Kendi doğum günümde bana hediye olarak gelen oğlumun doğum hikayesine başlıyorum …
Evlendikten 2 ay sonra hamile kaldım. İlk bebeğimin kalbi 6 haftalıkken durmuş herhangi bir ağrı sızı hissetmediğim için anlamadım 10. Haftada küretaj oldum. 3 ay korunduk. 4. Ay hamile kaldım.
Eşimle bir karar aldık. Bu bebeği anlaşılana kadar kimseye söylemicektik. Eğer tekrar bir düşük olursa çok üzülürüz diye. Korona çıktı kimseye gidip gelemedik ailelere bile 6. Ayda söyledik hamileliğimi.
6.Aya kadarda tek bir don bile almamıştık. Sonra almaya başladık. Yatağını küçük dayısı hediye aldı zaten duyduğu gibi. puseti, giyisileri vs vs herşeyini almaya başladık.
Tam 30 haftalık olmuştum. Herşey normal ilerliyordu. İyiydim hem bebeğim, hem morelim iyiydi. Bir gece yarısı abimin kaza geçirdiği haberi geldi ve acilen hastaneye gelin dediler. Ben şaka yapıyorlar sandım ilk başta ama değildi. Hastaneye gittik ama hastahane kapısında büyük bir kalabalık vardı. Dedimki Allahım nolur düşündüğüm şey olmasın. O gece 34 yaşındaki dünyalar yakışıklısı, merhametlisi, dünya iyisi abimin vefat haberini aldım doktordan. Sanki zaman durmuştu. Ciğerime öyle bir kor düştü ki, öyle acılar içinde kaldım ki.. Rabbim kimseye yaşatmasın. Canım abimi toprağa gömene kadar çok fazla kasılmalarım oldu. Bebeği kaybetme ihtimalimiz vardı herşeye hazırlamıştım kendimi. Ama Rabbim yavrumu bize bağışladı. Emanetini bize gönderdi…
39+4 olmuştum. Bebek gelmiyordu. Eşimle beraber olduk. Yataktan kalktığım gibi suyum gelmeye başladı.Yarım çay bardağı kadar. Saat 23:00 suları.Annemle eşime bebek yakın saatlerde gelicek inşallah suyum geldi dedim. Lavoboya gittim, Duş aldım sonra ilk gelen suyun yarısı kadar daha geldi. Ama nişan yok. Sonra sancıları ve nişanı beklemeye koyulduk. İkisi de yok. Gelmiyor. Herkes bana hastaneye git diye baskı yapıyor. Neyse akşam üstü annemin evine gittik orası hastaneye daha yakın. Akşam saat 21:00 suları Tam muhabbet nişan gelmeden de doğum başlarmı muhabbetine gelmişti. Ki benim sancım vurmaya başladı. Ama bu başka sancıydı kıvrandırdı. Bir baktım suyum ve nişanım gelmeye başladı. Sonra dakika tutmaya başladık. 10 dakikada bir geliyordu. Gece 00:00 ‘den sonra benim doğum günümdü. Ben evde sancı çekerken eşimle kardeşim gitmiş birde bana pasta almışlar sürpriz yaptılar doğum günüm için bende o sancılarla doğum günü kutladım 😊 Sonra sancılar 5 dakikada 1 e düştü ve artık suyum iyice gelmeye başlamıştı. Bende telaş yaptım hastaneye gidelim artık dedim. (Demez olaydım)
Hastaneye girişim yapıldı. (Devlet hastanesi) Acilde Kadın doğum kontrol etti bir parmak açıklık var dedi. Doğumhaneye gönderdiler. Çatala çıktım 3 ayrı doktor çatı kontrolü ve ultrason kontrolü yaptı.Açılma 3 cm dediler. Bebek 3800 civarı dediler. Beni sancı odasına gönderdiler. Sancı odasında nstye bağladılar ve bilgilerimi aldılar. Lavman yapıldı nst sonrası. O odada kimse yoktu yaklaşık yarım saat sonra başka odaya gönderdiler orada 4 gündür doğurmayı bekleyen bir bayan vardı onunla aynı odada sancı çekicektim. Bayan suni alıyordu ama hiç sancısı yoktu. Benimse sancılarım çok şiddetlenmeye başlamıştı. Doğumun başından sonuna kaç kere nst ye bağlandım bilmiyorum ama benim doğum sürecimi uzatan kesinlikle nst olayıdır kalıbımı basarım.
Beni nstye bağlıyorlar, sağa dönme, sola dönme ayağı çekme vs vs … Ya bi sancı vuruyor ben göklere çıkıyorum doktor bana ama böyle yaparsan zor doğurursun diyip diyip duruyordu. Nst’de sancı karşılamak zor değil bence işkence. Bi ara yalvarıyordum nolursunuz beni bu nstden çıkarın dayanamıyorum diye… Yok çıkarmıyorlar. Yanımda yatan kadın eminim benim inlemelerimden çok korkmuştur. Neyse ben bağırarak kendimi yormak istemiyordum sürekli nefes al ver yapıyordum. Ama sonlara doğru bağırdığımı hatırlıyorum. Allahım yardım et 🤲🏻🥺 diye … Çünkü o an yapayalnızsınız malum pandemi süreci ve yanınızda destek Allahtan başka kimse olmuyor. Beni nstden ayırdıkları an yere çömeliyordum sancı geldiğinde. ( ben açılmamı bu şekilde hızlandırdım. Eğerki nst olayı olmasaydı çok daha hızlı ilerlerdi)
Sancılar sona doğru dayanılmaz oldu ve ben bi ara inşallah bayılmam diye dua ediyordum. Bi ara anladım tuvaletimi yapma isteğim geliyor hemen doktorlara bağırdım. Bebek geliyor diye. Gelip baktılar afferim sana çok iyi ilerletmişsin hertaraf iyi açılmış tutan sadece bir yer kalmış birkaç kez güçlü ıkın bebeğin saçlarını görelim dedi. Açılmış diye bahsettiği 8-9 cm açılma olduğu. Sonra sancılar geldikçe ben ayaklarımı kendime çekip güçlü şekilde ıkınmaya başladım. Bu şekilde 7-8 kere ıkınmışımdır. Sonra doktor tamam saçları görünüyor hemen çatala geçiyoruz dedi. Yan oda doğumhaneydi oraya geçtim. Çatala yattım ayaklarımı bağladılar şuradan tutun ve olabildiğince ıkın dediler. Tabi bu sırada beni sterilize ettiler lokal anestezileri vurdular ve epizyo için hazırlık yapıyorlardı doktor bey epizyo açmasanız olmazmı denesem dedim? Şuan bu bebek epizyo açmazsak heryerini parçalayarak içinden çıkacak sen bilirsin dedi. Bende peki diyip geri yattım. Güçlü 3 ıkınmada bebeğin kafasının çıktığını hissettim. Sonra plesentayı çıkardılar. İçimi temizleyip dikişleri atmaya koyuldular. Kaç dikişim olduğunu ne siz sorun ne ben söyliyeyim; baya var çünkü. Bebeğimi alıp temizlemeye başladılar ağlamıyordu kısa süre sonra ağlamaya başladı . Kaç kilo diye sordum 4.360 dediler ve ben şok geçirdim. Hani 3800 dü doğumdan önce ölçtünüz dedim. Ultrasonlar yanıltabiliyor diyip geçiştirdiler konuyu. Gerçekten her işte hayır vardır belki bebeğim büyük diye sezeryan olmak isteyecektim bilemiyorum. Burada sürekli arkadaşlar soruyordu 4 kilo üzeri normal doğum yapan varmı ? Diye.. Ahanda en büyük örnek benim canlar.
Size bir tavsiye arkadaşlar ; sakın birşeyi gözünüzde büyütmeyin imtihanınız o oluyor… Ben hemoraidimi gözümde çok büyütmüştüm ve doğumdan sonra beni hayattan soğutan tek şey hemoraid oldu. Aşırı şişti ve vajinaya doğru yol yaptı. Hemen hemoraidimin yanında dikişlerim var. Oturamıyorum, yatamıyorum, hatta uzanamıyordum bile. Şimdi biraz daha iyiyim inşallah daha iyi olurum yoksa bebeğimle ilgilenemiyorum 🥺 Ben bebeği en fazla 3500 olarak düşündüğüm için beni bu kadar zorlayacağını asla tahmin etmedim.
Velhasıl kelam; bebeğim benimle aynı gün dünyaya gözlerini açtı. Bende doğum günümde doğum yapmış oldum. Buradan 31 yıldır kahrımı,kederimi çeken anamın ayaklarının altını öpüyorum…
Size normal doğum ile ilgili verebileceğim en büyük tavsiye hemen hastaneye koşmayın. Orada ne kadar az süre geçirirseniz o kadar iyidir. Ben doğumhaneye 11 civarı girdim bebeğim 5:50 de dünyaya geldi. Şiddetli olarak 4-5 saat sancı çekmişimdir. O nst olayı olmasaydı eminim 2-3 saat ancak sürerdi ama demekki hayırlısı buymuş daha fazla deşmiyorum konuyu. Depend mükemmel bir kurtarıcı. Hemoraidiniz var ise doğumdan önce önlem alınki benim yaşadıklarımı yaşamayın. Yani kabız olmayın . bu arada lohusalık inanılmaz zor bir süreç benim için psikolojik olarak bitik durumdayım. Dua edin bana güzel kardeşlerim. Rabbim hepimizi korusun. Hepinize hayırlı doğumlar diliyorum 🤲🏻 bir avazda doğurun inşallah 🤲🏻