Benimde doğum hikayemi anlatma zamanım geldi.. 23 günlük olduk zamanın nasıl geçtiğini anlamadım o kadar heyecanlı o kadar güzel bir duyguki Allah isteyen herkese nasip etsin. Hamileliğimin 8 ayı mide bulantısız gereksiz kilo almadan çok sağlıklı bir şekilde geçti.Normal doğum için hiç bir engelim yoktu. Son ayımda hamilelikte olan pupp hastalığına yakalandım gece gündüz kaşıntılarım vardı uyku uyuyamaz oldum tek korkum bebeğimin etkilenmemesiydi. Kaşımamak için gece yürüyüşe çıkıyodum unutmak için her şeyi deniyodum ama hiç bişey fayda etmedi. 39+3. günümde sabah uyandım ve karnımın yumuşadığını farkettim kahvaltı için iştahım yoktu zorla bişeyler yedim eşimin işten gelmesini bekledim ters giden bişeyler vardı ama telaş etmek istemedim. O gün bebeğin hareketlerinin yavaş olduğunu farkettim nst çekinmeye gittim 17.30 da girdiğim doğumhaneden saat 21.10 da acil sezeryan kararıyla ameliyata alındım. Bebeğim için her şeye hazırlıklı olmamı söylediler kakasını yemiş, kalbi durmuş olabilir gibi şeyler söylediler. Ameliyatta bebeğimin boynuna 4 kez kordon dolandığını eğer sabahı bekleseydim mis kokuluma kavuşamayacağımi öğrendim. Çok şükür ki şu an yanımda kollarımda.Ne olursa olsun her zaman hayırlısını istemek gerek. Normal ya da sezeryan doğum bebek sağlıklı olduktan sonra acıyıda uykusuzluğuda şükür ediyosun.. Çok uzun evet ama benimde hikayem böyle. Allah bekleyen herkesi sağlıkla kurtarsın inşallah ❤️