Merhabalar , öncelikle ikinci bebetoviçe hamileyim şuan, kardeşi gelmeden kızımın doğum hikayesini sizlerle paylaşayım💁🏻♀️
Ben 2016 yılında evlendim, korunmadan bir sene geçince acaba bir sıkıntımı var diyerek hastaneye gittiğimde hormon testleri, rahim filmi vs , infertilite polk. Giden herkesin yaptırdığı testleri yaptırdım. Yıllardır kullandığım antidepresanların çok fazla hormonlarımda yükselme ve düşüş olmuş, hamile değilken bile göğüslerimden süt gelirdi. Gördüğüm başka tedaviler vardı onlarında etkisi varmış, ve tabiki pcos🤦🏼♀️
bira daha denemeler devam etti ama baktık olmuyor, amaan dedik tek çocuğu olmayan bizmiyiz..
Derken bir bağ evi gibi bişeye tasındık herşey organikti. Orada bebeği unutmuştum ve hamile kalmışım. Hatta olmayacağından o kadar eminimki test bile yapmamıştım gecikince. Annemin zoruyla yapınca inanamadım. 6+3 tü öğrendiğimde🤰🏻
Evde bir sevinç havası herşey çok güzel derken kanamalar, hastanede yatışlar, miğde bulantıları, migren atakları, detaylı ultrasonda dahi plasentada kanama alanları vs ile 25. Haftaya geldik. Doktor tamam artık hiç kanama alanı yok çok iyi dedi. 6-7 hafta herşey yolunda gitti. 32. Hafta gibi bebekte gelişim geriliği başladı. 30. Haftada bile doktor haftasına göre çok iyi diyordu 32 de geriye düşmüş denildi. 1 hafta gerilik 2 oldu. 2 hafta 3 oldu derken 37 e kadar geldik ama 34 hafta ile uyumlu artık bebeğin gelişmiyor almamız lazım dediler. Bebeğin hareketleri falan harikaydı. 🥰 kızım çok hareketliydi şükürler olsun hiç korkutmadı beni. Neyse. 37. Hafta kontrolüne giderken zaten gecen haftada böyle bi durumdan bahsettiler diye hazırlıklı gitmiştim. Doktorda hadi bakalım prensesi alalım kavuşturalım sana dedi. Öylece benim yatışım yapıldı. Bir hafta boyunca yajın takip nstlerim ultrasonlarım yapıldı, tabi doğum yapıp bebeğini kucağına alanlarıda gördükçe benim moralim düzeldi, ufk olması beni hiç ilgilendirmiyor dedim 🥰
- haftaya girdiğimiz gün 25 haziran günü sabahı saat 6 da hadi bakalım şekerim kalk gidelim diyerek beni doğumhaneye sancı odasına aldılar. Akşam girdiğim ultrasonda 2650,48 cm demişlerdi.Bebeğin gelişi normaldi, kalp atışlarıda iyiydi. Doğuma dair belirti olmadığı için fitil koydukar sabah altıda(tuşeden hafif sert bir işlem). Yaklaşık bir saat sonra hafif kasıkmalar, adet sancısı gibi sancılar başladı ama dayanılmıyvak şekilde değildi asla. Saat dokuz oldu bana lavman yaptılar. Oda acısızdı. Saat 12 olduğunda ben devamlı terlemeye susamaya başladım. Dilim damağım kuruyordu, hep su istedim hiç yemek aklıma gelmedi, her hemşireden su istedim. Devamlı çişe çıktım. Öyle böyle derken artık saat öğlen ikide gerçek sancılarım girmeye başladı. Bir anda kasılıyor 180-190-200 diyor cihaz kırmızı ışık yakıyor hemşireler gelip beni hemen sol tarafıma çeviriyor. Hemen soluna yat bebek kanala insin diyorlardı. Sola yatınca sancıyı daha az hissesiyordum , nst dede daha az görünüyordu. Ama sonra kızım bi sıkıştırıyordu mecbur sırt üstü dönüyorsum bu seferde sancılarım kasılmalarım aniden yükseliyordu derken akşam 7 oldu saat. 11 saattir doğumhanedeydim. Yanımda 100 ile bağıran ağlayan kadınlar vardı. Kuru sancı bana o kadar ağır gelmedi açıkcası sadece susuzluk bunalttı. Doktorlar geldiler baktılar,sabah ilacı koyarken zırh gibi çok sert rahim diyorlardı, akşam 14. Tuşeyi baktılar( hiç abartıldığı gibi ağrılı bir işlem değil, kendinizi kasmadıkça) ve rahim yumuşamış ama açılma yok şimdi odasına yollayalım yarın tekrar deneyelim olmazsa sezaryen deyince ben sinirlendim, hayır dedim maksimum sınırı kaç saatse bebekte riske girmediği sürece normal olacak, ben acı çekerim verin ilacı mühim değil. Öyle deyşnce tamam yarın tekrar deneyelim dediler. Ve beni odama yolladılar. Hemen eşimi aradım ve annemi getirmesini söyledim, gelirkende evdeki hurmalarımı getirin dedim. Artık benim kendimi gösterme zamanım gelmişti. Akşam sekizden gece 12-1 arasına kadar çömelme hareketi, bel çevirme ve yürüyüş hareketi yaptım bir yandan yarım kilodan fazka hurma yedim. Gündüzden beri açtım ve şekerim yok o yüzden sınır tanımadım. Gece 12 yi biraz gece uykum geldi, yürüyüş yaparken sancılarımı hiç hissetmedim. Hemen azcık uyuyum diye yattım. 2-3 saat arası uyumuşum. Gece 3 te tuvaletim geldi diye uyandım gittim ama tuvaletim yoktu geri kalktım odama gelirken koridorda fışır fışır su akmaya başladı , bayağı sıcaktı. Öyle bakakaldım. Anneme haber veriym diye odaya geldim annem yokru aradım bulamadım. Neyse hemşireye haber verdim. Onlarda baktılar yarım cm açılman var suyun gelmiş hadi bakalım bebiş geliyor dediler hoop tekrar doğumhaneye. Ama bu sefer suyum gelmeden önceki acıtmayan sancılar kıvrandırıyordu.
Gündüz bağıran kadınlara çok gıcık oldum , beni korkuttular diye, ben hiç bağırmıycam herkes imrencek diye kendimi gaza getirerek girdim doğumhaneye. Bu sefer yanda yatamıyorum direk sırt üstü. Uzun kollu geceliğim vardı üzerimde, sancı geldiköe geceliğin kolunu elimin üzerine çekip nefesimi oraya üflüyordum. Sanırım bunu yaparken birazda karnıma itme kuvveti uygulamışım farkında olmadan. Öyle öyle geldiler baktılar. Saat 5 de 3 cm di açılma. Hala suni sancı vs vermediler fitilin etkisi 48 saate kadar yeterli diye, öğlen doğurursun diyorlardı. Ben devamlı ayetel kürsi okuyordum, sancı bittiğinde uyuyor, sancı geldikçe nefesimi elimin üzerine üflüyor asla bağırmıyordum.
sabah saat 7.15 de inanılmaz nefesim kesildi yetişin çok kötüyüm tuvalete gitmem lazım büyük tuvaletim geldi dedim. Nstyi söktüler ben ayağa kalktım 15 metre ya yürüdüm ya yürümedim birden ıkınma geldi durduramadım. Hemen hemşire beni yandaki sedyeye yatırdı bi baktı ki bebeğin başı görünmüş 10 cm tam dediler hadi güzelim ıkınma sakın , derin nefes al diyerek , birinin elide bacak aramda sakince doğumhaneye götürüp ortası delikli sandalyeye çıkardılar. Hemen doktorlarla ebeler koştu. Bebeğim için özel doktorlar bekliyordu, gelişim geriliği olan bir bebekti çünkü. Bana o an kesi atıldı , hafi bakalım ıkın dediler bi kere ıkındım. Tamam sakin ol şimdi dur dediler. Durdum, ikinciyi ıkın derken bi baktım karşımda 8-9 kişi tam oraya bakıyor, acayip komiğime gitti gülmeye başladım. Gülerken ıkınmaya çalıştım hemen balık gibi kaydı kızım 😂 bi ayakları içimden çıkarken çok değişik oldu 😁 sonra baktım gri mor değişik bişi karşımda şok oldum. Hemşire bak annesi diye gösterince hemen elinden kapıp bağrıma bastım sarıldım ağladım öptüm kızım ufk dığdu diye hemen alıp tartı aşı işlemlerini halledip tam benim sedyemin yanına ısıtıcıya getirdiler. 7.30 da 2450, 48 cm doğdu.Benim dikişim ve serumum bitene kadar 1 saate yakın o bebek kara gözlerini kırpmadan baba baktı. Dikişim ve serumum bitince hasta bakıcı altımı bezledi beni sedyeye aldı kızımıda kucağıma verdi odaya gittik. Şükür allaha emzirme eğitimi falan almıştım hiç sorun yaşamadım hemen sütüm geldi emzirdim , kızımda memeyi tuttu. Kara gözlü esmer fındığımız aynı babasına benziyor. Ertesi gün topuk kanı alınırken tartıda 2270 gram gelmiş. Herhangi bşr sağlık sorunuda yoktu ufak olması dışında solunumu vs normaldi. Hatta çok emmişti 6-7 kez kaka yapmıştı doktor beslenmesi süper demişti. İlk 12 ay 15 gününe kadar anne sütü ile beslendi, şuan devam sütüne geçti, oğlumada 17+2 günlük hamileyim. Bunlar bebeklerine anı kalsın kızımı ayırmış olmayayım diye yazıyorum. Aslında gece senede buradaydım farklı bir kullanıcı adım vardı ama bebeğim kolikti ve hiç yazma fırsatım olmamıştı.
varsa sorularınız beklerim🥰