Salı günü sabah gelen güzel minnoş oğlum,37+4de sezaryena alındim spinal anestezi verdiler.O kadar korkuyordum ki sanki ölecem.Ahh doktorum gerçekten doktor çok önemli o kadar rahatlatti o kadar ilgilendi o kadar agri acı hissettirmedi ki allah razi olsun.İlk çıktığım an ameliyathaneden o kadar üşüdüm ki 1saat kendime gelemedim sonra surekli agri kesici vurdular hastaneden çıkana kadar 1gram agri aci hissetmedim.Tabiki tek derdimiz minnoşu emzirmekti göğüs ucum büyük ağzı minnacık oldugu icin 2gundur uğraşıyoruz ki emmeyi ögrensin sürekli birsey deniyoruz haa bu arada gerçekten bebek bakımından iyi anlayan birileri olmadan olmuyor annem var yanimda bir saniye gözünü kırpmadan bakıyor biraz huysuzluk yapiyor oglum aç oldugu icin mama takviyesi veriyoruz emmeye de alıştıriyoruz bi yandan..Hastaneden çıktığımdan beri yoruldum haliyle ne dikişlerimi hissetmiştim ne ağrımi geldim biraz uyudum duş aldim agrim acım başladi bebegimle ilgilenemedim fazla ama annem var gözüm kalmıyor,tavsiyem kuru kalabalik bana bakarlar cok kişi olursa felan demeyin kayınvalidemler var 1gram ne cocukla ne benimle ilgilenmiyor gelmek için geldiler o yüzden iyi bi eşiniz ve anneniz varsa cok şükür iyisiniz bakanınız var demektir..Oglumda bende gayet iyiyiz spinalden de korkmayın herşey cok güzel oluyor 🙏🙏🙏