Sonunda banada nasip oldu doğurdum diyebilmek... burada en çok uzun doğum hikayelerini okumayı seviyodum oyuzden biraz detaylı anlatacagım😊
Okadar rahat bi hamilelik gecirdimki çok şükür son ayıma kadar hamile oldugumu bile anlamadim diyebilirim ama son an vakit hiç gecmiyo gerçekten her günümü bugünde doğurmadım diye geçirdim 😃 normal dogum yapmayi okadar cok istiyordum ki o yuzden hamileliğimi çok hareketli geçirdim hergün gezdim her işimi kendim tuttum sürekli yürüyüş yaptım sürekli dualar ettim ama nasip olmadi 😔
39+2 ydik sabah erkenden kalkıp gezmeler gittim akşam eve geldim eşimle yürüyüşe ciktik 2 3 saat hiç durmadan aralıksız yuruduk baya hareketli bi gün geçirdim artik doğumun başlamasını istiyordum. Gün içinde de çamaşırımın hafif hafif ıslandiğini farkettim ama akıntıdır diye düşünüp pek önemsemedim akşam oldukça islanmalar daha da arttı eşimle acaba dogurcakmiyim artik falan diye sakalasirken ayağa kalktım birden içimden su boşaldı heran bunun olmasını bekliyordum aslında ama insan yinede aşırı panik yapip heycanlaniyo eşim hemen hastaneye gidelim diye hazırlanmaya başladı ben hiç sancim yok biraz beklesekmiki kafasındayım daha sonra sık sık su gelmeler devam etti saat gece 12 gibi bi dus alıp hazırlanıp yola ciktik acilden giriş yapip dogumhaneye alındım yatısım yapildi bi buçuk parmak açıklığım vardı ama hiç sancim yok ntsye baglandım doktor sancıların var sen hissetmiyosun deyince ohh ne iyimis falan diyorum sonra suyumun devamida birden boşaldı o an sancıları hissetmeye basladim oda da tek basima derin derin nefes alip vermeye calisiyorum her sancida egilip kalkiyorum bir yandan korku heycan sürekli dualar ediyorum yan oda daki kadınlar sürekli bagiriyo ama o sancıyla bağıracak gücü nasi buluyolar hiç anlamadim sabaha kadar bu şekilde sancıları çektim daha sonra doktor nts ye bakıp bebegin boynuna kordon dolanmis dedi sancılarım arttıkça bebegimin kalp atışları dustu seni sezeryana alıyoruz dedi 9 ay boyunca duymaktan çok korktuğum cümleyi duymuştum ağlamaya başladım nolur sezeryan olmasın normal deneyelim belki düzelir falan diye doktora yalvarıyorum o sezeryan kotu bisey degil falan diye beni sakinleştirmeye çalışıyor daha sonra tamam dogumu hizlandirip tekrar bakalım dedi acikligima bakıldi 5 cm olmus rahim yumuşamış suni sancıyla hizlandiralim dedi suni sanci takildi direk bebeğinin kalp atışları dümdüz oldu her sanci da kordan sıkıştırmış sezeryana gidiyoruz dedi daha sonra eşimi yanıma aldilar sarildik ağladık sezeryan dan okadar çok korkuyordum ki sezeryan sonrası ayaklanamamktan emzirememekten bütün vücudumu titreme almıştı daha sonra beni hazırladılar eşim o sırada ailelerimize haber vermiş ben ameliyat haneye indim buz gibi çok korkutucu bi ortam vücudumu durduramıyorum titremekten doktorlar çok fazla kokrtugumu farkettiler beni sakinlestirmeye calistirlar muzik falan actilar o an biraz rahatlamistim spinal anestezi oldum ve doktorların bütün ellemelerini hissetim okadar çok korktum ki ben hissediyorum diye bagirdigimi hatırlıyorum ama hiç bi acı duymadım zaten saniyeler sonra bebeğimn sesini duydum onu gördüm okadar güzeldiki bembeyaz bütün yasadiklarimi korkularimi unutturdu boynuna ve ellerine kordon dolanmıştı yarim saat sonra herşey bitmiş odamıza çıkmıştık hemşire bebeğimi yanıma koyup emzirmemi sağladı Dışarda beni bekleyen herkesin gözü yaşlı ben sürekli ağlıyordum annem yanıma geldi dakikalarca sarılıp ağladık eşim dışarda beklerken benden daha çok korkmuş ben çıkana kadar ağlamış sonra o yanıma girdi bebeğimize bakıp bu bizim mi şimdi falan diyoruz gerçekten mucevize bişey... 5 6 saat sonra uyusukluğum geçti yürümeye başladım bebeğimi emzirdim şuan 10 günlük olduk hiç yatmadım hiç bisey korktuğum gibi olmadi çok şükür okadar güzel bisey ki Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah çok uzun oldu kusura bakmayın