39+3 cuma günü sezeryan olucam stres heycan ağlamaklı geçen son günler napıcam ne edicem nasıl bakıcam o sorumluluk herşey o kadar çok düşünüyorum ki düşünüp düşünüp strese girip ağlıyorum sonra eşimi de strese sokup onunla da tartışıyorum sonra arkadaşlarımızı arıyorum onlarla vakit geçirince ikimiz de mutlu oluyoruz herşeyi unutuyoruz sonra yine aynı döngü şu cuma olsa da bitse bi hayırlısıyla stresten ölecem ameliyat korkusu herşey geliyor üstüme 😌🙈