Merhabalar..
Tam 40+2′ de gece saat 4.03′ te beni tam da kasık bölgeme vuran ağrılarla uyandıran bir doğum hikayesiyle geldim size. O saatlerde fazla sık olmadığı için uyumaya çalıştım çünkü doğuma enerjim kalsın istiyordum. Her neyse. Sabaha karşı artık sancılarım daha da şiddetlenmeye başlamıştı. Eşime hemen en büyük görümcemi alıp gelmesini söyledim. Doğum elbisemi giydim ve sancıları kah ayakta kah oturarak karşıladım. Hastaneye gittiğimizde 5 cm açılıma olduğu için beni lohusa servisine alıp açılmamı desteklemeye başladılar. Yürüyüş vs. derken açılma çok hızlı ilerledi ben de ve en sonunda 8 cm ile doğumhanenin yolunu tuttuk. Dogumhanede keseyi patlattıkları zaman amniyon sıvısının kahverengi olduğunu gördüm. Bebeğim suya kakasını yapmış ve bir miktar da yutmuştu. Sonra bana ıkınmam vs. telkin edilmeye başlandı. Sizi korkutmak istemem ama normal doğurabilen kadınlar artık kahraman benim gözümde zira ben 4 saatlik ıkınma sonucu hiçbir şey elde edemedim. Aksine bebeğim kanala girmediği gibi içeride oksijensizlikten strese girmişti. En son ağlayarak sezaryen istediğimi hatırlıyorum. Bir de tabii sırf ıkınırken baygınlık geçirdim diye beni azarlayan iki ebeyi. Ikisine de hakkımı helal etmiyorum. Her neyse. Bana apar topar ameliyat önlüğü giydirildi ve ameliyathaneye gittik. Eşim kapıda beni durdurup 9 cm açılma olduğunu, normal doğumu denememi istedi ama benim neredeyse pestilim çıkmıştı. Ağlayarak bırakın gideyim dediğimi hatırlıyorum. Sezaryende lokal anestezi verildi ve o sancıdan kurtulduğum anı asla unutmam. O kadsr rahatlamıştım ki artık.. 5 dk sürdü sürmedi bebeğim doğmuştu. Yalnız dediğim gibi dışkısını yuttuğu için doğum hemşiresi ağlamasını sağlayamıyordu. Poposuna 3-4 kez vurunca oğlumun sesini duydum. Getirip yanıma bırakınca sıcacik teni yüzüme değdi. O kadar güzel bir andı ki herkes bu duyguyu yaşar inşallah.
Toparlanıp odaya gittiğimizde sezaryen yaptırdığım için bir kere daha mutlu olmuştum çünkü hemen yan odamda yatan kadının bebeği ölmüştü. Sezaryen istememiş ve normal doğumu zorlamış. Ikınması yokken bile ıkınıp bebeğe zarar vermiş meğerse. Size tek tavsiyem (evet, sezaryen sonrası acılı bir süreç ama) doktorunuz ne tavsiye ederse ona uymanız. Ben de diretmiş olsaydım belki biz de kavuşamayacaktık oğlumla. Şu an beşiğinde mışıl mışıl uyuyor. Rabbim isteyen her anneye nasip eder inşallah. 🤗❤