Kızlar doğuramayacağım diye sanarken bende doğurdum şükürler olsun ki . 40+3 de randevu dönüşü evde kanamam başladı , tekrar hastaneye geri geldik. Yatışım yapıldı, Bebeğin haftası dolduğu ve kanamam olduğu için suni sancı ile doğum başlatıldı. Damar yolu açıldı lavman yapıldı. İlk başlarda dayanılmayacak gibi değildi. Sürekli açılmayı kontrol ettiler 2-3 cm 4cm derken 5 cm oldu . Oldu ama sancı geldiği an dayanılmayacak hale gelmeye başladı. Daha bebeğin başı kanala girmemişti. Suyumu patlattılar . Suyumun renginin yeşil olduğundan bebek kakasını yemiş olma ihtimali var dediler. Acı dayanılmazdı . Bebek aşağı inmiyordu . Açılma devam etmiyordu. En önemlisi bebeğim tehlikedeydi. Doktor normal doğum ile devam etmek istersen en fazla 2 saat daha bekleyebilirim dedi. Ama bebek tehlikede istersen sezaryene de alabilirim dedi. Bebeğim tehlikede iken bekleyecek bişey yok sezaryene alabilirsiniz dedim. Sonda takıldı , ameliyathaneye götürüldüm. (Hamileliğim boyunca sezaryenden çok korkup normal doğumu hayal etmiştim) ama hayallerimdeki gibi normal doğumum ilerlemedi . Ameliyathaneye gidince hiç korkmadım ve bir an önce uyuşmak istedim çünkü sancıma dayanamıyordum. Belimden iğne yapıldı. Kollarım bağlandı önüme bez örtüldü. Anında uyuştum zaten ohh be dünya varmış dedim . Uyuşunca ameliyat başladı. Başlamadan her konuda bilgi verildi, konuşarak beni rahatlattılar, hareketleri hissedeceğimi ama asla acı duymayacağım söylendi. Bişeyler yapmaya başladıklarını anladım ama sıfır his. Muhteşem bişey. Benim için herşey çok kısa sürdü. Dikiş vs yapıldı . Sıcacık örtüler örttüler üzerime çok iyi geldi. Ameliyat sırasında tek sıkıntım kollarım zangır zangır titriyordu kendime hakim olamıyordum . Kendimi hep rahat birakıp salmaya gayret ettim. Buradan okuduğum kadarıyla sonradan ağrım olmasını istemedim. Odama getirldim göğsümden aşağısı kütük gibiydi zerre kadar his yoktu . Hemşireler karnım uyuşukken 2 dega kontrole gelip hafif hafif karnıma bastırdılar pis kan çıksın diye. Uyuşukken yaptıkları için hiçbişey hissetmedim zaten. Çok rahattı.Yatağıma gelince yarım saat sonra uykuya dalmışım. 3 saat sonrA uyandım ve uyuşma hissi tamamen geçmişti. Hemşireler sık sık gelip kanamamı kontrol ettiler. Tüm hemşireler dünya tatlısıydı. O kadar tatlı dilli ilgilendiler ki. Ameliyattan 9 saat sonra sondayı çıkarttılar, Sıcacık bir çorba 4 bisküvi ve meyve suyu ile yemeğe başlattılar. Başta hafif yemek Yüklenmemek çok önemli . Sıcacık çorba çok iyi geldi. Ve sıra yürümeye geldi . Düşüncesi beni çok korkutuyordu. Yapamam sandım. Ama yapılmayacak bişey değil . Evet sızı ağrı yanma oluyor ama biraz gayret ile Tam doğrulamasam da 2 büklüm yürümeye çalıştım. Sadece çabalamak yeterli. Ağrı kesicilerle antibiyotikle daha iyi oldum .Gazım çok kolay çıktı. Bütün gece deliksiz uyudum. Ertesi gün yürümek daha kolay oldu. Dikişimin üzerindeki bandajı çıkarıp su geçirmez bant taktılar. Banyo yapabilirsin, katı gıda ile beslenmeye başlayabilirsin dediler. Ama az az yüklenmeden. Banyo yaptım okadar iyi geldi ki . Tek başıma dik yürümeye başladım. Buraya kadar olan kısım benle ilgili olan kısımdı. Gelelim bebeğime . Bebeğim doğduğu an,karnımda kakasını yediği için bana 2 saniye gösterdiler. Oyalanmadan bebekle ilgilenmeyiz dediler ve yoğun bakım bebek ünitesine götürdüler. Solunum cihazına bağlı. Yediği kaka ciğerlerine yapışmış. Onun temizlenmesini bekliyorlar, solunum hızı çok hızlı olduğu için daha Yavaşlamasının bekliyorlar. Ve bebeğim çok hareketliymiş bu sebeple uyutarak tedavi ediyorlar antibiyotik vs vermişler. İlk zaman durumu kötüymüş ama şuan iyiye gidiyor. Dün 12 de doğdu dünya güzelim , 4080 kg doğdu. Kilosu iyi olduğu için kendini daha çabuk toparlar dedi doktor. Dün 12 den beri küvözde. Ne zaman çıkacağı belli değil. Benim hikayem böyleydi kızlar. Merak ettiğiniz bişey varsa seve seve cevaplarım. Sizden tek ricam tüm şifa bekleyen hastaların ve bebeğimin sağlığına kavuşması için dua etmeniz🙏🏻