Merhaba güzel anne adayları ☺️
O mükemmel cümleyi kuracağım zamanı bekliyordum; çok şükür ben de doğurdum 🤩
23 gün oldu doğum yapalı. Aslında hikayemi yazıp yazmamakta biraz kararsızdım ve sonunda yazmaya karar verdim. Biraz zorlu ve uzun bir hikayem var, belimdeki skolyozdan dolayı hayalimdeki gibi çok iyi bir doğum gerçekleştiremedim.
Gelelim o güne..
3 Ağustos Pazartesi gecesi saat 23:00 de başlayan ve gecede devam eden sık sık tuvalete gitme ihtiyacım oldu. Gece 1 gibi bi baktım pembemsi akıntım yani nişan gelmişti. O an anladım ki bu sık tuvalet ihtiyacı aslında bebeğin suyuydu. Ve doğumum yakın zamanda başlayacaktı. Çok sakin bir o kadar da kızıma kavuşacağım için heyecanlıydım. Gece boyunca sancılarımın sıklığını kontrol ettim ama hiç düzene girmemişti. Belimde hafif ağrılar hissediyordum arasıra o kadar. Ertesi gün 4 Ağustos salı günü 11:30 da doktor kontrolüm vardı ama suyu geldiği için 9 gibi doktorumu aradım, kontrol saatimi beklemedim. Doktorum hazırlanıp hastaneye gelmem gerektiğini söyledi. Ben de eşime haber verdim, o sırada duşumu aldım, hastane çantamdaki eksiklikleri tamamladım ve hastanenin yolunu tuttuk. Eşimde de bende de aşırı bir heyecan vardı 😍
sürekli allahım o gün bugün mü diyordu 😅
10 gibi hastaneye ulaştık doktor muayene etti ve 4 cm açıklığımın olduğunu, doğumumun başladığını, bebeğin suyunun azaldığını söyledi. Ben sancılarımı hep evde çekmeyi hayal ediyordum çünkü hastanede her saat başı ebenin gelip açıklığımı kontrol edeceğinden ve canımın sürekli yanacağından emindim ama hiç hayal ettiğim gibi olmadı.
Velhasıl kayıt işlemlerini yaptırdık ve 11 de doğumhaneye geçtik. Hazırlandım, lavman yapıldı. Sonra yanıma geldi. Birlikte sancılanmamı bekliyoruz ama tık yok 😅
pilates topunda zıplıyorum, 8 çiziyorum, squat yapıyorum yine yok. 12 buçukta doktorum yanıma geldi açıklığımı kontrol etti hala 4 cmdi. Orda kaldı. Muayene sırasında suyumu da patlattı. Ve korktuğum o ses yükseldi, “indüksiyona başlayalım”… Tabi ben indüksiyonun suni sancı olduğunu biliyorum başıma geleceği de tahmin ediyorum az çok.
Kendi sancılarımı bekleyemezdik çünkü bebeğimin suyu tamamen bitiyordu.
13:00 e doğru suni sancı verilmeye başlandı, sancılarım sıklaştı. O esnada nst ye bağladılar ama yatarak karşılamak çook zordu benim için. Ayağa kalkıp çömeleyim istiyordum. Tabi bu mümkün olmuyordu. 13:30 da ebe geldi tekrar kontrol etti açıklık 5 cm olmuştu. Bu arada meryem ana otunu kayınvalideme vermiştim suya koyup okusun diye. 12 de koymuş suya.
Her yarım saatte bir sancı sırasında açıklık kontrol ediliyordu ama gerçekten dayanılacak gibi değildi benim için ve en sonunda bırakın artık diye bağırdığımı hatırlıyorum çünkü hem suni sancı hem o acı hem açlıktan tansiyonumun düşüklüğü beni mahvetmişti. Bir de bebek tam kanalda değildi ebe bebeğin başını tutup kanala yerleştirmeye çalışıyordu. Allahıımm hala o anları hatırladıkça canım acıyor 🥴
Her sancı geldiğinde çömelip ıkınıyordum zor da olsa. Sonra yine nst ye bağlıyorlardı. Saat 16:30 oldu ve ebe açıklığın 10 cm olduğunu doğumumun başladığını söyledi. Doktorum geldi, beni çatala aldılar o sırada eşimin yanımda kalmasını isteyip istemediğimi sordular ama beni o şekilde görmesini istemedim o yüzden çıktı. Zaten o da dayanamazdı.
Her sancıda kuvvetlice ıkınmamı söylediler ama daha önce bana anlatılanlar gibi ıkınma hissi gelmiyordu. His olmadan zar zor ıkınabiliyordum o sancıyla. Defalarca ıkındım ama bir türlü gelmedi bebeğim. Benim canımdan can gidiyordu, tansiyonum iyice düşmüştü ve yarı baygınlık geçiriyordum. 2 kere solunum cihazına bağladılar, doktor çok güzel ıkındığımı ama bebeğin kanalda kaldığını söylüyordu ebelere, hayal meyal hatırlıyorum. En sonunda ağlayarak nolur bişey yapın dedim gelsin dayanamıyorum artık diye bağırdım.
-Hatta o kadar bağırmışım ki doğumdan sonra sesim bir müddet düzelmedi boğazım acıyordu.-
Daha sonra ebe karnıma bastırdı onun bastırmasıyla çok kuvvetli ıkındım yine gelmedi, ikinci kere bastırdı yine çok güçlü ıkındım ve bebeğim kucağımdaydı. Çok şükür bitmişti.
Şimdi yanımda uyuyor nazlı kızım. 👼🏻
Normalde doğum olduğunda bir rahatlama geldiğinden bahsedilirdi ama bende hiç öyle olmadı. Çok zorlandığım için olabilir.
Bu kadar meşakkatli olmasının sebebi hem sırtımda hem belimde skolyoz olmasıydı. Aslında çok ileri düzeyde değil ama belimdeki skolyoz leğen kemiklerimi daraltmış, bu yüzden bebeğim kanalda kaldı. Tek pişmanlığım bu rahatsızlığım tamamen düzelmeden hamile kalmak oldu.
Velhasıl doğumun her şekli zor ama bebek kucağa gelene kadar. İnanın kavuştuğunuz an herşeyi unutmuş oluyorsunuz. Bu da rabbimizin bir lütfu ☺️
Kesi atmadı doktorum, dışarda hiç dikişim yok yalnızca bebeğim gelirken içerdeki sağ tarafı yırtmış sadece orda 5 dikişim var. Öyle ki brekial pleksus denilen bir rahatsızlığı oldu kızımın. Sağ kolunu tam kaldıramıyor. Şimdi fizik tedaviye başladık çok şükür ilk güne nazaran daha iyi şuan.
Açılmamın bu kadar hızlı ilerlemesini meryem ana otuna bağlıyorum.
Hamileliğim boyunca nefes ve ıkınma egzersizleri yapmıştım ama doğum esnasında paniklediğim için bunları hiç kullanamadım.
Sakin ve sabırlı karşılamak gerek, benim yanlışım paniğe kapılmak oldu.
Sorularınız olursa seve seve cevaplarım.
Rabbim herkese kolay doğumlar nasip etsin ☺️🥰