Merhaba güzel anneler. İşte benim doğum hikayem… Hayatımda yaşadığım en güzel şey hamilelikti. Çok rahat geçirdim, ağrısız bulantısız ödemsiz ağırlaşmadan. 14 kilo aldım ama zaten öncesinde çok zayıf olduğum için bu kadar almak idealdi.
Normal doğum istiyordum, çatı muayenemde 3,5 kiloya kadar normal doğurabilirsin dendi. Bebeğim 3 kilo civarında çıkıyordu zaten. 40 haftayı geçtikten sonra iki günde bir kontrole çağırdı doktorum, o zamana kadar hiç belirti yoktu 40+2’de muayenede 1 cm açılmam olduğu söylendi. Muayene eden ebe “bu gece gelirsin” dedi 😄 o gece gitmedim ama ertesi gün 40+3 sabahında birden çok şiddetli adet sancısı gibi bir sancı girdi kasıklarıma. Bir defalık bir şey sandım ama devam etti. Dakika tuttum 4 dakikada bir… doğumum kesin sancıyla gelir diyordum ama sancıları bu kadar sık beklemiyordum. Duş aldım çünkü inanmadım doğum sancısı olduğuna. Sancılar eşliğinde duşumu aldım, son günlerde akıntım çoğalmıştı duştan sonra ped koyacak kadar artmıştı akıntım. Ve geçeceğini sandığım sancılar devam ediyordu. Böyle bir pedi en son adetimde kullandığım için psikolojik bir ağrı dedim 😕 Saat sekiz gibi ağrılarım geçmeyince eşimi uyanırdım, kapının önüne semt pazarı kuruluyor, çok sancıyla pazardan geçemezdim saat erkenken pazar kalabalık olmadan evden çıkalım dedim. Sancılarım 3 dakikaya inmişti, kapının önüne araç getiremediğimiz için sancısız dakikalarda hızla caddeye indim. Hastanede çok kalmak istemediğim için önce anneme gitmek istedim önce ama orada yarım saat durabildim. Hastane beni direkt doktorun odasına gönderdi, o sabah gelen akıntı suyummuş, muayene esnasında suyumun da kalan büyük bir bölümü geldi. 4cm açılmam vardı ama bebeğin kafası kanala yerleşmemişti. Doğumhaneye alındım, sürecin bundan sonrası benim için çok zorluydu. Hamilelik boyunca Avrupa Yakası dizisini izlemiştim, ben ** “kesin doğumda Şahika olurum” demiştim** (normalde hiç öyle biri değilimdir) ve öyle de oldu 😄😔😔 bana serumla suni verdiler ve baştan suni olduğunu söylemediler. Ben niye anlamadıysam….. Sancılarım çok şiddetlendi çok çok zorlandım. Çok ayrıntıya girmek istemiyorum bir ara eşim gelip masaj yaptı o iyi geldi ama bir anda parfüm kokusu rahatsız etti ve kovdum onu 😄 Annemi kendim istedim geldi çok sıcaksın diye ona da bağırdım hep. Dokundurmadım kendime. En son suni çıkarıldıktan sonra hiç açılmam olmadı 6-7 santimde kaldı. Ama sancılarım neredeyse aralıksız devam etti. O haldeyken ebem nstye bağlamak istedi izin vermedim, suni de geri bağlanacaktı. Kendimi çok yordum sancıları sakin karşılayamadım, hastanedeki 5 saatlik sancı süreci benim için üç gün kadar yorucu oldu. O ara doktorum geldi ve bebeğin kafası da inmediği için zorlamayalım dedi. Acil sezaryene alındım ve o sırada dışarıdan gelen seslerden kayınvalidemin söz konusu olduğunu duydum, hayır gelmesin diye bağırdım 😄😄😄 beni o halde görmesini istemedim. Ama geldi ona da parfüm kokun midemi bulandırıyor diye kızdım 😕😕 o çok kalmadı çünkü vakit kaybetmek istemiyorduk, hazırlıklarım yapıldı ameliyathaneye alındım. Sancılara dayanamadığım için acele ettiler, ameliyathane ortamı beklediğim gibi “soğuk” değildi, hiç kendimi ameliyathanede hissetmedim. Spinal anesteziyle sezaryen oldum, ameliyat esnasında bulantım olmadı en son akşam yemeği yemiştim yani bir şey yemeyeli 18 saat olmuştu, sadece su içmiştim birkaç yudum. Ameliyatta bebeğimin adını sordular, ismi belli değildi ama koymak istediğim bir isim vardı onu söyledim, onu göbek adı olarak verdiler 🧡💛
Bebeğim çıkarılıp bana gösterildiğinde ağlarım sanmıştım, çok duygulandım ama ağlamadım **çok güzel ** dedim sadece 🧿 Doktorum bu bebek buradan inemezdi kordon da dolanmış dedi. Bu arada bebeğim kafasını sivriltmiş inmek için çok uğraşmış 😞 Sonra onun bakımını yaptılar, kafamı çevirip görebiliyordum ama kendimi yormak istemedim ara ara baktım, beni kapatırlarken çok sıkıldım. Sonra zaten direkt odaya gelip bebeğimi emzirdim. Çok şükür ilk seferde göğsümü aldı ama emzirme sorunlarımız devam ediyor. Birkaç saat sonra ayak uçlarından açılmaya başladım, sancılarım oldu ama ağrı kesicilerle çok hissetmedim. 7-8 saat sonra yürümeye hazırdım. Yürümek kolay oldu başım dönmedi. Doğum saat 14’te olmuştu, ertesi gün aynı saatlerde hastaneden ayrıldık. Ben bir gece daha kalmak isterdim ama annem ve eşim hiç iyi değildi (benden çok onlar doğurmuşlardı😅)
Şimdi 5 günlük olduk, bence iyi toparladım ama tabii iyileşmem uzun sürecek gibi. Bebeğimi uyandırma sorunu yaşıyorum onun dışında bir sıkıntımız yok.
Şimdilik ne saatlerce çektiğim doğum sancısına ne de normal olacakken sezaryene karar vermeme pişman değilim. Direkt sezaryen isteseydim normalin benim için ne kadar zor olacağını bilemeyecektim. Ve bence ben normal doğuramazdım 😑
Allah bebek isteyen kimsenin kucağını boş bırakmasın, bebeğine kavuşmak için gün sayanlara kolaylıklar versin. 🌼🌼🌼
Hamileliğimin tamamını burada geçirdim, çok şey paylaştım çok şey öğrendim, şimdilik buradan ayrılmayı düşünmüyorum ☺️ Hepinizi çok seviyorum🌸💚