17.05.2018
İlk defa doğum hikayesi yazıcam onun için çok heycanlıyım. Öncelikle 40+1de aldım kucağıma prensesimi babası askerdeydi ve ne yapsam istediğim tarihlerde gelmedi prensesim 5 mayısta doğsun istedim benim doğum günüm hiç bir sancı yoktu Anneler gününde doğsun dedim 14 mayıs yok yine olmadı ama 15mayıs günü ağrılarım ve sancılarım başlamıştı annemin evini taşıyoduk bende bi heyecan başladı eşimde sırf benim kızım için izin kullanmamıştı hiç doğuma yanımızda olmak için 40 gün bizimleydi çok şükür zaten kızımda babasını bekliyormuş ayak diredi sıpa babası gelince ertesi gün doğurdum 15mayısa gelelim sancılarım arada geliyordu ama bende bir evham bir evham aha bugün doğurcam dedim biyandanda endişe var tabi anneme söyledim anne ağrım var aradada sancı geliyor diye annemde kızım bu yalancı sancı gerçek doğum olması için sık sık belirli dakikalarda gelmesi gerek işte o andaki heycanla ben daha kabullenmedim neyse ogün evin içinde yürüyerek geçirdim ara ara sancılarla günü ve ertesi gün babamız askerden izine gelicekti kaynanama geçmiştim ben annem kendi evindeydi babamızı bekleme başladım eşimde heycanlı tabi sonunda babamız geldi kaynımla istasyonda bekledim eşimi her gelen otobüse bakıyordum ve en sonunda gözüktü otobüs ve eşim iner inmez sarıldım karnımı okşadı bi özlem bi heycan bende kaynanamın evine geçtik yemek hasret giderme derken gece oldu odamıza çekildik bana gece ağrı ve sancı girmeye başladı yine buarada 16 mayıs sabahı diyelim gece 2 de başladı belli aralıklarla uyanıp uyanıp geri yatıyorum 15 dakikaya bir ama ben çok telaş yaptım annemi aradım hemen anne yetiş gel sancım var annem biryandan beni teselli ediyor biryandan kaç dakikaya bir oluyor aklında tutuyormusun kızım diye ben biyandan sancıdan ağlıyorum doğum başladı diye en sonunda baya konuştuk ikna ettim annemi gelmeye sabah erkenden geldi kardeşlerimi alıp kaynanamgile sabah beni acile götürdüler ısrarlarıma dayanamayıp 39+6 günlüktük onda annem kızım gitmeyelim desede yinede gittik taksiyle benim yüzümden acile girdik ne olur ne olmaz diye aldırdım çantaları yanıma giriş yapıldı direk yatağa aldılar alttan muayene yaptılar 2cm açılma dediler ama canım ne biçim yandı boştan gere acıdığıyla kaldım bide hemşireydi ilk bakan kızı zaten sevmemiştim sonra ebe baktı gitti 2 cm açılman daha doğum gözükmüyor dedi yine aynı acı gözümden yaş geldi resmen eve gönderdiler eve geldik yine sancılarım var tabi biyandan annemle eşimle falan konuşuyoruz bana kızıyorlar boştan yere gittik diye napıyım ilk doğumum heycan da var ama bana tecrübe oldu bidaha asla o şekilde gidip canımı acıttırmam zaten iyi davranmadılar 2 cm açılmam olduğu için neyse evde akşama kadar çektim sancıları ne yemek ne içmek istedim iştah kalmadı odada aynanın karşısında ağlayarak çekiyorum sancıları gece uyuyamıyorum eşimin uykusu ağırdır onun siniride var uyuyo herkes kaynanam falan canım annemin yanına gittim anne belim çok ağrıyor ovarmısın dşye6hep belden giriyor ama nasıl bir acı tarifi yok dayanıyorum ki normal doğum olsun diye annem sağolsun uykusuz kaldı sabaha kadar benim için eli sürekli belimde habire ovdurdum o gece kadın yorgunluktan kızım az uyusam dedi senin bana benim sana ihtiyacım olucak dedi annemde uyudu bende odaya geçtim eşim hala uyuyor o günde öyle bitti 16 mayısa gelelim sancıların arttığı gün gün boyunca sancılar artık düzenli sıklıklarla geliyordu yine annem sağolsun beni ılık suya soktu orda bşr rahatladım sadece sonrası aklımdan çıkmaz giç ağlaya ağlaya akşamı ettim sancılarla annem çömel kal hareketi yaptırdı hep merdiven çıktım indim derken sancılar 5 dakikada bire geldi bende istifar oldu ama anlatamam boğazım nasıl acıdı eşim yine uyuyor diğerleride öyle annem hiç yanımdan ayrılmadı kurban olduğum onun sayesinde doğumum kolaylaştı eli maffoldu kanının belimi ovmaktan o gece sabaha kadar ovdu annem belimi ama belimi ovunca anca rahatlıyordum artık annemde bende karar verdik hastaneye gidelim diye sabahı zor ettik gün aydı yavaş yavaş annemi yine az uyumaya gönderdim tabi eşimi uyandırdım taksiyi ara diye hazırlandık hastaneye gittik merdivenleri inerken apartmandan canım nasıl yanıyo ama tenim bembeyaz oldu zor indim merdivenleri evde çektim yani sancıları keşke ilk günde gitmeseymişim sonra hastaneye vardık tabi bende korkuda var heycanda doktorum dan hep mennundum zaten çokta sevdim münevver hanımın yanına gittim giriş yapıldı muayene yaptı alttan açılmama baktı 5 cm açılman var bravo dedi hemen yatışını yaptır dedi çıkarken hiç unutmam maşallah daha 20 yaşında bak 5 cm açıklıkla gelmiş helal oldun dedi tabii bende bir gülümseme neyse heycanla annemgilin yanına gittim anne yatışımı yaptırmam lazımmış doğuma alıcaklar dedim annemde bir korku bende korku eşimin yüzü tuhaflaştı neyse açılmam olduğu için beni direk yürüyen sandalyeye aldı abi arkama bakarak gittim anneme eşime bakarak sedyeye yatırdılar ve başlayalım en zor ve güzel ama sancılar sıklaştı 5 cmle girmiştim 6 cm olmuş bile baktılar 6dan sonrası ızdırap nasıl bir acı belden giriyor heeyerimi sardı acı saat 10da gitmiştik 12ye kadar 8cm oldu açılmam ama sedyeyi kemiriyorum resmen ağlıyorum biryandan Allahım kurtar sen büyüksün diye ta annemgil duymuş bağışlarımı annemde dışardan ağlamış kızımın yanına gitmek istiyorum diye izin vermemişler kadın helak olmuş vana bişey olucak diye gelen giden bakıyor biyandan acıyorlar çok kötüydü çok suyum patlamamıştı hala belli bir süre 8cmle kaldım kıvranıyorum ama sancılar sıklaştı ebelere bakıyorum beni ne zaman doğuma alıcaklar diye perişan oldum biryandan terliyorum sonra ebe geldi kalk ayağa böyle olmaz yürü suyunun patlaması lazım dedi ama bir tuvaletim geldi anlatamam korkuyorum biryandanda bişey olucak diye yaptım idrarımı rahatladım geri geldim sağa sola yürüyorum sürekli altıma bişey serin dedim hissediyorum su geliyo serdiler suyum boşaldı ama bir bunaldım ne biçim suyum boşalır boşalmaz ebe geldi hadi doğuma dedi birden 10cm olmuş açıklık bebeğinin kafası gözüyor yavaş yavaş endişeli endişeli çatala çıkardılar ıkın dediler ebe ve iki hemşire karşımda çatalda bir garibime gitti çok utangaç biriyim neyse ıkınmaya başladım bebek yavaş yavaş geliyor hissediyorum doktorum geldi bir rahatlama geldi üstten bastırdı hadi kızım ha gayret bitiyor bak başı çıkmak üzere diye başı kocamandı kızımın zor çıktı rahmim dardı benim çünkü sonraki ıkınmalar daha kolay oldu 4 5 kez daha ıkındım ıkınmak sancıdan daha kolay geliyordu ama baya kasıldım en sonki ıkınmamda baya derin nefes aldım ve meleğim çıktı ben şokkk yan tarafa aldılar prensesimi bu benimmmmmmi diyorum yaa nasıl güzel bir duydu bebeğimi giydiriyor hemşire gözüm hep ondaydı 5 dakika bile sürmedi doğurmam 10 cmden sonra altta beni dikiyorlar hiç acı hissetmiyorum ama ebe demesinmi bebeğinin eşi içerde kalmış parça yine ıkınman lazım bide bunun için ıkındım zar zor çıkardılar dikiş attılar ama sormadım bile kaç tane olduğunu neyse beni hazırladılar sedyeye yatırlar bebeğimide yanıma koydular 16.15te 17.05.2018 de 3300 kilo 51 cm doğdu prensesim ama tıp demiş burnumdan düşmüş resmen kendimi doğurdum babasıyla hiç alakası yok sedyede ben ona o bana bakıyor meleğim yanına birini istermisin dediler tabiki de annem dedim eşim kaynanam annem geldi kızıma baktılar sonra tek kişi kalacağından onlar dışarı çıktı annem yanıma doğru geldi ama gözü kızımı görmüyor bile direk boynuma sarıldı nasılda ağlamış o ağladı ben ağladım korkmuş sonra ecrini kucağıma verdi emzirmem için ilk bir tuhaf oldum ama maşallah emdi kızım sütümde geldi emzirdim sonra bizi odaya aldılar annem yanımda kızıma bakıp bakıp duruyorum durmadan resmini çektim ama uykusuz kaldığım için bünyem fersiz düştü ilk bişeyler yedim annem sen uyu ben bakarım torunuma dedi ben uyudum ama nasıl tatlı bir uyku anlatamam sonra canım annem hiç uyumamış kızım açıkmış benide uyandırmaya kıyamamış annem gitmiş oda oda mam istemiş bulmuş karnını doyurmuş kızımın 3saat uyumuşum ben kesintisiz o 3 saat nasıl dinlendirdi ama beni uyandım hemen kızıma baktım yanımda uyuyor prensesim evet Anneler çenem açıldı yine hakkınızı helal edin baya uzun oldu bir gin hastanede kaldık kan uyusmazlıgı vardı eşimle benle iğne yaptılar falan gerekli işlimler yapıldı eşim kaynanam falan sonra yanımıza geldiler dayımlar geldi çiçek falan almışlar öylelikle tamamlandı bizim hikayemiz içimde kalmamış oldu doğum hikayesi şuan tam 17 haftalık ikinciye hamileyim ecrinikram Allah izin verirse abla olucak inşallah bunda bel ağrım çok daha cinsiyet tahmini yapılmadı göstermedi doktor ayakları kapalı dedi 9 gün sonra bidaha randevum var bakalım hayırlısı erkek hissediyorum bunuda bakalım nolucak sağlıklı olsunda yeterli görüşmek üzere inşallah ikinci doğumuda buraya yazmak nasip olur normal doğumu tavsıye ederim herkese bir sıkıntı cıkmadıkca dogumdan sonra cok zorlanmadım çünkü sadece belimden yel aldığım için 1 ay topal gezdim hiç sormayın mutlaka ayagınıza corap ustune yelek gıyın doğumdan sonra ben yapmadm cektım belımden anneler ve bol bol su ve komposto ıcın bol bol süt için sizi seviyorum inşallah hepimiz bir avazda dogurursunuz Rabbim yar ve yardımcımız olsun sormak isteğiniz soru varsa cevaplayabilirim byy🤰🧿🧚♀️🙏🥰❤️