Merhaba hanımlar👋 Hamileliğim boyunca burada zaman geçirmek en büyük hobim olmuştu. Açıkcası burada olup da Doğum hikayemi paylaşacağım hayal gibi gelirdi… Hamileliğimi aşırı zor geçirmedim. Sadece İlk 3 ayın 2 ayını sıkıntılı geçirdim olur olmaz yerde bi anda kusmalarım yüzünden. Bir de 3. Trimester girdiğimde şiddetli sırt ağrılarım dışında çok şükür hep aktiftim. Pandemi durumda bir ara hamlamıştım. Ama onun dışında hep yürüyüş yapıyordum ve evdeyken ise hep hareket halindeydim. Normalde evde keyif yapıp yatan biriyken hamileliğimde hep temizlik vs yapıp hareket halinde kalıyordum. Doktorum 38-39 da gelir bebeğin demişti tabi ben doğumdannn o kadar korkan biri olarak zaman yaklaştıkça korkularım artmaya her sabah acaba belim mi ağrıyor diye endişeyle uyanırdım.. O kadar telaş yapıyordum ki Melek kızım beni biraz daha bekleterek cezalandırıp 40+2 de geldi dünyaya. 24 Eylül sabahı 4.30 civarı adet sancısı gibi kasılmalar hissettim biliyordum bebeğimi o gün doğuracağımı. Düşündüğümün aksine hiç telaş yapmadım. Kalkıp çamaşırları astım evi şöyle bir derleyip topladım. Duş aldım sonrasında güzel bir kahvaltı yaptım. Nasılsa enerji kaybedeceğim diye bir de kahve içip bir bölüm dizi seyrettim:) Bu arada sancılarım uyandığından beri 5 ile 7 dk arasında gidip geliyordu düzenli bir şekilde.. O gün kontrolüm vardı aslında günüm dolmamış olsaydı ben hep evde sancı çekip öyle hastaneye gitme taraftarıydım. Her neyse eşimi kaldırdım bugün Doğum var diye :) Neye uğradığını şaşırdı tabi😃 ve kontrole gittik. Nstde sancılarım vardı tabi. Doktorum normal şartlarda eve gönderebileceğini sancımı çekip öyle gelmemi isteyeceğini ama zamanımın dolduğu ve muayene esnasında nişanımın gelmesi sebebiyle o riski almak istemediğini söyleyip yatışımı gerçekleştirdi. Bu arada açılmam 2cm idi. 10 gbi yatışım yapıldı. Başıma geleceklerini biliyordum suni sancı ile doğumu başlatacaktı en korktuğum gibi yani.. Başlarda pek şiddetli değildi bu muydu yani dedim ağrı :) Taaa ki suni etkisini gösterene kadar … Kimsenin Doğum hikayesi kimseyi korkutmasın. Ama ben en başından beri güçlü değildim ve acı eşiğim çok düşüktür. Derken sürekli doğumhaneye alıp açılmamı kontrol edip nstye bağlıyorlardı. O sancıyı çekerken yatakta uzanmak ve karnıma nstyi bağlamak çok zor geliyordu bana. Derken 9 cm gördüm artık doktoruma yalvarıyordummm beni doğurtsun diye. En somunda saat 16:00a doğru başlattı doğumumu. Gifakar ben bacağımı tam bebek çıkacaktten kapatmaya yeltendim o esnada doktorum bunun bebeği sakat bırakma ihtimalinin olduğunu söyleyince korkudan acıya rağmen frenlemek sorunda kaldım. Bebeğimin kordonu kısa diye doktor tam çekemiyordu bebeği. Ebenin karnıma bastırması ile neden daha çabuk kesiliyordu çünkü göğüs kafesimden bastırıyordu. Ikınma konusunda çok sıkıntı çeken biri değilim. Derken bir iki üç kere masada kaldım yarıda. Bebeğimin kalp atışı düşüyordu ona rağmen doktorum çok savaştı benimle. Başka bir doktor arkadaşını çağırarak karnıma bastırmasını istedi. Tabi yine en baştan başladık derken hooop kızım dünyaya geldi ama İnan’ın o anı hatırlayamıyorum çıkış anını. Tek hissettiğim rahatladığım. Bana bebeğimi getirdik çekende inanamadım ben mi doğurdum diye şaşkın şaşkın bakınıyordum 😊 Doktorum Doğumum hep çok zor olduğunu. Sezeryana döndürmemek için uğraştığını hem de kısa sürede açılmalarımın olması dolayısıyla güzel bir Doğum gerçekleştiğini söyledi doktorum.. 10 civarı başlayan Doğum hikayem 16:19 da son buldu.. Size tek tavsiyem kızlar benim enerjinizi ıkınmaya harcayın, bağırmaya değil, İnan’ın enerjinizi boca harcamaktan başka bir işe yaramıyor. Sancı çektiğiniz an 30 sn civarı sürüyor o esnada salavat getirin.. Ben o ağrıyla sezeryana epidural her şeyi istiyordum. Ama imkanınız varsa sonuna kadar dayanın. Eve geldiğimden beri ayaktayım iş yapıyorum hatta :) annemler olmasına rağmen duramıyorum. Dikişler olsa bile öyle aman aman bi ağrım yok.. Şuan kızım kollarımda mışıl mışık uyuyor.. İnan’ın geçiyor o ağrılar.. Allah hepinizi tek avazda kurtarsın inşallah.. Sormak istediğiniz birşey varsa seve seve cevaplarım.. İyi günler