Mavilibulut evde tansiyonum yükseldiğinde bile nefesim daralıyor, panikleyip ağlıyordum. Oysa doğum masasında aklımda sadece şu vardı: Evet, iş başa düştü. Bu bebek doğacak. Burası son durak. O zaman ertesi günü ya da doğumdan sonraki dakikaları hayal ettim. Lohusayım ve minik bebeğim ile baş başayım. Sancıların hafif, tatlı bir sızı halini almış… Eşimin kucağında küçüğüm… Bu düşüncelere tutundum😇