Öncelikle uzun olacağı için çok özür diliyorum. Şu an anne adayı olan hamilelerimize bol bol tavsiye vermek ve okuyarak vakit geçirmelerini sağlamak için detaylıca tüm doğum hikayemi yazmak istiyorum.
✨
Beni burada çoğu anne adayı ve anne tanıyor. Çünkü son üç ayımda burada çok aktiftim. Bir çok soru sordum, bilgilerimi paylaşmaya gayret gösterdim.
💭Hamileliğimi adet günüm gecikmeden öğrendim, yani test yapmak isteyen varsa bu mümkün. Yine de gecikince test yapmak daha doğru sonuç verir.
💭Hamileliğimin ilk üç ayı boyunca sinir krizleri geçirdim, stres yaşadım, düğünde göbek attım ama çok şükür oğluma hiç bir şey olmadı. Demem o ki, korkmayın, Rabbim koruyacaksa mutlaka koruyor.
💭Üç ay boyunca midem bulandı, aç kaldım. Serumlar ile ayakta kaldım, ateşim yükseldi. Yani mide bulantılarınızın olması çok normal, inanın geçecek.
💭Cinsiyeti de net olarak 16.haftada öğrendim.
💭İkinci trimester harika geçti. Ruhen değil ama hamilelik açısından çok rahattım. Bu süreçte bebeğim için alışveriş listesi hazırladım tek tek tamamladım, 33.haftamda hastane çantamız hazırdı. Çamaşır yıkamayı, ütüyü halletmiştim. Daha sonra ağırlaşıp yapamayacağımı düşündüğüm için hallettim.
💭Son üç ay ise facia gibiydi. 26 haftalıkken erken doğum riskim oldu. Çok şükür bugüne kadar geldik ama son haftalarda gelip giden sancılarım oldu. Yine de evimin işini, yemeğimi yaptım. Tembellik etmedim. Yalancı sancılar ile doğum sancıları çok rahat ayırt ediliyor, hikayemin devamında anlatacağım.
💭Son olarak çatı muayenesinden korkmayın. Kendinizi kasmazsanız hiç zor değil, daha önce buna dair bir post açmış, bahsetmiştim.
✨
Gelelim bebeğimin, oğlumun gelme hikayesine 💕
Doğum öncesi bir süre hurma yedim, yürüyüş yaptım, squat yaptım, duş aldım, çömeldim, ilişki de yaşadık. Fakat daha sonra hiç birini yapasım kalmadı. Sadece olabildiğince çok su içtim. Benim sancılarım 37+5’te başladı. Ama henüz nişanım gelmemişti. Her lavaboya gidişimde nişanımın gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Aklıma geldikçe çömeliyordum ve sık sık duşa giriyordum. Onun harici bir çabam olmadı. Sadece yalancı sancıları çok kafaya taktım, burada çok cevap aradım. Sancının nereden vuracağı, ne zaman başlayacağı, nasıl olacağını merak ediyor, yalancı sancıları sürekli doğum sancısı zannediyordum. Ta ki o gün doğum sancımın gelişine kadar.
5 gün evvel mide bulantılarım başlamış, acile gitmiştim. Eve döndükten sonra mide bulantılarım kesildi. 6 Eylül doğum günümdü, doğum günümde gelsin istiyordum.
5 Eylül’de yani doğum günümden 2 gün önce ağrılarım başladı. Ama 3 saatte bir geliyordu. Kasıklarıma, belime bıçak saplanıp gidiyordu. Aynı zamanda peçeteye az bir kan gelmişti. 6 Eylül’de çok bekledim, squat yaptım, duşa girdim ama bebeğim gelmedi.
Gece çok hafif sancılar ile uyudum. 7 Eylül günü doktor kontrolümüz vardı. 13.30’da idi, eşim de izinliydi. Ve eşim gece “yarın doğacak.” demişti. Sabah 07.00’da
regl sancısına benzer bir sancı ile uyandım. Tuvalete gittim, bir şey yoktu. Geri uyudum. 08.00’da yine aynı sancı ile uyandım. Tuvalete gittiğimde peçeteye kan bulaştı. Endişe etmedim. Uyudum. 09.00’da yine uyandı bu sefer tuvalete gidince pembe , az bir sıvı bacaklarımdan aktı. Peçeteye de geldi. Biraz evde dolaştım, forumda başlık açtım. Sonra sancılar sıklaştı. Anneme ve arkadaşıma mesaj attım. Annem doğuruyorsun, hemen hastaneye git dedi. Eşimi uyandırdım, oğlun geliyor dedim. Ardından duşa girdim. Hazırlandım. Öyle hazırlanamayacak gibi değildi. Çantaları salona koyduk, doğum derlerse eşim dönüp evden alacaktı. Evden çıktık, taksiye bindik. Hastaneye gelip hemen doktorun yanına girdim. Çatal muayenesine aldı, eline kan geldi. Çatal muayenesi canımı biraz yaktı ama dayanılmaz değildi. 2 cm açılmam olduğu, suyumun azaldığı söylendi. Ve doktorum yatış verdi. Kan verdim, giriş yaptırdık, annemi arayıp haber verdim. Bu arada sancım gelip gidiyordu ama rahattım. Kardeşimi aradım, konuştum.
Ardından doğumhaneye geçtim. Lavman yapıldı. 5 dakika geçmeden aşırı tuvalete gitme ihtiyacı hissettiğimi söyledim. Tuvalete gidince rahatladım. Bu sırada inanılmaz bir şekilde sancım sıklaştı. Kolaydı diyemem ama inanılmaz zor da değildi. Azıcık dişimi sıkınca hafifliyordu. Nst bağlandı, eşim evden eşyaları almaya gitti. Annemler de Adana’dan yola çıktı. Daha sonra beni odaya aldılar. Açıklığım 3 cm olmuştu. Doktor kontrol ettikçe canım acıdı açıkçası. Sonra aradan çok kısa zaman geçti. Sancılar 2 dakikada bir geliyordu, geldikçe zorlandım. Ardından doktor geldi. Sırtımdan iğneyi yaptı (hiç acımadı) Ben kıvrandıkça ebeye “ne zaman epidural vereceksiniz?” diye soruyordum. Ama doğumu geciktirmesin diye son anda verdi sağ olsun. Ebe gelip tekrar kontrol etti, bir anda 10 cm olmuş, çok şaşırdık. Epidural verilince belimde soğuk bir his oldu, ardından tüm ağrım geçti. Sadece altta baskı hissediyordum ve baskı geldikçe biraz bacaklarım titredi, tabi heyecanın etkisi de vardı. Ardından doğumhaneye gittik. Çatala çıktım. Hiç bir şey hissetmiyordum. Nefes çok önemli. Büyük abdest yapar gibi düşünüp ıkınmanız gerekiyor. Ikınırken nefesiniz biraz kesiliyor haliyle, derin nefes alınca iş gayet kolaylaşıyor. Çatala çıkıp ıkınmaya başladıktan 5 dakika sonra oğlum kucağımdaydı. Doktorum dikiş atarken oğlumu giydirdiler. Ardından beni sandalyeye aldılar, oğlumu da kucağıma verdiler. Şimdi odamıza geldik. Memeyi tutarken biraz zorlandı ama emdi. Ardından hemen uyudu. Hala mışıl mışıl uyuyor.
Sorularınız varsa seve seve cevaplarım 🤗
Dua eden herkese çok teşekkür ederim.
Darısı isteyen herkesin başına olsun inşallah 🙏🏽