Merhaba arkadaşlar , doğuma kadar burada bir sürü doğum hikayeleri okumak bana o kadar iyi geliyordu ki , bu yüzden kendime söz vermiştim doğum olduktan sonra mutlaka kendi doğum hikayemi paylaşacaktım. Leyla kızımız başından beri kontrollerde başını aşağı dönmemişti. Biz de 37. Haftamızda 38+6 için sezaryen tarihi kararlaştırdık. (16 Ekim 2020) Ama bizim kızımız o tarihi bile beklemedi ve 9 Ekim 2020 ( 37+6) tarihinde gece 14:30 ta bir anda suyum geldi. İlk başta idrar kaçırıyorum sandım ama ayağa kalkıp lavaboya gittiğimde suyu sızıntı gibi akmaya devam etti. Oldukça sakindim çünkü öncesinde fazlasıyla okuyup araştırmıştım. Hafif adet sancısı gibi sancım vardı. Öncesinde hiç doğum belirtim yoktu bu arada , hiç erken geleceğini tahmin etmiyorduk o yüzden ansızın böyle su gelebiliyormuş onu anlamış oldum. :) Annemi eşimi uyandırdım , onlar benden daha telaşlılardı. Benim sakinliğime şaşırmışlardı. Doğum çantam öncesinde hazırdı sadece kapanmamıştı. Onu kapattık ve doktoru hastaneyi arar aramaz 15 dk içinde yola çıktık ve 10 dk da hastaneye varmıştık. Bu arada suyum için depend kilot bez kullandım o beni idare etti hastaneye kadar. Tavsiye ederim çok işe taradı mutlaka bulundurun. Hastaneye gittiğimizde doğumhaneye çıkardılar. Ebe önce kontrollerini yapacağım sonra doktoru çağıracağım dedi. Önce bir çatı muayenesi yaptı. Daha önce hiç yapılmamıştı bana, biraz gerilmiştim. Ebe de biraz eli sert ve gergindi sanırım bilmiyorum ama benim için biraz ağrılı oldu ama dayanılmayacak gibi değil birkaç saniye kötü bir his yaşattı. Muayeneden sonra 2 cm açıklık olduğunu söyledi ve beni nst bağladılar. O sırada da suyum da gelmeye devam ediyordu. Sancılarım yavaştan başlamıştı. Yaklaşık 40 dk nst yapıldı. Nst esnasında ebe sezaryen ameliyat için formlar doldurdu sorulması gereken sorular varmış onun hazırlığı biraz sürdü. Tabii ben de hala doktoru çağırmasınları için biraz içten içe gerilmiştim. Sancılarım da artmaya başlamıştı. Ne zaman çağıracaksınız haber edeceksiniz diye sorduğumda , bana tüm hazırlıklar bitsin nst de tamamlansın öyle haber edeceğiz dedi. Saat 4 e doğru doktoru aradılar ve makat geliş olduğu için Ve hala dönmediği için sezaryene karar verildi. Bana damar yolu açıldı ve üstümü giydirdiler. Doktor ve anestezi uzmanı beni ameliyata 4:15 de aldıklarında gelmişlerdi. Hepsi çok güleryüzlü ve pozitiflerdi. Benim gerginliğimi aldılar. Eşimi içeri almadılar covid 19 tedbirlerinden dolayı kapıda bekledi ama içeride o kadar sıcak ve ilgililerdi ki ben hiç gerilmedim. Anestezi uzmanı belimden iğne yaparken adım adım her şeyi söyleyerek yaptı ve beni bilgilendirerek hareket etti o beni çok rahatlattı. Belindeki acı ufak bir iğne acısı gibi arkadaşlar. Hiç korkmanıza gerilmenize gerek yok. Aşı olmuş gibi düşünün. Sonrasında hemen bel altınız uyuşuyor. Hiçbir şey hissetmedim. Çok büyük bir sarsıntı da hissetmedim ameliyat sırasında. Sadece bir ara midem bulanır gibi oldu ama çok kötü olmadım. Bebeğime kısa sürede kavuştum. İlk olarak sağlıklı mı değil mi diye sordum çünkü ilk merak ettiğiniz şey o oluyor. Biraz erken geldiği için korkuyordum da solunum sıkıntısı falan çekebilir diye. Ama hemşire yanımda durup bana bebeğimin çok iyi olduğunu çok güçlü göründüğünü söyledi. Çok rahatladım ve çok duygusal bir an yaşadım. Allah isteyen herkese nasip etsin. Doğum bekleyen tüm annelere güzel doğumlar diliyorum. Ameliyattan çıkıp beni odaya aldıklarında beni inanılmaz bir titreme ve üşütme tuttu. Zangır zangır titredim bir saat boyunca. O süreç beni çok yordu. Bebeği getirip mememi tutturmaya çalıştılar o sırada hemşireler. Ama ben sakinleştirici ve anestezi etkisinde olduğumdan dolayı çok olayın içinde olamadım. Hemen kısaca sezaryen iyileşme sürecinden bahsedeceğimi. Bir gece hastanede kaldık ve doğal olarak çok ağrım oldu. İlk ayağa kalkmam çok beklediğim kadar kötü değildi. Ağrılıydı ama anlatıldığı kadar abartı bir acı değildi. Dayanılıyor. Bir turumu kendi başıma atabildim. Sonrasında dinlendim. Gece boyu ağrım oldukça şu ve kahve içtim ve kendimi yürümeye zorladım. Şu üç gündür Hep yürümeye zorladığım için çabuk iyileştiğimi düşünüyorum. İlk iki gün çok zor oldu evet ama yürüyün arkadaşlar. Ağrınız sancınız oldukça ayağa kalkıp yürüyün öyle iyi geliyor ki, çözülüyor içinizdeki şeyler. Ben öyle yaptım ve çok faydasını gördüm. Süt konusuna gelince 3. Günümüzde geldi sütümüz. O bizi zorladı baya. Mama verdik mecburen. Sarılık tehlikesinden dolayı. Sütüm şu anda çok az ve bebeğimiz küçük olduğu için çok az emiyor ve hemen uyuyor.
Leyla kızım 2860 gram ve 48 santim doğdu. :) Miniğiz ama çok şükür gücümüz yerinde.
Biraz uzun oldu ama ben detaylıca anlatmak istedim belki bir faydam olur diye.