Kızlarrr merhaba uzunca bir doğum hikayesi olacak galiba şimdiden söyleyeyim 🙊 en baştan başlayayım, ben Temmuz 2019 da Happy kids’e geçmiştim aslında ama Şubat ayında bir öğrendim ki tekrar hamileyim. 😌 o an gerçekten hayatımın en büyük şok anlarından biriydi çok vicdan azabı çekiyordum oğlumu emziriyordum oğlum daha 6.5 aylıktı ve yeni çalışmaya başlamıştım. Oğlum biberon bile tutmuyordu zaten maddi manevi çok zorlanıyorduk bir de tekrar gebelik durumu beni şoka sokmuştu. Zamanla şok durumu yerini “insanlara nasıl söyleyeceğim” düşüncesini aldı. Yeni ev almıştık onun kredisi için zaten annemler yardımcı oluyordu, işe yeni dönmüştüm, hep insanlar ne diyecek diye saçma sapan kendimi üzdüm durdum. kötü bir şey yapmışım gibi utandım, sanki onlara ne 😄
Bu arada bulantılar başladı afedersiniz sürekli kusuyordum, hasta odalarında asla duramıyordum. İlk gebeliğimde hiç böyle şeyler yaşamadığım ve oğlum olduğu için acaba bu kız mı diye düşünüyordum. 🥰
Gel zaman git zaman 12-13 haftalıkken çevremdeki herkes öğrenmiş oldu. Kimse de bir şey demedi, zaten diyemez de işte aksine herkes çok sevindi. Sadece oğlum çok iştahla emdiği için herkes onu düşünüyordu. Ben de doktorumun onayıyla emzirmeye devam ettim. Bu süreçte öğrendim ki evet bir de kızım olacaktı, çok şükür. 🙏🏻
Ben hemşireyim, sürekli gece nöbetlere gidiyordum en azından oğlum gece uyuyor gündüz onunla ilgilenebilirim diye. Derken corona patladı. Ben özel hastanede çalışıyorum, devletteki hamilelere izin çıktı ancak bize çıkmamıştı. 1 nisanda şüpheli bir hasta ile temasım oldu. 4 nisan gibi grip belirtilerim başlayınca hastanede test yapıldı ve sonuç pozitif. Gerçekten o an çok yeniydi bu virüs, kimse net bir şey söylemiyordu kafam allak bullaktı bebeğime bir şey olur mu diye düşünüyordum sürekli. E bir yandan 8 aylık oğlum vardı, onu da çok düşünüyordum. Hala emziriyordum. Çok şükür belirtilerim sadece grip şeklinde olduğu için maske ile emzirmeye devam edebileceğimi, oğlumdan ayrı kalmam gerekmediğini, hatta ilaca bile gerek olmadığı söylediler. Ben covid pozitif olduktan sonra hastanede karar alındı; hamileler ikinci bir emre kadar çalışmayacak diye 😊 illa bir kurban gerekiyormuş o da benmişim.
Öyle böyle derken zaman yine geçti. Bu arada 25. Haftada emzirmeyi bırakmıştım. 27. Haftada karnım sürekli toplanıyor ve toplandıkça ağrı hissediyordum. Hastaneme gittim, nstde düzenli (3-4 dakikada bir) 50-60 şeklinde sancılar çıkınca hemen yatış verildi. Yine korku dolu günler başlamıştı. Gerekli tüm tedaviler yapıldı ama sancılar geçmiyor aksine artıyordu. 80-90 bile görmüşlüğüm var ve o haftalar için bu sancılar direkt doğumu başlatabilecek sancılardı. 9 gün kadar kendi hastanemde yattım ancak hiçbir ilerleme kaydedilemediği için beni İstanbul Zeynep Kamil Hastanesi’ne sevk ettiler. Bu arada herkes bu durumu covid geçirmeme bağlıyordu. Çünkü başka hiçbir sebep bulunamıyordu. 5 gün kadar da Zeynep kamilde eski uygulanan tedaviler tekrar uygulanınca nstde biraz gerileme oldu ve hemen taburcu olmak istedim. Artık oğlumun hasretine de dayanamıyordum. Sonraki her kontrolümde yine sancılar aynı şekilde çıktı ama çok şükür rahim ağzında bir kısalma ya da açılma olmadığı için doğum başlamıyordu. (Bu arada ilk doğumum eğer sezaryen olsaymış doktorum en fazla 28. Haftada bebeği alacaktım demişti. Çünkü karnım sürekli gerildiği için sezaryen dikişlerinin içten patlamasına sebep verebilirmiş. Çok şükür ki normal doğurmuştum.)
öyle böyle derken 39. Haftaya geldim. Geldim ama nasıl geldim. Bu süreçte kayınvalidemin meme, kayınpederimin ise mesane kanseri olduğunu öğrendik. Eşim 34. Haftada Uzun dönem askere gitti. (Bedelli için tecili bozdurmuştu ancak yeni yasaya göre bir kere bile yoklama kaçağına düşen bedelli yapamıyormuş ve benim eşimin yoklama kaçağı varmış 2015 yılından. Tecili bozdurunca
da geri dönüş yok tabii)
- haftamda çok kötü grip oldum, vücudumun her yeri dökülüyordu günlerce yatak döşek yattım. Tam iyileştim derken 38. haftamda 14 aylık oğlum döküntülü ateşli bir hastalığa yakalandı(5. Hastalık) berbat ¾ gün geçirmiştim. Oğlum sürekli ateşli, kucağımdan inmiyordu. O ara doğurmamak için çok dua ettim çünkü kontrole gittiğimde doktorum 2 cm açıklığım olduğunu söylemişti. Neyse oğlum iyileşti 38+6da kontrolde doktorum 3 cm açıklığım olduğunu artık daha fazla beklemenin bir anlamı olmadığını, bebeğin strese girip kakasını yapmasından korktuğunu, Pazartesi günü yani 39+3 te doğumu başlatacağını söyledi. Tamam dedim Pazartesi sabah 8 de doğumhaneye yatışım olacaktı. Suni verilmeyecekti çünkü zaten 27. Haftadan beri geçmek bilmeyen sancılarım vardı. 😊 ama doktorum suyumu patlatacaktı. Eğer su yeşilse yani bebek kakasını yapmışsa direkt sezaryen olursun demişti ben de biraz gerilmiştim açıkçası.
39+2 yani Pazar günü evde temizlik yaptık. Bu arada eşim olmadığı için ablam benimle kalıyordu, akşam da annem gelecekti. Gece saat 23 gibi adet ağrısı gibi ağrım başladı. Zaten ben sürekli kasıldığım için kasılmaya bir de adet ağrısı eklendi. 1 saat kadar sonra şiddetlenmeye başladı. Doktoruma mesaj attım. “Bebek hareketlerini kontrol et ve uyutmayacak duruma gelirse hastaneye geç” dedi. Ben de oyalandım evde, ağrı geldikçe kıvranıyordum ama onun dışında rahattım. Bilerek duşa girmedim açıklığı hızlandırdığını bildiğim için. Bu arada sabaha kadar durmak istiyordum doktorumu uykusuz bırakmayayım diye. 😌
Saat 02 gibi uyumayı denedim ancak ne mümkün 😄 1 saat daha öyle böyle geçti derken baktım böyle olmayacak hastaneye gitmem şart, duşa girdim. bu arada annem de gece 12de gelmişti, ablamı uyandırdı, duşta rahatladım ama duştan çıkınca bıçak gibi saplanıyordu sancılar. Anca çömelerek rahat ediyordum. Saçımı bile zor bela ördüm. En son ağlayarak arabaya bindim. 04 gibi hastanedeydik. Tekerli sandalyeye aldılar beni hemen çünkü çok fena durumdayım. 😓😄 Kayıt açtıracağız zor bela cevap veriyorum. Neyse nöbetçi doktora haber verdiler. Hemen doğumhaneye çıkarılmamı söylemiş. Doğumhaneye geçtik ebeler yatağa geçirdi beni. Açıklığına bakacağız dediler, tek dediğim şey; lütfen tam açık demeyin!!! Eğer öyleyse de hemen doktoruma haber verin lütfeenn diye hem bağırıyorum hem ağlıyorum. Sancılar o kadar sık geliyor ki nefes alamıyorum. Birinci ebe baktı “tam açık” dedi ben tabii neeee filan diyorum. Sonra daha kıdemli olan ebe sen hemen doktorunu ara diyerek o da muayene etti onun da cevabı aynıydı. Ben bir korku aldı nasıl doğuracağım diye ağlamaya başladım bu sefer de 🤦🏻♀️ neyse doğum setini hazırlamaya başladılar bu arada daha damar yolum bile yoktu, açıp kan tahlili gönderdiler. Önlük giydirdiler ve bana sakın hareket etme, ayağa kalkma dediler. Gerçekten bildiğim her şeyi unutmuştum sanki daha 14 ay önce doğum yapan ben değildim ve ilk defa doğuruyordum. Çok telaş yaptım. Eşim de yanımda yok diye iyice modum düştü. Dua ediyordum doktorum gelmeden doğurmayayım diye. O sırada aklıma gelen herkes için dua ettim. Hasta bebekler-çocuklardan, çocuk sahibi olmak isteyenlere, hasta insanlardan, yardıma muhtaç durumda olan herkes için dua ettim. Allahım bana da yardım et deyip duruyordum. Gerçekten tam açık olmak beni çok strese sokmuştu, muhtemelen sabaha karşı olduğu için.. nasıl yapacağım diye sürekli ağladım. Bir yandan da ağrılar öyle kuvvetliydi ki ağrım yokken nstye döndüm baktım (bu arada nst bağlanmıştı) ağrı geçmişken ki çıkan sayı 88 di. 🤦🏻♀️ ebeler bir yandan beni çok motive etmeye çalıştılar gerçekten sağolsunlar. 🙏🏻 veeee doktorum yetişti 🥰 geldi hemen baktı tam açık hemen suyunu açalım dedi bir yandan da bana “canım şimdi birden ıkınma hissin gelirse sakın ıkınma beraber yöneteceğiz süreci, kesi atmak istemiyorum kesisiz olacak ama beni dinlemen lazım” dedi. (İlk doğumum 4-5 dikişli, epizyolu olmuştu) Bir yandan da ebeden vazelin istedi perine masajı yaptı. Benim birden aşırı baskı ve ıkınma hissim gelince nedense kesi atmazsa daha zor ve acılı olacağını düşündüm ve hocaam kesin hocam lütfen kesin diye bağırıyorum 🤪😅😅 “şimdi kuvvetlice ıkın” dedi ıkındım, bir de aptal gibi bağırdım 🤦🏻♀️ tekrar bağırırken “kafası çıktı şimdi sakınnnn ıkınma ben halledeceğim geri kalanını” dedi, ben o sıra şoka girdim nasıl kafası çıktı ya filan diyordum ve sanırım bir kere daha ıkındım ve doğdu o an her şey bitti ama ben şoktaydım. Her şey o kadar çabuk olmuştu ki gerçekten şoktaydım. “Doğdu mu, benim bebeğim mi o, gerçekten benim kızım mı?” filan diyordum sürekli. Ağladım sonra kızımı kokladım, “Allahımm şükürler olsun mis kokulu kızım iyi ki doğdun iyi ki” dedim 🥰 bu arada bacaklarım zangır zangır titriyordu, o doktorumun işini çok zorlaştırdı. 2-3 yerde yarım dikişlik yırtığım oldu. Ama doktorum “gayet normal bu kadar olur, çok güzel doğurdun” dedi. Bence çok da güzel doğurmamıştım ama doktorum öyle dedi 😅😅 dikişlerin hiç acımadığını söylememe gerek yok sanırım ☺️🥰 1 saat kadar doğumhanede takip edildikten sonra odama çıktım ve kızımı getirdiler. Kokusunu iyice içime çekip direkt emzirmeye başladım. Sütüm hemen gelmişti. Zaten totalde 3 ay önce bırakmıştım emzirmeyi 🙊😂
Velhasıl artık iki çocuk ay pardon iki bebek annesi bir kadındım. ☺️ gerçekten büyük ve mükemmel bir sorumluluk… Hamileliğimin başında hissettiğim o duygular için kızımdan özür diledim.
Şimdilik her şey yolunda çok şükür, kızımı sağlıkla kucağıma alabildim. Yaşadığım bütün korkular üzüntüler de hatıra olarak kaldı.
Tavsiyelere gelecek olursam; doktorunuzu mutlaka dinleyin, sancıyı mümkün olduğunca evde çekin ama benim kadar da abartmayın 😄, son günlerinizde mümkün olduğunca dinlenin aynı zamanda da mümkün olduğunca hareketli olun, hastane çantasını çok abartmanıza gerek yok ama depend muhteşem bir buluş. Ben ilk doğumumda kullanmamıştım keşke kullansaymışım. Bunda da depend giyip arasına hastaneden verdikleri pamuklu pedlerden koydum. Dependi her seferinde değişmeme gerek kalmadı böylece. 😌
Bu arada hastaneye girdiğimde saat 04.00 doğum olduğunda 04.33 tü. 🙊 daha yatışım bile tamamlanmamıştı. Kızım da 3250 gr 50 cm doğdu çok şükür. 🤲🏻
Biliyorum çoooookk uzun oldu ama covidli, erken doğum tehditli ikinci normal doğumum bu şekilde oldu. Umarım sıkmamışımdır, şahsen ben uzun hikayelere bayılıyorum. 🥰
Doğum bekleyenlere hayırlı doğumlar, bebek isteyenlere de hayırlı zamanda nasip olmasını diliyorum. He bu arada bende pcosluyum, o da ayrı bir hikaye. 😊
Hakkınızı helal edin güzel anne ve anne adayları. 😇