Günaydın kızlar öncelikle söylemeliyim ki çok fazla ön yargılıymışım çok fazla atıp tutmuşum gerçekten bütün fikirlerimi değiştiren bir doğum hikayesi yazmak nasip oldu bana. .Ben kadındogım hemsiresiyim bi cok sezeryana girdim bir cok normal dogum yaptırdım komplikasyonları avantaj dezavantajını biliyorum o yüzden Hep normal dogum olmak istemiştim nor al dogum seminerleri düzenledim sezeryanın iyi bişey olmadıgnı eğer sıkıntı yoksa normal dogm olunması gerektigini herkese aşıladım🤷🏻♀️ Sonra kendim hamile kaldım, hamileligim genel anlamda güzel geçmişti son 36 37.haftalarda uykusuzluk kasık ve bel agrılarım oluyodu onun dısında cok sıkıntım yoktu doktorumda baştan beri normal dogum istiyordu herşey öyle ilerliyordu squatlar yapıyordum yürüyüş yüzme vs süreci bildigim icin en donanımlı şekilde hazırlanıyordum 37+2 de çatı muayanesi
oldum bir sıkıntı yoktu 3 cm açıklık vardo çatımda genişti doktorum perşembe muayane etti pazartesi gel yatışını yapalım dedi ozamana kadar hareketli ol dedi .Suyum azalmıştı ama o yüzden pazartesi kesin olacaktım bende haftsonunu hep hareket ederek geçirdm taa ki Pazar günü belime inanılmaz ağrılar girene kadar kendi doktorum pzar günü yoktu gitmek istemedim başta ama sonradan artınca doğru hastaneye açıklıga baktı nöbetci doktor 5 cm olmuştu tamam hazorlanalım hızla açılır dedi sonra vajinal usgye baktı ne görelim KORDON sarkmış bebeğin başının önüne gelmiş son 2 günde gelişen bir olay öncesinde yoktu bu durum kesinlikle normal doguma engel bir olay doktor acil sezeryana almalyız açılman hızla ilerliyo bebegin kafası kordonu sıkıştırır dedi beni hıçkıra hıçkıra bir ağlama tuttu eşimi aldılar iceri oda beni sakinleştirmeye calıstı “korkma bebegimiz saglıklı olsunda vs” gibi telkin ediyordu ama ben kendmi o kadar odaklamıştım ki sezeryanı sanki öcü olarak görüyodum şaka gibi hazırlanıp 10 dk içinde ameliyata çıktım spinal anestezi aldım bebegin suyu neredeyse bitmişti ve bebek eşiyle birlikte yapışmıştı… sezeryanda karnıma bastırdılar bebeği cıkarmak icin zaten normal dogum kordon sarkmasa bile çok çok zor olacakmış bebegin hayati riski olurdu dedi , Sonra bir ağlama sesi ve içime serpilen su .. o duyguları anlatamam tek söyledigim bebegim iyi mi? sorusu oldu yanagıma koydular yüzünü sanki hayatım o an başlamış gibi
hissettim kendimi tutamadım hep ağlıyodum Allaha çok şükür deyip durdum , indigimde bebegimi aldım kucağıma dünyada ki en güzel duyguymuş meğer dedim ne diye ağlamışım yatıp kalkıp dua etmeliymişim iyi kide sezeryan olmuş bebegimde bende saglıklıyız diye .30 Ağustos gece 11 buçukta doğdu bugün 3.günümüz çok şükür hiç öyle abartıldıgı gibi değilmiş ben hep nazlı annelere denk gelmişim🙈 toparladım kendimi dikişlerimide çok iyi atmış kendi işimi kendim görüyorum hafif ağrım oluyo ama onun dışında turp gibiym 😍ödemim falan indi hep hiç. öyle söyledigm gibi değilmiş , her şey kaderimizde yazılıymış Demem o ki ben çok pişman oldum düşündüklerim için mahçup oldum çok üzüldüm illa birşey olsun diys tutturmayın Rabbimin bize çizdiği yol çok daha güzel bunu en iyi ben yaşadım Şimdi bebeğim yanımda uyuyor normal dogummuş sezeryanmış umrumda değil bebegim icin 20.kere sezeryan ol deseler yine olurum heralde :) 37+5 de gelen minik Cihangirim❤️ Biraz uzun oldu🙈 ama gerçekten söylemek istedim kafamızda kurdugmuz planların hiç bir önemi yok en önemlisi bebeğimizn sağlıkla dünyaya gelmesi , Doğumu bekleyen, normal veya sezeryan ikisi içinde korku ve endişelerde olan kim varsa içini ferah tutsun hayırlısı için dua etsin Rabbim hep yanımızda Annelik en duygu Hepinize nasip olsun böyle minikkk bebişler☺️