Eveeetttt en sonun da ben de doğurdum diyorum çünkü hiç doğuramayacakmışım gibi hissediyordum hiç bir belirtim yoktu.
Öncelikle hamileliğimin başından beri ne bir kere mide bulantısı yaşadım ne de herhangi bir şey hamile olduğumu unuturdum bile. Hamilelik dönemimin tamamı pandemiye denk geldi çok hareketsiz kaldım evde marttan beri idari izindeydim bu süreç zarfında çalışmamakta aynı şekilde sağlıkla atlatmak istedim sadece. Artık yavaş yavaş normale döndüğümüz zamanlar da akşamları düzenli olamamakla birlikte yürüyüş yapıyordum. Hiç sancı ve kasılma hissetmedim yalancı kasılmalar vs dedikleri şeyleri hiç yaşamadım nstde de sancım çıkmıyordu doktorum çatı muaynanesini 38.haftamın bitişinde yaptı doğum anında zaten yapıldığından çok gerekli görmediğini sen istersen yaparım diyordu ben de açıkçası tüm süreci doktoruma bırakmıştım. Artık yavaş yavaş 38.haftalara geldiğimiz de doktorum doğumun ile ilgili ne düşünüyorsun dedi ben de ilk doğumum bu ara da arkadaşlar korkuyordum da açıkçası bu yüzden çok araştırmıyordum okumuyordum bilmeden yaşamak istemek doğum sürecimi daha da fazla korkmamak için kendimi bu şekilde telkin ediyordum sanırım. Bebeğim ve benim için sağlıklı olan ne ise o olsun diyordum normal doğumda ısrarcı olmadım hiç bir zaman illa de sezeryan da olmak istemiyordum sonuçta ikisi de bilmediğim bir şeydi ve tamamen sürece bırakmıştım kendimi. Hatta normal doğumdan hep korkuyordum hareketsiz kaldım nasıl yapabilir miyim bilmiyordum korkuyordum hep. Doktorum bana hep sana güveniyorum sen normal doğum yapabilirsin diyordu ama ben de ona korktuğumu belirtiyordum keşke ben de kendime sizin kadar güvenebilsem diyordum. Velhasıl gidiyoruz geliyoruz nst de hiç sancı yok çatı muayenelerin de hiç açılma yok ama doktorum her seferinde pelvisin çok iyi diyordu doğumu bekleyeceğiz yapacak bir şey yok diyordu ısrarla normal doğumu bekledi :)) bu arada özel muayne arkadaşlar devlette değil :)) ben artık 39.haftalarım da kontrollerim de kemiğin çok iyi lafından sıkılmış kesip alın bir şekilde diyordum sonlara doğru korkum iyice artmıştı :) her seferinde sıfır sancı sıfır açılma dedim ben doğuramayacağım galiba insanların hamilelik süresi boyunca yaşadığı hiç bir belirti yoktu ben de ve hep bu yüzden normal mi acaba diye düşünür dururdum şimdi diyorum ki ne güzel atlatmışım bu süreci ağrısız sızısız :) 40+1 de ayın 21 in de tekrar kontrolümüzü yaptık tabi yine aynı sıfır sancı açılma ilk defa 1cm o da herhalde o kadar muayeneden sonra üç günde bir doktordaydık en sonunda 1 cm de olsa açılması normal dedim duydum tek farklı şey 1cm açılmam olmasıydı o kadar muayeneye normal dedim 😂 doktorum yarın sabah 7 de yatılımızı yapalım suni sancı verelim dedi hem heyecan hem korku bastı beni aha dedim o gün geldi çattı 😮 o gece 03.50 de uykumdan uyandım bir baktım ki suyum geliyor hemen doktoru aradım sabah 7 de yatışım vardı suyum geldi dedim ne yapayım doktor dedi hastaneye geçin neden evde sancı bekleme dedi. Ben sanıyorum ki su gelir gelmez sancılar başlıyor tam giyiniyorum hazırlanıyorum tekrar geliyor filan baya baya suyum gelmişti. Neyse hastaneye gittik yatış işlemlerimizi başlattık nst ye bağladılar sancılar nst de yavaş yavaş düzenli olarak geliyormuş ama ben hissetmiyorum hiç bir şey kendi ebem doktorum geldi saat 8 gibi gayet iyi görünüyorsun dediler dedim sancı dedikler böyleyse kolaymış filan 😂 ebem açılmama bakıyor bir yandan nstler falan filan pilates topunda oturarak ılık duş aldırdılar sonra dışarda zıplayarak topa devam ettim sonra yürüyüş filan derken sancılarımı hissetmeye başlamıştım bu arada artık canım acıyordu çünkü sancılarım yetersiz olduğundan suni sancı verilmişti o suni sancıdan sonra başladı zaten hemen ağrılarım ondan sonra başladık bu yazdıklarımı yapmaya. Açılmam 3,5 4 cm olduğunda epidural verelim dedi doktorum ben artık başlamıştım iyice kıvranmaya o epiduralden sonra dedim ki allahım bu ne güzel bir şey yüzyılın icadı bence dedim ebem dedi yüzü gülmeye başladı sonunda :)))) dedim o ne ya boşa korkmuşum evde bulaşık makinesi varken bulaşıkları elde yıkamak gibi bir şeymiş dedim epiduralsiz için 🙈biraz daha suni sancı yürümeler zıplamazlar derken açılmalarım sanırım yavaş oluyordu ama epiduralle artık çok rahattım gelen yemeklerimi rahat yiyebildim kendime geldim süreç güzel ilerliyordu ama yavaştı derken akşama doğru saat artık kaç olmuştu hatırlamıyorum ıkınma hissim gelmişti beni doğumhaneye götürdüler ebem hazırlıkları yaptı eşim yanımda kendimi korkuyor heyecanlı o an çok karışıktım sancınız yok kasılmalarınız var her kasılmada ıkınma hisseniz geliyor zaten güçlü ıkınmamı sağlayan eşim oldu başımı tuttu çenemi göğsüme doğru bastırdı en son güçlü ıkın sakın bırakma dediklerinde gözlerimi açamadım nefesimi uzun tutmam gerekiyordu o an kesi hissettim ama acımadı. Herkes a saçlarına bak dedi gözünü aç dediler hemen anında göğüsüme verdiler inanılmaz bir his inanılmaz bir mucize tarif edemiyorum her şeyi o an unutuyorsunuz zaten öptüm kokladım o sırada dikişlerim yapıldı çocuk doktoru geldi içeriye kızımı babası ile yanımda aldılar diğer tarafımdaydılar dikişlerim uzun sürdü sanki dikişlerim hafif acıdı dikilirken o kadar sormadım da ne kadar dikiş atıldı hastane çıkışı ertesi gün kontrole gittiğimizde de muayenemde dikişlerimin iyi olduğunu verdiğim ilaçları kullan dedi soracaktım o zaman da unuttum sormadım gayet iyisin dedi. Ben hep korktum arkadaşlar normal doğumdan ama nasibim de bu varmış size tavsiyem kafanız da çok büyütmeyin sadece bebeğinize kavuşacağınıza odaklanın ben hep ya şöyle olursa ya böyle olursa kötü ihtimalleri aklınıza getirmeyin. Kendinize güvenin bebeğinize güvenin bu ikinizin yapacağı bir şey unutmayın insanlara asla aldırış etmeyin. Aklınızın bulunmasına izin vermeyin ben bunu iyi ki yapmışım diyorum asla negatif bir şey okumadım insanların negatif yorumlarına aldırış etmedim her doğum farklı her hikaye farklı bebeğiniz ne zaman ve nasıl gelmek istiyorsa süreç bir şekilde sizi buna itiyor zaten. Çok uzun oldu sanırım daha fazla tavsiye vermek isterdim :) o kadar uykusuzum ki doğumdan bu yana cümlelerimi toparlayamadım hızlı bir şekilde yazmak sizlerle de paylaşmak istedim. Yaşadığım tek zorluk dünden beri başlayan göğüs şişmelerim süt birikmesi sürekli elektirikli pompa ile sağıyorum benim için en zoru bu oldu şuan da :) herkese hayırlı doğumlar bebeğini sağlıkla kucağına almalar diliyorum . Sormak istediğiniz bir şey olursa elimden gelindiğince cevaplarım.