Her iki doğumunda iyi ve kötü yanları var ben pozitif bir doğum hikayesinden çok iyisiyle kötüsüyle yaşadıklarımı yazmak istedim ki benim gibi sezeryan hakkında hiçbir fikri olmayan anneler için biraz olsun yol gösterici olsun. Öncelikle kendimi normal doğuma çok hazırlamıştım bebeğim doğum pozisyonu almış herhangi bir engelde yoktu doğdu doğacaktı. Hatta 36. Haftada gelme riski vardı kanala girmişti ki daha sonra vazgeçti bebiş 37. Haftadan sonra kanaldan çıktı. 38. Haftada çatı muayenesi oldum doktorum çatımin dar olduğunu bebeğin iri olduğunu o yüzden kanaldan çıkıp tekrar giremediğini ve omuz takılması riskinin olduğunu söyledi ve beklememize gerek yok dedi 2-3 gün içinde alalım. Cok moralimiz bozuldu tabi doğal olarak hic düşünmemiştik sezeryan ihtimalini. Neyse bilen bilir burada anket filan açtım ne yapmalıyım diye bende çoğunluk gibi risk almak istemedim ve 38+5 e yani 19 Ekime sezeryan günü aldık. O günün akşamında heyecandan daha çok oluşacak riskleri düşünmekten uyuyamadım kafama biraz fazla taktım. Neyse sabah oldu hastaneye 9 da yatisimizi yaptık 10 dk sonra ameliyat kıyafeti getirdiler damar yolu açmaya geldiler canım o kadar yandı ki buna dayanamıyorsam ameliyatta ne yapacağım diye düşündüm. 12 gibi ameliyathaneye götürmeye geldiler nasıl stresliyim dokunsalar ağlayacağım neyse artık başa gelen çekilir dedim ve kendimi bıraktım. Ameliyathaneye girdik ilk önce anestezist geldi sedyeye oturmami ve hareket etmememi söyledi iğne çok küçük ve ince bir iğneydi. Neyse iğneyi soktu belime neredeyse hiç acımadı birazdan bir elektrik çarpması hissedeceksin dedi hakikaten öyle oldu içimi gıdıklayan ancak acitmayan bir elektrik carpmasi hissettim ve o an belimden aşağı bir sıcaklık yayıldı. Yaklaşık iki kez bu hissi yaşadım acı yoktu. Biraz usumustum iyi bile geldi :) daha sonrasında karıncalanma hissi geldi inşallah hissetmem filan diye düsunurken bacaklarımı kaldirip kenara koyduklarını duydum ama onun dışında ne bir his ne bir acıma yoktu hatta orada sondayı taktıklarini anlıyorum seslerden, hareketlerden ama his yoktu. Ondan sonra rahatladım. Doktorum geldi hemen başlandı en ufak bir acı veya baskı hissetmeden birde baktım bir bebiş ağlaması çıkarmışlar ilk muayenesi yapılıyor bile :d sonraki his çok tuhaf bu bebek benden nasıl çıktı gerçekten benimmi nasıl bir mucize derken yanağını yanağıma koydular bir anda susuverdi. İlk öpücüğümu o an aldım. Bir kokusu vardı anlatamam nasıl böyle güzel kokuyor diye hala düşünuyorum. Ama tabi o an başladı annelik duygulari götürün dedim hemsirelere üşümesin üstünü giydirin. Sonrası dikişler filan bir ara cok ağırdı karnım zor dayandım 5 dk filan sürdü normalmiş bagirsaklarimi hareket ettirdikleri icin sakinleştirici yapalım dediler istemedim. Bebek gittikten 15 dk sonra dikişlerin bitirip benide yukarı götürdüler ilk muayene üstünün giydirilmesi filan derken 10 dk sonra yanıma getirdiler. Biraz karın ağrım vardı ameliyattan sonra oda 15 dk civari sürdü. Onun dışında hiçbir acı çekmedim bir yerim agirmadi. Ameliyatim güzel geçmiş doktor karnıma bastirilmasina filanda gerek görmediğini söyledi. Yemeye içmeye 1 saat sonra filan başladım. Uyusuklugum 3-4 saat içinde tamamen geçti. Yinede ağrım sızım yoktu. 7 saat sonra sondami çıkardılar hissetmedim bile.. ilk yürümede hiçbir ağrım sızımda olmadı hemşire sen ameliyat olmadın mı bizim kandırıyorsun diye sordu o derece iyi yürüdüm. Hiç birşey korktuğum gibi olmadı. Ertesi gün zaten normal hayata döndüm kendim kalkıp oturmaya başladım. Bir tek lavaboda eşim ve annem yardımcı oluyor. Bugün
- taburcu olacağım. Biraz yazdıklarımdan moralim bozuk oldugu anlaşılıyordur belki onun nedenini de anlatayım bebekle ilk gün çok zor geçti hiç uyumadım sütüm gelmedi bebeğe mama verdik onun dışında ikinci gün memeyi emmeye çalışmadı bile, kalp atışlarıda çok düzensizdi doktor şüphelenip test yaptı ve kanında enfeksiyon başlangıcı çıktı. Çok önemli birşey değilmiş ama ilerlerse bebek ölümüne kadar gidebiliyormus. Vermek istemedim başta ama erken tedavinin çok önemli olduğunu söylediler mecbur kuveze aldılar dün akşam çok ağladım olan sütümde gitti zaten. Giydiği Kıyafetlerini koklayip öyle avunuyorum. Bir günde o kadar alışmışım ki en ufak seste dokunuşta bebeğim hala yanımda sanıyorum ama sonradan aklım başıma geliyor. En az 3-5 gün civarı kalacak umarım daha fazla olmaz. Sezeryan olacaklara tavsiyelerime gelecek olursak; *Korkacak hiçbir şey yok orada burada başkalarının başına gelenleri okuyup kendinizi korkutmayin ameliyat çok kolay geçiyor yalnızca sonrasında dikkat etmeniz gerekecek.
*Depend filan almayın hasta bezi alın ben depend aldım hiç kullanmadım hastaneden hasta bezi veriyorlar çok rahat oluyor.
*2 takım pijama aldım yeterli olmuyor çok terliyorum yıkayıp kullanıyoruz. Tişört bile olsa alin pijama takım filan olması önemli değil.
*Bebege 10lu ve 5li hastane çıkışı almıştım kustu, mama yedi hep battı yedek zıbın aldığım iyi olmuş.
*Bütün odalarda duyuyorum maalesef süt sıkıntısı oluyor rezene veya humana still çayı yanınıza mutlaka alın.
*Süt pompası gerek olmaz diye manuel ucuzundan almıştım ama lazım oluyor elektrikli olanından mutlaka alın. Aklıma gelenler bunlar yine sorarsanız cevap veririm ben çok tereddütlu ve bilgisizdim sizinde öyle olmanızı istemem. 🖐️