Eveeet baktım ki bebekten asla fırsat bulamıyorum, bende aldım bebeği ayağıma sallaya sallaya yazıyorum 😂 Öncelikle belirtmek istiyorum ki benim doğumum suni ile başladı ve bunun hakkında pek olumlu şeyler yazamayacağım, tüm hislerimi olduğu gibi doğal haliyle dökeceğim, eğer etkilenecekseniz suni kısmını OKUMAMANIZI öneririm. 😊🌸 Önceden uyarıyorum lütfen okuyupta niye böyle yazdın demeyin çünkü bende bir anneyim sizde anne olacaksınız sizleri düşünüyorum ve seviyorum, asla kimseyi korkutmak üzmek istemem, bilin ki herkesin acı eşiği farklıdır, benim canım aşırı tatlı parmağım kanasa ortalığı inletirim abartırım. ama başka suni sancı çeken arkadaşım gayet normaldi diyebiliyor yani sakın korkmayın, denemeden bilemezsiniz kızlar korkutmayın kendinizi lütfen korkacaksanız okumayın okumayın okumayınn zaten aşağıda suni kısmını belirticem 😘❤️ önceliğim Normal doğum olduğu için hurmadır, ahududu yaprağı çayıdır, tarçındır, meryem ana otudur, yürüyüştür spordur ilişkidir zeytinyağıdır herşeyi denedim. Eşimle 35. haftada perine masajına başlamıştık. Tek söyleyeceğim sezeryan diye ilerliyor olsanız bile bunların hepsini yapın çünkü ne olacağı hiç belli olmuyor. Siz neye odaklanmış olursanız olun kaderinizi yaşarsınız 😊❤️
29 Temmuz sabah 8:30 da hastaneye giriş yaptık, 2 haftadır evde mini sancılar çekiyodum 3 santimde açılmam vardı, hastane koridorunda kasık ağrılarım hafiflesin diye yürüyüş yapıyordum, belden esneme hareketleri ile bel ağrımı hafifletmeye çalışıyordum, doktor gelene kadar otur kalk müzik dinle eşimle sohbet ede ede oyalandım, doktorun odasına girdim çatala çıktım yine çatı muayenesi olduumm (çatı muayenesinden de korkmayın acısı üç saniye sürüyor sadece muayeneden sonra kasık ağrısı kalıyor oda doğum sürecini hızlandırması için size yardımcı oluyor) muayenede yine 3 santim açılman var hadi çık odaya dedi ve çıktık 😊 Doğuma geldiğimden annemin bile haberi yoktu eşimden başkasını istemedim yanımda çünkü eşim çok sakin bir insandır ve 2 ay boyunca onu doula eğitimine gönderdim doğum esnasında yapması gerekenleri masaj tekniklerini nefes egzersizlerini hep birlikte çalıştık, sezeryan ile ilgili de internetten bilgiler ediniyorduk yani iki türlü doğuma da sonuna kadar hazırlanmıştık bizim için normal veya sezeryan hiç fark etmez sadece en az acıyla atlatalım şu işi diyoduk ve tamamen sonuç odaklı düşünüyorduk, amacımız dünyaya bir çocuk getirmekti, başka birşey düşünmeden devam etmeliydik. Hemen üstümü değiştirdim hastane önlüğünü giydim, sancı bağlanmasını beklerken gidip burnumu temizledim nefes alışımı etkilememesi için, eşimle konuşuyordum heyecanımı bastırmaya çalışıyordum, pilates topu istedim, birlikte pilatese gidip geliyorduk evde de çalışıyorduk, egzersiz yapmanın ciddi oranda stresimi azalttığını söyleyebilirim. Ödeminiz çoksa da yardımcı oluyor ağrılarınıza iyi geliyor. Sakın hamileliği yiyip yatarak geçirmeyin ben çok yürüyüş yaptığım, bisiklet sürdüğüm halde ödem toplamıştım, ayrıca aşırı iştahlıydım sürekli bişeyler yiyodum hamilelik boyunca 13 kilo aldım, ama 15 günde verdim hepsini çok şükür… Kilonuz yattıkça daha kötü olacaktır. Her neyse hemşire geldi sorular sordu, damar yolu açıldı, serumu bağladılar.. Saat 12:40 gibiydi sanırsam. İlk 20 dk bişey yok gayet normal..Nst bağlı uzanıyordum yatakta, arkadaşlarım ile görüntülü konuşuyordum, kapattık ve biraz sonra ilk şiddetli kasılma geldi, tamam dedim eşime başlıyoruz, (BUNDAN SONRASINI ETKİLENECEKLER OKUMASIN❤️❤️❤️) önlüğün arkasını açtı sırtıma belime yağ sürdü masaj yapmaya başladı, belimi ovalaması çok iyi gelmişti, 15 dakika bu şekilde gitti ben pilates topundaydım o masaj yapıyordu nefes almamı hatırlatıyordu sen yaparsın aşkım güçlü ol dayan falan, ama sancı şiddetlendikçe eşimin konuşması bana fasa fiso geldi sesi bile batmaya başladı ve sus sus diyodum, hiç söylediklerini tınlamıyodum oysa ki adama hamilelik boyunca sancı esnasında benimle konuş demiştim 😂 haliyle susmadı, o dayan aşkım dedikçe sinirlerim zıplıyodu sanki düşmanım konuşuyor bana küfür ediyordu, ittim bunu kalktım yatağın başına gittim çekmeceleri dolapları tekmeliyodum, ağlamayacağım dedim ama dayanmak ne mümkün feryat figan koparıyodum artık ellerimle saçlarımı yolmaya başladım eşim ellerimi tuttu hadi duşa girelim dedi sıcak suyun altına soktu ama ben hala eşime defol sus konuşma falan diyodum, klozete oturdum sıcak suyu döktükçe rahatlıyordum biraz ama sancılar bi tık daha şiddetlenmişti artık ve çığlıklarım yükseldi, kalktım can havliyle koşarak annemi aradım 5 dk sonra geldi hastaneye bana baktı eşime baktı sövmeye başladı ben sana demedim mi sezeryan olacaksın normal doğum senin neyine falan, haklı kadın yani annem sonuçta tanıyor beni canım tatlıdır 😂 Ahh annemm sözünü başta dinlemeliydim 😂 ama o an yine ısrar ediyodum, sancı arasında ben bi wc gidiyorum diyip kendimi duşa kilitledim. Yarım saat orada tek başıma kaldım eşim kapıyı kıracaktı o raddeye gelene kadar açmadım çığlık atıyodum içerde tek başıma, musluğu yumrukluyo kafamı mermerlere vuruyodum ölmek için çünkü cidden dayanamıyodum artık, kendimi yere attım allahım öleyim nolur allahım öldür beni diyodum ağla ağla içim çıkmıştı tek istediğim ölmekti, wcnin camına bakıyodum ben burdan sığar mıyım kendimi aşağı atayım diye 😂😂 en son eşim kapıyı açmayı başardı ve beni mermerlere kafa atarken görünce sinirleri boşaldı, annemde eşimde bende ağlıyoduk, inat etme sezeryana gir demeye basladı eşim ama ısrarla hayır kaç saat oldu bu acıyı boşa çekmiş olmayacağımmm diye bağırıyodum, annemin eli ayağı titremeye başladı tansiyonu düştü hemşire onu zorla dışarı aldı ama annem koridorda kızım kızım ölüyor kızım sezeryana alın kızımı diye bağırıyordu, artık eşiminde o sakinliği kalmamıştı öyle kötü ağlıyordum ki aşkım nolur kurtar beni ölüyorum ölücem allahım ben ölüyorum diye, onuda sinir etmeyi başarmıştım koridorda karımı öldürceksiniz sezeryana almak zorundasınız, hemen doktoru çağırın istemiyoruz biz, sezeryan istiyoruz diye olay çıkarınca doktor beni doğumhaneye çağırdı, suyumu patlattı, bende kayış koptu çünkü suyu patlatınca ağrılar yerini acıya bırakmıştı ve tüm karnım alev topu gibi yanıyor sanıyodum, sandalyeye oturttular yeniden odaya götürüyolardı benim artık sesim çıkmıyodu doktora beni sezeryan yap demeye çalışıyordum ama ağlamaktan dilim şişmişti konuşamıyodum, asansöre binmeden ordaki bi hasta bakıcının bacağından tuttum sandalyeye eğilmesi için eğil eğil eğil dedim, kadına çıkmayan sesimle “sezeryan istiyorum” demeye çalışıyodum ama konuşamıyodum, arkamdaki hemşirede beni anlamaya çalışıyordu sonunda başardım sezeryan dedim, doktoruma söylediler, eşinle konuşalım dedi odaya geldik ki annem resmen bayılmıştı 🥴 eşim ağla ağla içi çıkmış doktor muhattap olacak düzgün insan bulamadı, eşime sordu karınız sezeryan istiyor kabul ediyor musunuz, eşimde evet dedi sinirle kolumdaki serumu çıkardı sezeryan diye yalvarıyoruz ölecek burada alın uyutun sedye getirin dedi, ben eşimi tutup kalkmaya çalışırken sancı girdi ve ayakta kilitlendim kaldım bırakma beni öldürecekler burdan kurtar götür beni nolur diye ağlıyodum, anneme anne beni bırakma anne anne ölüyorum anneee diyodum 🤣🤣 Ben ağlarım herkes ağlar artık hemşireler bile acıyodu bana herkes işi gücü bırakmış beni izliyodu hasta bakıcı ablalar işlerini bırakıp yardıma gelmişti benimle ilgilendiler dayan dayan diye. Allah’tan doktorumuz tanıdıktı çok ilgiliydi inanılmaz tatlı bi doktordu çokkkk memnun kaldık 9 ay boyunca. O küçücük hastaneye onun için katlanmıştım sancı odası bile ufacıktı gidip kocaman hastanede doğurmak varken doktorum için kalmıştım orda. Beni sedyeye aldılar annemle eşim toparlandı kurtuluyosun aşkım dediğini hatırlıyorum , annemde sanki savaşa gidiyorum gibi tepki veriyodu, ana yüreği işte kızamıyodum anneme bana acımasını üzülmesini anlıyodum annemdi sonuçta. Ameliyathaneye inerken çarşafı kafama örttüm ağlıyodum resmen psikolojim bozulmuştu 😂 ameliyat masasında doktorumu görünce nasıl mutlu oldum, canım benim şimdi uyuyacaksın çok güzel geçecek ağlama artık bitti birazdan bebeğin doğacak tamam mı hazır ol hadi uyuyosun dediiii ve sancı girdi 😭 hemen biri kollarımı tuttu biri bacaklarımı tuttu hemşire anesteziste çabuk bayılt sancısı geldi dedi ve ben allaaaahhım yardıımm dedim bayıldım 😂 Gözümü açtığım anı hatırlamıyorum videoya çekmişler anneee bebeğim nerde annee normal doğuma girdim yapamadım anneee, eşime küfürler etmişim hepsi senin yüzünden Allah’ın belası defol git gerizekalı falan😂😂 Sonra bilincim yerine geldi bebeğimi getirdiler oda nee öyle tatlı altın sarısı saçları bembeyaz teni 😍 yaşadığım herşeyi unuttum canım yavrum evladım öyle güzeldi ki, bu defa herkes mutluluktan ağlamaya başladı😂 Ameliyat yerim öyle dayanılmaz ağrımıyodu gayet dayandım, hemşire geldi yürümeye çalışalım hadi dedi.. Hemşireye ve anneme tutunarak ayağa kalktım, bir iki adım sonra ellerini bıraktım tek başıma yürüdüm 15 dakika, her 1 saatte 15 dk yürüyüş yaptım çok güzeldi sezeryan doğum çok rahattım, ertesi gün doğruldum duşa girdim temizlendim, kendi dependimi değiştirebiliyor üstümü giyebiliyordum, iki gece kaldık hastanede ilk gece annemle ikinci gece eşimle. İkisi de çok yardımcı oldu iki gece full uyumuşum mama vermişler ben uyanınca emziriyordum biraz ama çok sütüm yoktu, hamileyken gelen sütüm suni sancının korkusuyla çekilmişti. Altıncı gün düzeldi sütüm o güne kadar mamayı çok verdim sarılık olmasın diye olmadı şükür, 20 günlük olduk şimdi hem emziriyor hem mama veriyorum. Daha çok sağıyorum sütümü biberondan veriyorum emzirmeyi kısa tutuyorum sadece sütüm artsın diye mememi veriyorum ağzına 45 dk 1 saat falan oyalanıyor mememde 😊 Eve geldiğimizde bayramdı eşim dört gün işe gitmeyecekti, o yüzden annemleri falan istemedim gönderdim çünkü evlat öyle birşeymiş ki kimseye emanet edemiyormuşsun, eşime verip uyurken bile tek kulağım tek gözüm hep uyanık sanki 😊😊 Çok şükür dört gece eşim baktı güzelce uyudum sezeryanın etkisini attım üstümden, zaten beşinci gün iyileşmiş iyice doğrulmuştum eşim sadece temizliği ve yemeği yapıp işe gidiyor bende ufak tefek şeyleri hallediyordum, bazen annem yemek yapıp gönderiyordu, eşim dışında kimseden destek almaya ihtiyaç duymadan bu güne geldim çok şükür elhamdülillah, insanlar sizi sezeryandan korkutmasın, normal doğumdan da korkmayın derim ben çok nazlıyım gördüğünüz üzere acıya çok dayanıksızım, dediğim gibi insanlar 11 saat sancı çekip benim kadar ağlamıyordur 😑
Şimdi hayatıma nasıl devam ediyorum, uykusuzluğa nasıl dayanıyorum derseniz işlerimi asla ertelemiyorum tek bi bulaşık dahi varsa hemen makineye, tek çamaşır varsa sepete, o an birşey mi yapmam gerekiyor sonra yaparım değil, şimdi yapmalıyım,bebek uyuyor hadi tüm işlerini hallet diye programlıyorum kendimi, sabah namazlarında eşimi kaldırıyorum 3 saat uyumak için, o bakarken uyuyorum sonra işe gitme saati geliyor o sıra bebek acıkıyor ben uyanıyorum emziriyorum eşim kahvaltı hazırlıyor o yiyip gidince ben oturuyorum onun sofrasından yiyorum, sofrayı topluyorum mutfağı temizliyorum yatakları falan topluyorum hemen uyuyorum. 1e kadar uyuyor sonra uyanıyor günümüze devam ediyoruz 😊 Bu arada kırkım çıkmadan gitmediğim dolaşmadığım yer kalmadı bebek arabasına atıp dolaşıyorum, sezeryanlısın aman aman diyenlere kulak asmıyorum 😂 çünkü inanın bunalıyor insan hep evde olur mu, en kötü eşime diyorum arabayı al gel şöyle sahil yolunda sürde hava alayım diye oradan da birşeyler yiyip küçük bi çay bahçesine gidiyoruz bebeğim sahil havasını çok sevdi mışıl mışıl uyuyor dalga sesiyle 😊 Kendinizi eve kapatmayın bunalıma girmeyin bol bolll gezin dolaşın kızlar. Anne olmak çok güzelmiş sabırla beklediğiniz, geçmiyor dediğiniz o günler su gibi akıp geçti, bebeğinizi kucağınıza alınca hissedeceğiniz duyguyu ben buraya yazamam. Öyle değişik bir sevgi ki tarifi yok, ama beklediğiniz en güzel şey o olacak, kesinlikle 9 ay çektiğiniz ağrılara değecek 😊 İnşallah doğumunuz sizin ve bebeğiniz için en hayırlısı olur, sakın normal yada sezeryan diye ısrar etmeyin, rabbim bana hayırlısını nasip et diyin ve doktorunuza güvenin 😊 Sizi seviyorum hepinizin sağsalim bebeğinize kavuşmanızı diliyorum rabbim anne olmak isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu❤️