Henüz 5 gün önce doğurdum.. malesef 36+5 haftamda doğurdum, bebeğim 2.300 doğdu. Hastaneye kontrole gittim, ilk defa çatı muayenesi oldum 2 cm açıklık çıktı doktorum 1 hafta yatıyorsun açılmayı önlüyoruz bebek henüz cok zayıf dedi. Bebeğim zaten hep geriden geliyordu ama sağlıklıydı. Eve döndüğümde tam yatacakken suyum gelmeye başladı, bende panik atak var malesef dondum kaldım eşim üstümü giydirdi cantaları arabaya götürdü beni arabaya taşıdı ama suyum hic kesilmeden geliyordu üstüm sırılsıklam olmuştu. Hastaneye vardığımızda saat 8di açıklıgım hala 2 cm’di hafif sancılarım vardı. Gittim,yattım,yedim annemle eşimle sohbet derken sancılarım artmaya başladı, inanamadım sancı böyle birşey miymiş dedim. 3 dk’da bir gelmeye başladığı zaman acı cekmeye başladım. Hemşireler nts makinasında sancılarımın gözükmediğini söyleyip duruyorlardı ama ben yalan söylemiyordum inanılmaz sancı cekiyordum. Beni gelip sürekli muayene etmediler, makinaya bakmadılar. Ben bir anda gece 3 gibi istemsizce ıkınmaya ve bağırmaya başladım. Eşimle annem cok paniklediler cunku hemşireler açıklıgın cok iyi, sen cok iyisin, az kaldı gibi kelimeler asla kullanmadılar. Hala ben ıkınırken bana bu normal bebek baskı yapıyor ıkınmamaya calış diyorlardı. Elimde değildi inanılmaz ıkınmam geliyordu bebeğimi hissediyordum, yatak kanlar icinde kaldı ve ozaman muayene ettiler, açılmam 10 cm olmuştu. Doğumhaneye götürdüler, doktoruma cok geç haber verdiler. Ben cok korkuyordum sürekli bana ıkınma diyorlardı ben acılar icinde bağırarak ıkınıyordum aslında tek sebebi hicbir şey bilmeyip korkmam. Eğer bilincli insanlar olsaydı etrafımda ben böylesine bağırıp korkmazdım ve cok rahat doğururdum cunku sancılarım ve açıklıgım mükemmel uyum içinde gittiler her şey cok doğal ve normal ilerlemişti aslında. Doktorum geldiğinde beni sakinleştirdi, ne yapmam gerektiğini söyledi ve geldikten 2 dakika sonra doğurdum. Gece saat tam 4te oglum doğdu. Mükemmel bir histi, inanamıyordum o saate kadar inanmıyordum bebek geldi yine hala şok ile beraber inanamıyordum. Bebeğimi giyinmeye götürdüler, tam yarım saat eşini düşürmeye calıstık ve malesef eş düşmedi doktor anestezi uzmanını cagırdı beni uyutup icimde parçalayarak alcaklardı fakat gece yemek yediğim icin uyutulamadım. Malesef her şeyi canlı canlı yaşadım, orayı pek anlatmak ve kimseyi etkilemek istemem.. daha sonra hic duymadıgım bir şey daha yaşadım ve bana toparlanmam icin 2 dil altı hapı verildi. Meğerse yan etkileri cok fazlaymış bilmiyordum. Doğumhaneden cıktıgım anda titremeye başladım iyiki çorap ve kalın pijama götürmüşüm. Dil altının etkisiyle ve birazda benim yaşadıgım acı ve şok ile titremem yarım saatten uzun sürdü. Bebeğimi zaten doğumhanede giydirdikleri anda emzirmiştim, odaya gidince titremem gecene kadar emziremedim. Hala her şey rüya gibiydi, her şeye ve herkese rağmen mükemmel bir histi sanki ben dünyada değil cennetteydim. Cok hafif baş dönmesi yaşadım biraz mide bulantısı derken kendime geldim ve doğumdan 8 saat sonra taburcu oldum. Oğlum su an yanımda uyuyor ve inanın her şeye değer :)