Merhaba sevgili anneler
bir doğum hikayeside bizden gelsin, yazıp yazmamakta çok kararsızdım çünkü sizlerin korkmasından korktum ama her doğum farklı olduğunu bilin.
27 haftalıkken rahim ağzı kısalığından 1 hafta hastanede yattık ciğer geliştirici vs tüm önlemler alındı. O günden sonra doktorum 36. Haftaya kadar yatalım sonra gelirse gelsin sıkıntı olmaz demişti. Özel hastaneye gidiyordum devlette doğum yapmak beni korkutuyordu etrafta duyduğum sözlerden. Velhasılkelam 37. Haftaya kadar geldik be 37+6 da kontrole gittik ve kendi doktorumun tatile gittiğini öğrendin. Hastalara haber etmemelerinden dolayı çok kızgındım çünkü kendi doktoruma güvenim tamdı. Başka bi doktor kontrolümü yaptı nst bağlandı sancılar çıkınca alttan muayene etti ve 4 cm açılman var doğumun başlamış yatış veriyorum dedi. Fakat bende ağrı adına hiçbişey yoktu sadece 27 haftalıktan beri kasılmalarım çok fazlaydı. Eşime kendi doktorum olmadığı için daha öncesinde de hamidiye etfal hastanesinde yattığım için oraya gitmek istediğimi söyledim. Bi cesaret doğum anı doktor değişikliği yaptım mecburiyetten ve şuanda diyorum ki iyiki değiştirmişiz. Doğum anına gelecek olursak
ptesi sabah 11 de 4 cm açılmam ile imza atıp özel hastaneden çıktık. Evde sancı çekmek istiyordum ve devlette gidecektim. Öğlen 3-4 gbi eşim artık gidelim hastaneye dedi fakat bende hala sancı yoktu. Eşimin ısrarı üzerine hastaneye gittik ve yatışım yapıldı. Nst de sancılar 100 leri gösteriyordu fakat hafif karın ağrısından başka ağrım yoktu. Ertesi gün 11 e kadar açılmam hala aynı 4 cm olunca suni sancı verildi. 11 den akşam 4 e kadar hafif hafif sancılarım oldu. 4 den sonra ise şiddeti artarak gelen sancılar ile açılmam oldu. 6 cm olunca suyum patladı. Su patladıktan sonra Sancılar dayanılmaz hal almaya başladı. 7 cm olunca 4 kere ishal olarak altıma kaçırdım. Burada utanmanıza hiç gerek yok ztn ağrılardan onu düşünemiyorsunuz. Hizmetliler dahi o kadar ilgililerdiki ah uh demeden 5 dk arayla hasta bezimi değiştirdiler. İshalden sonra yarım saatte açılmam 10 cm oldu ve ıkınmalar başladı. Ikınma ihtiyacı hiç hissetmedim ama sancılar geldikçe ıkındım. Burada önemli olan doktorunun direktiflerine uymak. Kesme kesme devam et dedikçe ıkınmayı kesmedim doktorlar çok güzel devam devam dedikçede motive oluyorsunuz. Devlet hastanesinde özelde görmediğim ilgiyi gördüğümü söyleyebilirim. En son sancılar dayanılmaz olunca yeter artık suniyi kesin diye bağırdım fakat tabiki kesmediler. Son olarak yataktan indirdi doktor yere bi bez serdi tuvaleti yapar pozisyonu alarak tüm gücümle ıkındım. Alttan muayene ettiğinde bebek saçları göründü doğumhaneye alıyoruz dediler. Doğumhaneye çatala çıkardılar ve 2-3 ıkınmada bebeğim çıktı. Bebek çıkınca sanki yeniden doğmuş fgibi oluyorsunuz derler ya evet gerçektende o ağrılar o an diniyor ve bi oh çekiyorsunuz. Aslında doğumda sancılarla beraber vücut sakinleştirici hormonda salgılarmış fakat bizler gerek bulunduğumuz ortamların stresinden veya direk sezeryana alın doğuramıcam gibi düşüncelere sahip olduğumuzdan vucüdumuzu rahat bırakamıyoruz. Sizlere tavsiyem kesinlikle bunun geçici olduğunı bilin. Ağrılar şiddetlendikçe bebeğinize kavuşacağınız vakit geldi demek olduğunı bilerek sabretmeye çalışın. Şimdi oğlum yanımda uyuyo ve ben sizlere bunun tüm acılara değebilecek kadar güzel bi duygu olduğunu söyleyebilrim. Allahım hepinize kolay doğumlar nasip eylesin…