Merhabaaa:)
Minik kuzum Derinim 23 günlük oldu. Anca kendimi toparlayıp buraya yazabildim.
38.hafta gittiğim çatı muayenesi sonucunda çatımın dar olması sonucu normal doğum yapamayacağımı öğrendim 39+2 de sezaryane gün verildi.
Son güne kadar gezdim bende. Doğuma girmeden bir gün önce kuaföre gittim. Doğum sabahı 7de kalktık makyajımı yaptım. 2 kişi çıktığımız evimize 3 kişi gelecek olmanın heyecanı öyle güzeldi ki rabbime bin kere şükür.
Kahvaltı yapmadan 12 saatlik açlık ve susuzlukla hastaneye gittik. Odamıza çıktık. Damar yolu açıldı, ameliyat kıyafetini giydim çok heyecanlandım çok. Fotoğrafçı fotoğraflarımızı çekti. Beni ameliyathaneye indirdiler ailem ve eşim de yanımda. O anda korku başladı. Korkudan resmen bilincimi yitirme noktasına geldim.
Belden iğne yapılmadan önce iyice eğilmem gerektiğini söylediler. Ben kan aldırırlen bile ortalığı birbirine katarım çok ufak bir acı hissettim sadece. Sondayı da uyuştuktan sonra taktılar. Hemşireler sürekli konuşturmaya çalıştılar. Çok kısa bir süre sonra yavrumun sesini duydum. Getirdiler yanağını yanağıma koydular. İşte o an var ya her şeyi unuttum her şeyi. Bebeğimi yukarı çıkardılar. Beni dikerlerken aşırı midem bulandı. İğne yaptılar. Sonra yukarı odama çıkarıldım. İlk yürütmeye çok zorlandım. Ağrılarım vardı ama sık sık yürümeye çalıştım sizde öyle yapın :). Ertesi gün hastanede gaz çıkarmam beklendi. Çıkardıktan sonra taburcu olduk. Malesef ilk günler emzirmeyi beceremedim yavrum sarılık oldu çok şükür hastaneye yatırmadan bol emzirmeyle atlattık. Şimdi her şey yolunda yanımda uyuyo çiçeğimn:)
Rabbim bekleyen herkese kolaylıkla nasip etsin:)