Merhaba güzel hanımlar, geçmiyor geçecek mi ne zaman doğacak nasıl olacak gelsin artık derken annelik duygusunu tadalı 16 gün olmuş bile 😌 Çok şükür, Rabbim isteyen herkese en hayırlı en sağlıklı şekilde nasip etsin inşallah ♥️
Gelelim hikayemize,
Çok rahat bir hamilelik geçirdim 2 aylıkken öğrendim hamile olduğumu bulantım olmadı kusmam olmadı mide yanması bir iki gün çektim sadece ağrım sızım hiç olmadı doğuma son 2 hafta kala çok ayakta durunca bel ağrım oluyordu o kadarda olsundu artık 😄
Gebeliğimi aktif geçirdim 37. Haftaya kadar çalıştım ev işlerini kendim hallettim eşim destek oluyordu yapamadığım yerde, 3 ay bittikten sonra pandemi nedeniyle evden çalışmaya başladım dışarıda çok çıkamadım akşamları eşimle yürüyüşe çıkıyorduk sadece. Doğum şeklinde bizim için hayırlısı ve sağlıklısı ne ise o olsun diye dua ediyordum hep 🙏
Bebişimiz hep makat gelişti hiç dönmedi mecburi sezaryen kararı aldık çok korkuyordum ilk ameliyatım ve doğum anınıda görmek istiyordum bu yüzden spinal olsun dedik, sezaryen öncesi bana ve eşime covid testi yapıldı refakatçi eşim olacaktı pandemi nedeniyle kimseyi alamayacaklarını söylediler bizde birlikte halledelim dedik 🤍
14 Eylül sabah saat 8 de yatışımız yapıldı aileler kapıdan bizi içeri uğurladı odaya yerleşirken annelerimiz yanımıza çıkabildi sadece. Yerleştik beni hemen hazırladılar önlüğümü giydim damar yolum açıldı soğuk terler dökmeye başladım tir tir titriyordum bir yandan oğluma kavuşma heyecanı bir yandan ameliyat korkusu 😅 Doktorum geldi bu halin ne hadi biraz canlan bak oğlun geliyor vs diye beni gaza getirmeye çalıştı eşim bir yandan beni güldürmeye çalıştı ama nafile bildiğiniz kitlendim 😄
Ameliyathanenin önüne kadar eşim geldi kapıdan içeri girerken çok kötü oldum normalde oda giricekti ama virüs yüzünden almadılar birazda onun psikolojisiyle yalnız hissettim galiba kendimi yeterince cesaretlenemedim. İçerde anestezi doktoru beni görünce sana nooldu böyle dedi dedim ben çok kötüyüm titremem durmuyor nasıl yapıcaz 😂 Dediler kii istersen genele çevirelim sende zorlanma dedim çevirin yapacak bir şey yok, doktorum başlıyoruz dedii ben uyanabilicek miyim dediim ve o an gitmişim. Narkoz gerçekten çok enteresan bir olay arkadaşlar ama inanın korkulacak hiiiç bir şey yokmuş. Kendime gelmeye başladığımda yanımda birileri beni uyandırmaya çalışıyordu : hadi kızım kalk artık bak bebeğin seni bekliyor.. Hasta bakıcı ablalar sesleniyor bir yandan hemşireler duyuyorum ama asla gözümü açamıyorum tek yapabildiğim elimle her denilene okey çekmekti 😂👍🏻
Uyandığım ilk an biraz ağrı hissettim ama inanın dayanılmayacak gibi değil normal bir ağrı yani zaten oda 5 10 dk sürmedi bile direk serumlar ağrı kesiciler antibiyotikler hiçbir şey hissetmiyorsunuz.
Odaya çıktığımda hala gözümü açamıyordum ama denilenleri duyuyordum cevap veriyordum kendime geldiğimde bebeğimizi getirdiler hemen kucağıma verdiler emzirmem için o anın tarifi yok her şeye şükrediyorsunuz iyi yada kötü çektiğiniz her şey son buluyor ♥️
Zaten ilk etapta damla damla geliyor süt bebiş çekmeye çalışıyor siz emzirmeye, çok şükür hemen geldi sütüm ekstra bir şey yapmadım göğüs ucum yok onun içinde hemşireler hemen göğüs ucu slikonu aldırdı onunla emzirdim.
Anesteziden sonra sonda takılmış bana onu hissetmedim çıkartırlarken hiç acı çekmedim saniyelik zaten anlamıyorsunuz, odaya ilk çıktığımda karnıma biraz bastırdılar dayanamayacağınız bir acı değil kesinlikle zaten oda saniyelik oluyor, ilk kalkış dedikleri kadar zor zorluğuda şu başınız çok dönüyor ama yılmayın olumsuz düşünmeyin çok kolay geçiyor zaten bir iki tur attıkça kendiniz kalkıp yürümeye başlarsınız ✌🏻
İlk günümüz zor geçti sadece rahat yataktan kalkamadığım ve tuvalete tek gidemediğim için eşim hem bana hem bebişe yardımcı oldu Allah bin kere razı olsun yenidoğan hemşireleri zaten ne yapmanız gerektiğini söylüyor bir şekilde oluyor yani 😊
Normalde 2 gün yatış verdiler ama ben duramadım, o gece gazımı vs çıkartmıştım ertesi gün kendi doktorumun ve çocuk doktorunun onayıyla çıkış yaptık hastaneden evimize geldik eve gelince kendime geldim diyebilirim. Bir hafta antibiyotik ve ağrı kesici kullandım düzenli olarak. Hiç korkmayın asla zor değil her bünye farklıdır ona bir şey diyemem ama kendi yaşadığım kadar söylüyorum ne ameliyat ağrısı çektim ne dikiş ağrısı bunda seçtiğiniz doktorun ve hastanenin rolüde büyük diye düşünüyorum, 3 güne tamamen ayaklandım yemek yapmaya başlamıştım. Ailelerimiz çalışıyor birazda rahat edelim diye eşim iş yerinden izin aldı 2 hafta yanımda o durdu kimseyi almadık zaten ortalık kötü. Kendinize ve bebeğinize güveniin size negatif enerji veren herkesi ve her şeyi hayatınızdan uzak tutun inanın çok daha iyi oluyor hiç kötü düşünmedim başından beri siz ne kadar huzurlu olursanıız bebişte o kadar huzurlu oluyor 🌿
Umarım sıkmamışımdır, sorularınız var ise elimden geldiğince cevaplarım ♥️