31 haftadan itibaren düzenli sancılarım çıkıyordu bu üçüncü gebeligimdi…ilk kızım 41. Haftada dogmka bilmeyince sezeryan oldum,oğlumda 37 de sezeryan oldum son bebeğim supriz yumurtam 36 ya kadar ancak dayanabildi.kontrole gitmeiztim cumartesi günü sabah sancılar tavan kendi doktorum izinli başka bı Dr baktı seni bu sancilarla göndermem bebeğin kilosu iyi ciğer geliştirici olmuşsun hatırlatma dozuyla istersen hemen alalım dedi bende eşimle konuşup döneyim dedim bahçeye indik yarım saat durum değerlendirmesi en son karara varamadan drun yanına çıktım kendimi türk doktoruna emanet ediyorum hocam siz kar risk oranını benden daha iyi bilirsiniz dedim ama beni anlamadığım bir huzur kapladı bu drla kendi doktorum daha yoğun bir Dr olduğu için acaba mi diyordum hep neyse tamam alalım dedi yatisim yapıldı ama ben nasıl korkuyorum bir yandan nstye bağlıyım bir yandan açlık süremi bekliyorla neyse hastanede yenilenmiş ilk yapılan doğum benim ki olacakmış beni hazırlayıp önlüğünü giydirip indirdiler 20 kişilik bir ekip başka doğum olmayınca hepsi beni izlemeye gelmiş ben bı panik çok korkuyorum diyorlar 3. Neden korkuyorsun…neyse belden ignemi yaparken bir erkek doktor beni oyaladı omuzlarimdan bastırdı uyusmaya başladım yatırdılar her. Yerime biseyler bağlıyorlar en son ayağını kaldır dedi bende tık yok basladilar doktor bir iyi benimle her anını konuşa konuşa anlattı sonra minicik bebeğimi yanağıma koydu fotoğraf hediye edip çektiler ilk doğum diye sonra pamugumu kuveze diye götürdüler.ben nas ağla ağla fenalastim hava verdiler.sonrq kendime geldim.dedim bitmedi mi bir an önce bebeğime kavuşmak istiyorum ama tüplerin bağlanıyor diye uzadı ben bı ara yine fenalastim sonra ameliyat bitti odaya götürdüler eşim kapıda öptü beni kurtuldum Allahım dedim.daha sonra sana bı supriz dediler ve ay yüzlü minik kızımı getirdiler kuveze girmemişti çok şükür şimdi eve geldik beşiğinde uyuyor mışıl mışıl erkenci böceğim benim Rabbim herkese bu duyguyu tekrar tekrar yaşatsın