Kızlar lütfen okuyun işinize yarayabilir, 26. haftamda evde karnımın sertleşmesi, bebeğin kasılmasıyla ufaktan da sancıyla korkup acile koştuk, iyiki de ciddiye alıp koşmuşum, açıkçası burda ki tavsiyeleri dinleseydim gitmezdim, arada dinlememek gerekmiş, “abartma canım yaa, bunlar normal şeyler, bebek yerini açıyor, amaan sen büyütüyosun” gibi tavırlarla karşılaştım, fakat doktora gittiğimde iyiki gittiğimi ve bebeğim aşağıya baskı yapmaya başlamış olduğunu söylediler ilaçlarla durdurulmaya önlenmeye başlandı erken doğum riskim, geçen hafta malesef bebeğim ilaçları pek ciddiye almayıp bütün gün yatıp hiç kalkmadığım ilaçları içtiğim halde ilerlemeye devam etti, hastaneden çıktım annemde kaldım bi kaç gün, 27. haftamda tekrar sancılandığımı aynı kasılmaları belden kasığa doğru hissetmeye başladım, tekrar kalktık geldik hastaneye, onca yatmama ilaçlara rağmen bebeğimin artık komple rahime yapılmıştı risk derecesine girmişti, bundan sonraki tek hareketi ilerlemesi rahmimi açıp doğumu başlatır dendi ve artık doktor her an her şey olabilir diyerek beni yatırdı 3 gün, hemen ciğer geliştirici kan demir takviyeleri onun dışında sayamadığım bir ton ilaç, şuan hastanedeyim hala doğumum durdurulmaya çalışılıyor çok fazla ilaçla, sormak istediğiniz herşeyi sorabilirsiniz, ama lütfen bu sancıları normal diyerek önemsememezlik yapmayın, bazen insanları dinlememek gerekmiş, kendimizi ciddiye almak gerekmiş, ben yapsaydım belki de geçen hafta doğurup bebeğimi kaybedecektim…