Kızlar beni tanıyanlar bilirler. Fazla uzun tutup sizi sıkmak istemiyorum. Tam 1 sene önce 2 yaşındaki oğlumu kaybettim ve 3 ay sonra hamile olduğumu öğrenmiştim. Ve hamile olduğumu öğrenmeden 10 gün önce beynimde kist olduğunu öğrendim. Nasıl bir mucizeye 4 ay boyunca geçmeyen şiddetli, delirtici baş ağrısı hamilelikte ortadan kayboldu. 2 düşük 1 erken doğumdan sonra bu Gebeliğimi tamamen doğal geçirmek istedim. İlaçsız ve ultrasonsuz. Kiminiz beni anladı kiminiz anlamadı. 38 hafta boyunca toplasan 10 kere ultrasona girmemişimdir. Doula ve uzman ebeleri takip edenler, okuyup araştıranlar bunun sebebini zaten biliyorlar. Hamdolsun rabbim o kadar acıdan sonra hayatımda yaşadığım en güzel, en sorunsuz gebeliği yaşadım. 28 haftalık erken doğum yapmış biri olarak 37+3′de normal doğumun başlamasıyla evladımı 3800 gr gayet sağlıklı bir şekilde kucağıma aldım. Evladını kaybetmiş annelere, anne olmak için yanıp tutuşanlara tavsiyem asla umudunuzu kaybetmeyin. Ben ilk oğlumda allah’ın mucizelerine şahit oldum. Ve bunda da sadece Allah’a sığınıp ona inandım, ona güvendim. Ve bana da sağlıklı bir evlat nasip etti. Ancak duygularım öyle karışık ki..! 16 Eylül sabahı oğlum Barlas’ı kucağıma aldığımda sadece 3 gün sonra diğer oğlum Kürşad’ımı kaybedişimin senesiydi. Gebeliğimde mezarına sadece 2 kez gidebilmiştim. Doğumdan önce çok istedim ziyaret edeyim ama nasip olmadı. Benim hikayem 2 uç noktayı aynı yaşayan birinin hikayesi. Biraz karışık oldu belki yazdıklarım ama anlayacağınızı umuyorum❤️ doğumunu bekleyen tüm annelere rabbim sağlıkla evlatlarına kavuşmayı etsin. Anne olmak isteyenlere tez vakitte gönüllerinden geçeni nasip etsin. Burda çok kişiye yazdım. Kırdıklarım olduysa hakkınızı helal edin. Benim için burdan ayrılma vakti geldi. Sağlıcakla kalın❤️