mucizemelif12 ben 31 yaşındayım. 6 yıllık evliyim. Çocuk konusuna her zaman çok mesafeliydim. Hç bir zaman istemedim. Ama eşim çok istiyordu. Çevremizdeki herkes bana sürekli baskı yaptı. Bu kadar uzun süre korunanların çocuğu olmuyor, yaşınız geçiyor vs. şeklinde ağzı olan konuşuyordu. Ama ben çocuk istemiyordum ve eğer bir gün çocuk yapacaksam bu benim istedğim zamanda olacaktı. Geçen şubat ayında karar verdim ama çok ağır bi grip geçirdim. İlaç kullanmak zorunda kaldığım için yapamadık. Mart a erteledik. Sonra ülkeye covid gelince ben yine erteledim. Bu süreçte hastanelerin durumunu vs. İyice öğrenip öyle yapmak istedim. Zaten çok istemiyordum ertelemek işime geliyordu. Bu arada vücudumuzu hazırlayalım dedik, sigarayı bıraktık, sağlıklı ve düzenli beslenmeye başladık. Haftada en az 4 gün spor yaptım(zayıflamak için değil sağlıklı bir vücuda sahip olmak için, zaten zayıfım) ve folik asit kullanmaya başladım. Yeniden karar verdiğimde her şey yolunda olsun diyeydi hep bunlar. Temmuz da artık covidle yaşamak zorunda kaldığımızı kabul edip çalışmaya başladık. Adetimin bittiği gün itibariyle birlikte olmaya başladık. 15 gün boyunca her gün. Ağustos’ta adet oldum. Adetim bitince aynen devam ettik çalışmalara, yine 15 gün boyunca her gün. Şu an 5 haftadan uzun oldu gebeyim. Sadece 2 ayda. Çünkü umrumda bile değildi. Bu kadar uzun bir şekilde hikayemi anlatma sebebim,çocuğu, kafana taktığın için sahip olamadığından emin oluşum. Rahat insanların tüm işleri her zaman tıkır tıkır ilerler. 6 yıl korunmuş, 31 yaşında biri olarak 2 ayda gebe kaldım. Bu kadar dert etmezsen bir ayda bile hamile kalırsın. Çevremde senin gibi çok insan var. Hiç bir sorun yok ama çocuk olmuyor. Çünkü kafayı sıyırmış durumdalar çocuk diye. Hayatta neyi bu kadar ümitsizlikle istersen olmaz. Ümitle, inanarak ve gülümseyerek iste. Dert etme. İnsan kendi psikolojisini yönetebilir. Umarım sen de bunu başarır ve mutlu haberini bizimle paylaşırsın.