çocuk bir şekilde doğacak 😌 süreci güzelleştirmek bizim elimizde, her şey olumsuz gitse bile 😌
Eveet, 19.10.2020 tarihinde 36+6 haftalık 2600 gram ve 48 cm olarak benim minik noktam Gökçe’m dünyaya geldi, babası akrep burcu olacak diye pek mutlu değildi babasına kıyamadı terazi burcu oldu kızım. Kızlar babacı oluyor dedikleri doğruymuş 😄 doğumda bile babacı oldu.. darısı öncelikle tüm bebek isteyenlerin başına 😌
Serklajlılar hepinize uyumak üzereyken dua ettim hayırlısıyla eeeeen güzel doğumlar sizin olsun. Ben 36yı gördüm siz 38i görün inşallah😍😍😍
Sormak istedikleriniz varsa cevaplayabilirim elimden geldiğince😌😌