Öncelikle merhabalar. Ben doğum hikayemden ziyade yürüdüğüm yolda başımdan geçenlerden bahsetmek istiyorum. 38. Haftada genel anestezi ile doğumum gerçekleşti. O ana kadar doğum şeklimle ilgili hiç planlama yapmamıştım. Her şeyi akışına bıraktım. Benim için en doğru olana bebeğim ve vücudum zaten karar verecekti. Denk geldiğim doğum hikayelerini hep heyecanla okudum. Olumsuzluk içerenlerden hiç korkmadım. Hamileliğimi güzel anılar biriktirerek geçirmek niyetindeydim hep. Başıma olumsuzluklar gelmedi mi tabi ki geldi. Kanamam oldu gebelik şekerim çıktı. Böbreğimde büyüme başladı vs. Ama her birine olabildiğince pozitif yaklaşmaya çalıştım. Çünkü bu bir süreçti ve sonunda çok tatlı bir ödül vardı🤗
Kanama alanım neredeyse 6 hafta kadar sürdü hep bir düşük tehdidim oldu. Tam kanama alanım kapandı kurtuldum derken 21. Haftada gebelik şekerine merhaba dedim ve şekerle birlikte suyumun fazla olmasından kaynaklı erken doğum riskim başladı. Kısacası hep risklerle ilerleyen bi gebelik geçirdim. Ama hiç kötü düşünmedim her karşıma çıkana Allah daha kötüsünü vermesin geçicek bugünler ben evladımı sağlıkla kucağıma alacağım diyerek yaklaştım. Öyle böyle derken 38. Haftaya geldim ve nst de sancılarımın yoğun çıkması sebebiyle suni sancı ile doğum başlatılmak üzere yatışım yapıldı. Tam olarak 20 saat suni sancı aldım ama yeterli açıklığım bir türlü olmadı. Daha fazla sancı almak yerine spinal sezaryene karar verdik. Allahın işi mi desem o da ters gittti 😄spinal sezaryen için belimden anestezik ilaç verildi sedyeye uzandım ama uyuştum zannederken kesi atıldığı an o kesinin acısıyla titremeye başladım ve uyuşmadığım farkedilince apar topar genel anesteziye geçildi. Gerisini hatırlamıyorum 😀 bakıldığında kötü gibi gözüken bir doğum hikayem var ama her şerde bir hayır vardır sözü tam bu noktada devreye giriyor. Son yapılan ultrasonda bebeğim 3300 gr çıkmıştı ancak doğduğunda 3600 gr dı ve benim çatım çok fazla geniş değildi. Belkide suni sancının bende işe yaramaması bu noktada güzel oldu. Doğum anında ise bebeğim vücut ısısını zor toparlamış ve neredeyse küvöze alınacakken son anda durum iyiye gitmiş ve küvözden vazgeçilmiş. Eğer spinal sezaryen olsaydım bu olanlara birebir şahit olacak ve mutlulukla ten tene temas kurduğum doğum hikayesi yerine korkuyla hatırladığım bir doğum hikayem olacaktı. Kısacası demem o ki plan yapmayın söylenenlerden korkmayın hakkınızda en hayırlı olan bi şekilde karşınıza çıkıyor zaten. Normal doğum yapamadım evet. Ten tene temas hayallerim de suya düştü evet. Ama evladımı sağlıkla kucağıma aldım ya ne önemi var. 😍
bu arada sezaryen olacak arkadaşlara da ufak bi kaç dip not geçeyim. Hayatımda ilk defa ameliyat olmuş ve anestezi almış biri olarak sedyede gözlerimi açtığımda sanki aylardır uykudaymışım gibi dinç uyandım. Doğum sırasında geç de olsa spinal de tutmuş bende bacaklarımı da hissetmiyordum uyandığımda. İki adet anesteziye rağmen yavrumu hemen emzirmeye başladım sütün gelmez laflarına lütfen kulak tıkayın. Anestezinin etkisi geçince ağrınız olacak evet ama dayanılmayacak bir ağrı değil. Toparlanma kısmına gelince tüm ağrının sızının geçmesi 1 haftayı buluyor ama ne kadar çok hareket ederseniz o kadar dinç oluyor ve kendinizi iyi hissediyorsunuz.
Doğum şekliniz nasıl olursa olsun finalinde yanınızda size bakan iki adet boncuk göz olacak ve siz bütün ağrınızı acınızı o gözlere baktığınız an unutacaksınız. 🥰
hepinize hayırlı doğumlar diliyorum. Rabbim sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin🌸