Sonunda bende anne oldum bugün kızım Elif Naz 3 haftalık oldu. Bizde Doğum hikayemizi yazmak istedik. Bizim için mucize kızımız 21 Nisanda evliliğimizin 7. Senesinde beklemediğimiz bir anda girdi hayatımıza minnoşum. Son ana kadar normal Doğuma girecektim ta ki 37. Haftada doktorum suyumun azaldığını, plesentada kireçlenme başladığını ve Doğum kanalında siğil çıktığını ve artık bekleyemeyeceğimizi söyleyene kadar. 39. Haftaya girdiğimiz gün 20.04.2018 Cuma günü hastaneye yatışım yapıldı. Sabah saat 07:45 de sezaryen için ameliyathaneye alındım ve epidural yapıldı. Yapılırken sabit durmak biraz zor onun dışında bişey hissetmedim. Eşim de benimle Doğuma girdi çok destek oldu sağolsun. Sürekli elimi tuttu ve kızımızın çıktığını gördüğü anda onun gözlerinden yaş inerken kızımın da sesini duydum. Bebeğimi görmek istedim fakat göstermediler su yuttuğu için solunum cihazına bağlamışlar. Saat 9:00 da odama çıkmıştım 10:00 da minik kızımın artık solunum desteğine ihtiyacı kalmadığı için çıkarıp yanıma getirdiler. Hemen kucağıma verdiler sanki o da ben de ne yapmamız gerektiğini biliyormuş gibi hemen emzirmeye başladım o da emdi. Başladım ağlamaya çok güzeldi ve aynı eşime benziyordu. Fakat epiduralın etkisi geçtikten sonrası çok sancılıydı. Kalkıp oturmak yatmak hele ki yürümek mümkün değil ancak o gece saat 22:00 de ayağa kalkıp yürüyebildim. Kızım hep yanımızdaydı ertesi gün cumartesi günü evlilik yıldönümümüzü 3 kişi kutladık. Çok şükür şuanda herşey yolunda isteyen herkese hayırlı doğumlar dilerim.