Merhaba hanımlar öncelikle Rabbim anne olmak isteyen herkese nasip etsin çok güze tarifsiz bir duygu.. Hikayem biraz uzun olacak şimdiden okuyan herkese teşekkürler 😊 4 Eylül cuma günü dr kontrolüne gittigimde tam 39 haftaydim ne sancı nede acilmam vardı ultrasonda Dr bakınca bebegin keyfi yerinde hiç geleceği yok karnın hala yukarda dedi sık sık yürüyüş ve squat hareketleri yap dedi. Neyse eve geldim yürüyüş merdiven inip çıktım sürekli sonra cumartesi akşamı hafif sancılarım olmaya başladı lavaboya gittiğimde peceteye sümüğümsü yoğun bir akıntı geldi Nisan olduğunu düşündüm hemen doktora mesaj attım hastaneye gidip nst ye girmemi söyledi (bu arada bebeğimin suyu birkaç haftadır azalmaya başlamıştı.) Bende sancılarım çok olmadığı için sabahı beklemek istedim. Tabi gece ara ara sancılarım oluyor ancak dayanilmayacak kadar olmadığı için eşime hiçbir şey söylemedim. Pazar sabahı namaza kalktım abdest alıp namaz kıldıktan sonra eşime anlattım oda hemen duş al hastaneye gidelim dedi. Banyoya gittim ve çamaşırıma kanlı akıntı geldiğini gördüm. Banyo yapıp hemen hazırlandım hastaneye gittik iki tane hemşire vardı beni hemen doğumhaneye alıp alttan muayene ettiler bir parmak acilmam vardı normal doğum yapmak istediğimi söyledim onlarda beklemen gerek dedi nst ye girdim sancım yine çıkmadı .. saat 9′da sancılarım sık ve şiddetli olmaya başladı ama hala nst de sancım görünmüyor ebe kasılma bunlar daha şiddetli olması lazım ki seni doğuma alayım dedi. Ayrıca pazar günü ve KPSS sınavı olduğu için sadec bir hemşire ve temizlik görevlisi vardı.. Bu arada annem de yanıma geldi ve eşim sınava gitti. Saat 10:30 da sancılarım dayanilacak gibi değildi hatta beni sezaryana alın artik dayanamıyorum dedim suyumda gelmişti ve artık ayakta zor duruyordum hemşire sancım geldiği zaman çömelme hareketi yap dedi.. Sancı geldiği an tuvaletim geldiğini zannedip klozete gidip oturuyordum rahatlıyordum biraz.. Hemşireye doğum başladı makatima da çok baskı var dedim büyük idrarimda geldi çok kanamam olmaya başlamıştı doktora haber verin gelsin dedim oda acilman 2 santim seni doğuma alamam dedi alttan tekrar muayene edince bebek aşırı baskı yapıyor her an gelebilir dedi hemen doktoru arayıp beni doğumhaneye aldı ve bana sakın ıkınma doğumun başladı doktoru bekle dedi 5-6 dk sonra doktor geldi büyük bı panikle hemen doğuma başladı bana sen iki güne kadar doguramaz dedim şaşırdı hem hemşire hem doktor.. neyse bana derin nefes alıp ıkınmaya basla dedi dediği herşeyi harfiyen uyguladım 10 dk içinde saat 11:20 kızımın ağlama sesini duydum. O an ağladım ve dua ettim Rabbime.. Daha sonra doktor plasentan gelmiyor tutup çekersem canın acır tekrar ikinmaya basla dedi birde onun için ikindim ve çıktı.. Doktor kesi atmadı ama bebek aşırı baskı yaptığı için kendinden yırtılma oldu ve dışardan üç dikiş attı.. Doktor dikişleri attı hemşire beni temizleyip giydirdikten sonra odaya götürdü 10 dk sonra eşim sınavdan geldi ben doğum yapmıştım kızımız yanimizdaydi çok güzel bir duyguydu.. Benim doğum hikayemde böyleydi Bebeğini bekleyen herkesin Rabbim yardımcısı olsun sağlıkla kucağıniza alın….
Birkaç tavsiyede bulunayım:
-hastanedeki ebe bana önemli olan açılma değil rahmin incelmesi ve bebeğin baski yapıp gelmek istemesi önemli açılmaya çok takma dedi gerçekten de öyle oldu.
- Sancılar geldiği an çok agresif ve sinirli oluyorsunuz yanınızda annenizden yada eşinizden başka kimse olmasın.
- -Kimseye kulak aşmayın herkesin ki farklı oluyor ve sancılar dayanilmayacak hale gelince Rabbim yardım ediyor siz bile anlamıyorsunuz.
-