Buraya ne zaman doğum hikayemi yazacağım acaba diye düşünürken bir de bakmışım 9 ay geçmiş bile.
Hamileliliğim planlı bir şeydi. İstedim ve Allah kabul etti hemencecik olurverdi.
ilk 5 ay arada halsizlik ve mide bulantısıyla geçti. (Mide bulantımın sebebi hamilelik değil, kullandığım ilaçlardı).
Göbeğim hemen kendini belli etmişti, be bi Kızım olacağını öğrendik, çok mutlu olduk.
ben hep normal doğum isterdim, tabi bir yandan da korkardım ama kendimi cesaretlendirirdim. Burada hep pozitif güzel hikayeleri okurdum.
39+3 de bir gece sancı hissetttim. Daha önceleri de vardı ama düzensizdi.
içimden hastaneye gitmek geldi ve kalktık gittik. Hemen nstye bağlandım. Bebeğimin kalp atımları içe sinmiyordu, yedirmedikleri şey kalmadı. Bi yandan da sancım çıkıyordu ama düzensizdi.
doktoruma haber verip yatış yapmam istendi. Sabah oldu doktor geldi. 7 de suni serip doğumu başlayacaklarını ve bebeğime kavuşabileceğimi söyledi. Çok mutlu oldum bi yandan ama çok da korkuyordum. 7den öğlene kadar bir şeyim yoktu, vardı ama idare edebiliyordum. Sıcak su, pilates bunlar iyi geliyordu ama. Öğleden sonra bana bir şey oldu. Korkutmak istemem ama ölmek istedim sancıdan😞 sancıları karşılayamıyordum. Kontrolden çıktım, doktor hemşireler ebeler benimle ilgileniyordu ama benim gözüm hiçbir şey görmüyordu. En son sancıdan acıdan yerlerde kıvrandığımı hatırlıyorum. Gece 7den 1 e kadar açılmam anca 4 cm olmuştu ve benim halim kalmamıştı. Yalvardım nolur kurtarın beni, ben dayanamıyorum diye. Ben öyle Deyince tani hemen pes etmek yok diye benimle konuşuyor herkes ama inanın zerre umrumda değil. Galiba doğumhaneyi hatta hastaneyi ayağa kaldırdım. Ve sezeryan istedim. Hemen apar topar hazırladılar beni, ama ne mümkün benim odadan sedyeye binip aşağı amaliyathaneye gitmem. Oradan oraya gitmek benim için işkenceydi. Sancı arasın da hızlı olun diye bağırıyorduö, sancı geldikçe de sancı diye bağırıyordum. En son masada çabuk epidural iğnesini yapın çabuk sancı gelmeden diye bağırdım, inanım zerre açımıyor iğne. İlk deneme de oldu zaten. Ben pamuuuuk gibi oldum. Kendime geldim 😂 bu sefer de bi sakinlik sardı beni, çok şükür diyorum. Bi baktım bebeğim 😍 minicik, küçücük…. Allah’ıma çok şükür sağlıklıydık.
velhasıl arkadaşlar, ben normal doğumdan sezerryana çevirdim. Zaten uzun sürmüyor, acı, his hiçbir şey yok. Benden önce bebeğim çıktı, ardından ben. Odaya geldikten 3 saat içinde gazım çıktı, hisssizlik hemen geçmedi. 6 saat içinde de yürüdüm. İlk yürüyüş kolaydı bence. Ama kendime geldikten sonra, oturmam kalkmam zor oluyor. Dikiş başı ve sonu acıyor. Sütüm gelmedi, meme ucum yok. Bebeğim mama alıyor 😓 tek sıkıntım bu şu an.
dua edin bana lütfen sütüm gelsin bebeğimi emzirebileyim.
tabsiyeler: kesinlikle depend
bir gecelik, Bir önden düğmeli pijama yetti.
kettıl alın yanınıza, sıcak su lazım oluyor, sürekli istenmiyor hastaneden.
klask ihtiyaçlar dışında bunlar önemlisi😊 hepinize sağlıklı mutlu doğumlar nasip etsin. Hiçbir şey için canınıza sıkmayın, bebeğiniz nasıl gelmek istiyorsa öyle geliyor 😘