Başından beri çok güzel bir hamilelik geçirdim. Yaptığım testler, ayrıntılı ultrason vs. hep iyiydi çok şükür. 8 ay göz açıyıp kapayıncaya kadar geçti ama son 1 ay saatler geçmiyordu sanki, bebeğimi bir an önce kucağıma almak istiyordum. Hamileliğimin 4. ayından sonra alışverişime başladım ufaktan, herşey 38de tam anlamıyla hazır oldu. Başından beri doktorum normal doğum üzerine bilgi verdi, yönlendirdi. 38den sonra kontrollerim sıklaştı ve normale engel bir durum yoktu. 39+6 da muayenem vardı hiç sandım yoktu ve açılmam 2 cmdi. Doktorum 40da doğumu suni ile başlatalım çünkü suyun azalmıs riske atmayalım dedi ertesi gün sabah yatış için sözleştik. O gün eve geldiğimde akşam 9 gibi kendi sancılarım başladı. Belime vuruyordu doğum sancısı olduğunu hemen anlamadım üşüttüm falan sandım çünkü kasığım ağrımıyordu. Saat gectıkce agrımın da şiddetlendiğini farkettim ve sancı sıklığını, süresini takip etmeye başladım. Akşam 10dan sabah 7ye kadar evde sancı çektim. İlk başlarda saat bası geliyordu sonra yarım saat sonra 10 dk ve 5 dakıkaya düştü. Tabi bu sancıları cekerken ölüp ölüp diriliyordum. Sancımın başlayacagını anladığımda sürekli banyoya gidip belime sıcak su tutuyordum ve beni rahatlatıyordu öyle böyle sabahı ettim.. Doktorum sabah 8 bucukta gel demişti ama ben 7 gibi kendi sancımla geldim muayene ettiklerinde 7 cm açılmam vardı 2 saat hastane odasında da sancı cektim. Duş ve pilates topu ile hareketler yaptım. Daha sonra açılmam 9 cm oldu ve doğumhaneye aldılar doğru ıkınma ve nefes egzersizleri sayesinde 25 dakıkada bebeğimi kucağıma aldım🤱🏼Cok güzel tarifsiz bir duygu♥️
Tavsiyelerim
Sancınızın ne sıklıkla geldiğini takip edip dayamayacak halde olunca hastaneye gidin. Evde sancı çekmek hastane ortamından daha iyi.
Emzirmede göğüs ağrısı için önlem alın, bence sağma makinası bulundurun.
Nefes Egzersizi ve ıkınmanın nasıl olduğunu öğrenin.
Başka sorunuz varsa yardımcı olabilirim🙋🏼♀️