Merhabalar.. Biraz klişe olucak ama buraya acaba bende doğum hikayemi yazacakmıyım diye hayaller kurarken şuan hayalimi yaşıyorum, yazıyorum 🤗 12 gün sonra tam 1 yıllık evli olacağım. Evliliğimin başından beri çocuk isteyen düşünen bir insanım. İlk 2 ay denememize rağmen bir sonuç alamadık. Sonrasında çok güzel bir yerden iş teklifi aldım ve işe başladım. İşe başlayınca çocuk konusunu askıya alma kararı aldık. İş yerinde 6.günümde adetim 3 gün geçiyordu. Ve iç çamaşırıma kahve lekeler değmişti. Çocuk konusunu askıya aldığımız için aklıma hamile olacağım gelmedi. Normal de adetim hiç gecikmez iken 15 gün gecikmişti artık. Hastaneye gitme kararı aldım. Hiç bir belirtim yoktu hamilelik adına. Gidip kan tahlili verdim. Sonucu bende eşimde heyecanla bekledik fakat beta hcg 0 çıktı. Mevsimsel olacağını düşündüm adet gecikmesinin. Eve döndük eşim çocuk konusuna çok canımı sıktığımı biraz memleketime annemlere gidip kafa dağıtmamı önerice kabul ettim bir gün sonraya bilet aldık. Akşamına içimde bir his eczaneden test alıp yapmamı söyledi. Kan testinin akşamına yaptığım idrar testi anında iki çizgi oldu. İnanamadım test bozuktur diye düşünerek nöbetçi eczaneden farklı markalardan 3 adet test alıp belli aralıklarla yaptığımda 3üde pozitif çıktı. Sabahı beklemek artık iyice zorlaştı çünkü erkenden memleketime gidicektim. Hastaneye gitme fırsatım yoktu. 1 gün çok zor geçti. Memlekete gider gitmez tekrar kan testi verdim ve sonucum 178 çıktı hamileymişimmmmm🤗 ilk 3 ayım çok zor geçti yediğim suyu bile çıkaran bir insan olmuştum artık. İyice zayıflamış beslenemez durumdaydım. 17.haftamda sancı ile doktora gittim. Nst ye bağlandım ve sancım çıktı. Erken doğum yapıyorsun diyerekten acilen eğitim araştırmaya sevk ettiler. Eşim polis memuru. Direk ona haber verdim ağlayarak ikimizde bir hastaneden diğer hastaneye gidene kadar tek kelime etmedik.. Çok üzülmüştük. Bakırköy doktor Sani konuk eğitim araştırma hastanesi kadın doğum acilen giriş yaptık. 2 erkek doktor vardı durumu anlattık. 17.haftada nst bağlanması biraz tuhaf erken doğum gibi bir durum varsa ancak alttan muane ile öğrenebiliriz dediler ve alttan muane etti. Bebeğimin erkek olduğunu ve gayet suyunun iyi olduğunu rahim ağzı uzunluğumun gayet normal olduğunu öğrendim boşuna korkmuştum.. Hayatımın en kötü günüydü. Neyse ki geçti ama benim içimden hiç geçmedi kaybetme korkusu. 23. Haftam da detaylı ultrasyon için perinatoloji den randevu aldım. 23.haftadan 29.haftaya kadar kontrollerim perinatoloji den sürdürdüm. 29.haftaya kadar bir proplem yoktu. Ama 30.haftada bebeğin küçğk kaldığını boyu kilosu az olduğunu söylediler. Enfeksiyon testleri yaptılar ve hiç bir olumsuzluk görülmedi genetik olabilirmiş filan.. 34.haftaöda doğum için memleketime geldim kontrollerim perinatoloji doktorlarından devam ediyordu ve he r kontrolde bebeğimin küçğk olduğunu gelişmediğini söylediler.. 37.haftama kadar zehir oldu herşey. Yediğim yemek içtiğim su. Bebeğim 2200 gr ben nasıl bakıcam? Son olarak doğum için güzel bir hastane ve doktor bulduö doktor dış takipli hasta olduğum için bebeği tanımadığı için şuan için bir sıkıntı görünmüyor dedi ama hala içim rahat etmiş değil. 38.haftaöda bebeğimin kanala indiği normal doğum pozisyonuna uygun olduğu çatı muanesi de çatım da
muanaeye uygun olduğu görüldü ve başladık beklemeye. Kontrollerim her hafta olacak şekilde ayarlandı nst tansiyon takibi. 40.haftamda açılmam 0. Doktor 1 hafta daha bekleyelim dedi. 41 olduk ve hiç bir belirtim yoktu doktor daha fazla beklemenin bebek açısından riskli olduğunu sezaryen olacağımı söyledi korkarak kabul ettim. 2 gün sonraya gün verdi. Hayatımın en güzel gününe aymıştım çok heyecanlıyım. Çıkıcak olan meleği okadar merak ediyordum ki aynı zamanda açık korkuyordum. Sağlık mı acaba diye? Ameliyata girdim doktorum sohbet ederekten başladı çok değil 10 dk sonra bebeğimi gördüm 3750 52cm doğmuştu yani herşeyi normal onu görünce 9 ayımı unuttum. Uykusuz gecelerimi korkularımı.. Dünyanın en güzel şeyi yanaklarımdaydı. Doğumdan sonra biraz zorluk çektim dikişlerim den dolayı. Baya uzun sürdü toparlanmam bebeğimi emzirirken çok zorluk çektim ama çok şükür geldi geçti. Bu hayatın en güzel duygusu annelikmiş. Şuan bebeğini bekleyen herkese tez zaman da kavuşmanız dileği ile..