Melis kızımdan hepinize selamlar teyzelerimiz,
Pozitif negatif hepsi bir arada bir doğum hikayem oldu.
📍 Lütfen herkesin farklı bir hikayesi olacağını unutmayın 💕
Nasıl başlayacağımı inanın bilmiyorum. (Bu cümleye kadar gelip 5 dakika düşündüğüm doğrudur. )
37+2 de kasılmalarım başladı acılı değildi ama uyutmuyordu da rahatsızlık veriyordu 6,7 dakikada bir oluyordu. Doktora gittik öğlenden sonra, açılma 1 buçuk cm ama doğuma yardımcı olacak şiddette sancı yok. Yarın sabah gelin bakalım dedi eve gönderdi. O gece 4 defa uyandım aralıkları sayıyorum aynıydı hatta 7 dk 8 dk da birdi ama bu kadar sık olması bile tedirgin etmişti derken sabah doktora gittik beni yorgun uykusuz görünce, ( zaten 35 haftada doğmaya can atan kızımı zor durdurup ciğer geliştirici iğne yapmışlardı.) yatışınızı yapıyorum biraz suni sancı ile destekleyelim dedi. Ben şok tabi eve geri döneriz doğmaz daha falan diye düşünürken ciddi ciddi doğum için yatışınızı yaptı. 😳🤦🏻
Özel ebe tutmuştum onunla iletişime geçtim ve geldi, yani hayatımda yaptığım en mantıklı şey onunla anlaşmak olmuş şuan düşünüyorum ve ciddi anlamda o olmasa yapamazdım. Sabah 8 buçukta yatışımız yapıldı ve 9 da suni sancıyla başlandı ama dakikada 10 damla falan yani sadece destek amaçlı minicik. Çünkü zaten kasılmalarım 2 dk da bire inmiş ve 100 lerdeydi sürekli. Öyle böyle sancılar her dakika 2 keze kadar inmişti ama açıklığım yavaş artıyordu hatta artıyordu bile, hastane ebeler muazzam ilgisizdi ve gelen geçen parmaklıyordu afedersiniz. Doktorla ebe yan yana gelir Bi biri bakıp çıkarıp Bi diğeri bakıyordu gereksiz ve saçma bir şekilde. Açıklığım artmayınca doktor artık parmaklarıyla kendi açmaya başladı ki o doğum sancısından daha sancılı bir durumdu BENİM İçin sonra baktı çok yavaş ilerliyor suyumu patlattılar. Akşama kadar ebem benimle ilgilendi doktor ve doktorum Bi ebesi hariç yanıma gelen giden toktu onlarda saatte 1 açıklığa bakmaya geliyorlar. Tekrar ediyorum ebem olmasaydı cidden yapamazdım. Masajlar yaptı hareketler yaptırdı duş aldırdı yeri geldi altımı bile değiştirdi. 19.35 gibi gelip tekrar baktılar açıklığım 7 buçuk 8 cm. (epidural istedim ama yapmadılar öncesinde) Bu şekilde olmaz açıklık artmıyor biz artırıyoruz zaten az kalmış doğum haneye alalım orda ıkınırken açıklık 10 cm ye ulaşır dedi ve yatakla birlikte hop doğum haneye. Çok korktum cidden. Sandalyeye oturttular. Ebem tabii ki yanımda ama eşimi almadılar çok ağladım ama alınmadı. Annemle birlikte kapıda kaldı.
Doğum haneye girdim saat 19.45 çişim var dedim sonda alayım dedi doktorum ebeye ben yalvardım tuvalete gideyim geleyim diye izin verdi yaptım ama bebek aşağıda diye çok gelmedi. Gün içinde lağman da yaptırmadığım için büyük tuvaletim de vardı tabi ama yapmam diye hep ümit ettim.
Sancı pik noktaya ulaşınca ıkın dedi doktorum ve var gücümle ıkınmaya başladım ama tabi uzun süre ıkınamıyordum ve doktorun alttan yolu genişletmeye çalışması canımı çok yakıyordu dayanmak çok güçtü.
Ama bebeğime bir şey olur diye korktuğum için dediğine harfi harfine uymaya çalıştım bu esnada ebem elinden gelen herşeyi hem benim için hem doktorum için yapıyordu o bana destek olmasa yapamazdım. Açıklık 10 cm ulaştı sonunda ve artık kızım için daha uzun süre nefesimi tutup ıkınmaya çalışıyordum. Ve BAŞARIYORDUM DA ÇÜNKÜ EVLADIM ❤️😍🥰 Doktor saçını görüyorum deyince çok sevinmiştim devam ettim ama çok yorumduğum ve artık gücümü bağırmaya ağlamaya yapamıyorum demeye harcamaya başlamıştım sonra doktorun ebesi karnıma bastırınca canım daha çok acıdığı için yapamadım sonra kendi ebem ben yapayım dedi dayan dedi tamam dedim. Aynı süreç 2 kez tekrarladı herkes hadi Dilan yapabilirsin geliyo kızın az kaldı dedikçe cesaretlendim. Sondan önceki ıkınmadan başının çıkmaya çok yaklaştığını hissettim.Destek amaçlı küçük Bi kesik atıyorum dedi yaptı hissettim ama acımadı. En son ıkınmada ebem ve doktorum sağolsun çok cesaretlendirdi bende kalan tüm gücümü bu ana saklamışcasına kullandım ve başı dışardaydı herkes aferin diyordu. Nefes al ıkınma dedi ve saniyeler sonra Bi baktım kucağımda. O anın varya gerçekten tarifi yok. Minicik ufacık çok tatlı yapış yapış cimcime bir şey. Artık hayatımda, benim bebeğim. Aşkım. Herşeyim. Kucağında kalsın bebek yoksa Dilan inletir ortalığı bana dikiş attırmaz dedi doktor, ebem de o yüzden almıyorum zaten diyor herkes güldü 🤣🤣 En son dikişleri atarken hissettim biraz ama hiç acı hissetmedim çünkü uyuşuyor zaten. Ayrıca inanın bebeğiniz gelirken bağıran acıtan şey alt tarafın acıması zerre değil. Sadece sancı, eğer yapılırsa ebenin bastıröası ve doktorun yolu genişlemesi ki en azından bende olan buydu. Unutmayın herkesin hikayesi farklı. 🎈
🥺🥺 Sonra eşim annem geldi fotoğrafçı arkadaş bir kaç kare aldı derken odaya indik tabi.
Kızlarrr BİZ VARYA BİZ HERŞEYİ AMA HERŞEYİ BAŞARABİLİRİZ. Normal doğuma katlandım başardım ya ben daha ne diyim.
Şimdi yanımda uyuyor çok zor uyuttum 🙈🤷🏻🤦🏻🤗😍 Hiç yüzünü göstermemişti ama 19 haftalıkken renkli tarama testinden Bi görüntüsü vardı aynı tip geldi 🎈🙈💕
Uzun oldu azıcık ben çok severdim uzun uzun ayrıntılı hikayeleri dinlemeyi, okumayı. Umarım sizde seversiniz.
Şimdi tek sorunum göğüs ucu un müthiş derecede yara olması ve acıması. Ne kadar sürede geçiyor bu durum? Bilen yazsın nolur gün sayayım yeteri geçsin. 🎈 💐