Selamın aleyküm güzel anneler hiç tanımadığım ama her duamda yer verdiğim annelerim inşallah sizler de sağlıkla huzurla meleklerinizi kucağınıza alırsınız ben 19 haziran da normal doğum yaptım ama sonrasında sıkıntılar yaşadığım için hikayemi sizlerle bugün paylaşmak nasip oldu 40+2 olmuştum ve kontrole gittim yürümekte zorlanıyordum kasıklarım ağrıyordu ama hiç biri doğum belirtisi değildi bebeğim kanala inmemişti nst ye girdim kağıt doktoruma gitti beni sıram gelmeden hemen yanına çağırdı anladım ki bir terslik var bebeğinin hareketleri nasıl 10 kere hareket ediyormu dedi ben de hayır dedim nst de iken bir iki kere hareket etti sadece dedim doktorum ben de nst sonucunu beğenmedim uzan bakalım dedi ultrason ile baktı suyumun azaldığını bebeğin uyuduğunu söyledi kakasını yemişmi diye kontrol etti daha sonra alttan muayene etti ve 4 cm açılmamın olduğunu söyledi normal doğuma uygundu ve hemen yatış vermem gerekiyor dedi tabi ben eşimle tek geldim çünki geri dönüceğimi zannediyordum annem evde uyuyordu arıyoruz ulaşamıyoruz beni bir telaş kapladı ağlamaya başladım korkuyordum gereken kağıtları imzaladım odaya çıkarken kalbim sıkıştı o kadar korkuyordum ki odama girdim üzerimi değiştirdim damar yolu açıldı ve suni verilmeye başladı bekarlığımda çok şiddetli adet sancıları çektiğim için ilk başta dayanabiliyordum zorlanmadm ebe yarım saatte bir dozu yükseltiyordu cuma günüydü ve şiddetli yağmur yağıyordu sancı esnasında dua etmek nasip oldu elhamdülillah burda okuduğum tavsiyeleri uyguladım sancı geldiği zaman kendimi hiç kasmadım rahat bıraktım açılmam hızlı birşekilde ilerledi ebe geldi ve beni doğumhaneye indirdi doktorum suyumu patlattı ve beni yeniden odama çıkardılar suyum patladıktan sonra ben artık dayanamadım gelen sancılara kemiklerim kırılıyordu sanki en son yalvardım ne olur alın artık beni götürün ben dayanamıyorum diye bağırmaya başladım ebeler üç kere alttan muayene etti aslımda acımıyordu ama hızlı bir şekilde elini sokunca canım çok acıyordu en son bir ebe geldi ne olur yavaş yap ne olur canım çok acıyor dedim tamam sakin ol dedi ve yavaş bir şekilde muayene etti beni 7 cm olmuştu sıra bebeğin kanala inmesi için yapacağım egzersizlere gelmişti 20 dk boyunca ellerimin ve dizlerimin üzerinde köpek oturuşu şeklinde durmamı istediler yaptım sonra 20 dk secde pozisyonunda beklettiler ve en son düz pozisyonda yatırdı sol bacağımı yatağa kırar şekilde sağ bacağım düz havada kalacak şekilde 20 dk daha bekletti bebeğin son bir hamle yapması gerekiyor ıkınma hissi gelince ıkın söz seni doğuma alıcam dedi o kadar halsiz kaldım ki saç diplerimden ayak tırnaklarıma kadar vücudum titriyordu sancıdan ben bağırdıkça annem de benimle beraber bağırıyordu bir yandan ellerimi sıkıyordu ıkınma hissi geliyordu basürüm çok zorlanıyordu hala da ağrısını çekiyorum ebe geldi gidiyoruz dedi yataktan kalkamadım o kadar canım yanıyordu ki herkesin yardımıyla tekerlekli sandanlyeye oturdum ve indik doğumhaneye başladım ıkınmaya saçlarını görüyorum biraz daha sabret dedi ebem o kadar güzel cümleler kullanıyor ve sakinleştiriyordu ki beni o sıra doktor içeri girdi ve doğumu doktorum devam ettirdi kalçama iğne yaptılar ve doktor eline makası aldı anladım ki dikişlerim olucak kesmeye başladı başı çıkarken zorlanmadım ama omuzlarından gerisi çıkarken öyle bir çığlık attım ki ben bile o sesin benden nasıl çıktığına şaşırdım ve istemsizce bağırmıştım vajinamın üst kısmı idrarımızı yaptığım yer sanki yırtıldı sandım elhamdulillah bebeğim doğdu yüzü tertemizdi masum birşekil de uyuyordu maşallah barekallah 52 cm 3350 gr doğru musabım o kadar titriyordum ve halsizdim ki bebeğimi öpemedim ten teması kuramadım götürdüler musabımı kontrollerini yapmaya bir terslik vardı kanamam durmuyordu rahim ağzım çok açıktı meğer eşimn halası benim için meryem ama otunu suyu koymuş ve bu otun bebeğin doğduğu an sudan çıkması gerekiyor yoksa kanamaya sebep oluyor benm doğumu bitirdiğimden haberi olmadığı için suda uzun süre kalmış kanamamın durması için iğne vurdu hemşire sonra başladı beni dikmeye iğneyi ipi çekişlerini hep hisettim üç dikişin var çok güzel doğum yaptın dedi doktorum ve odama çıkardılar beni kanamam düzelmişti çok şükür bir gece kaldım hastanede eve geldim normal doğum yapmanın sevincini yaşarken herşey ters gitmeye başladı yürüyemiyorum büyük tuvaletimi tutamıyorum her lavaboda basbas bağırıyordum halsizdim ağlayarak emziriyordum ağrım sancım çoktu dört gün sonra istanbulda yapılan yeni şehir hastanesine acile gittim şikayetimi söyledim beni hem önden hem arkadan muayene ettiler arkadan muayene edilince çok bağırdım iki doktor ayrı ayrı muayene ettiler beni meğer dikişlerim bağırsağa yakın atılmış tüm rahatsızlığım bu yüzdenmiş doktor doğumumu yaptıran doktorla iletişime geçmek istedi ve ulaşamadı arkadaşı olan başka doktorla iletişime girdi ve benim problemimi söyledi hatalı dikiş yapılmış ameliyat edilmesi gerekiyor size gönderelim demiş ama doğum yaptığım hastane beni kabul etmemiş siz yapın demişler benim hiç birşeyden haberim yok acile götürdüler hemşireler geldi buna yatış verilicek dediler ne diye bağırdım doktor geldi ve anlattı durumu başladım ağlamaya ne olucak bana bebeğim evde ona kim bakıcak ne ameliyatı olucam sağ çıkabilecekmiyim diye kafam da birsürü soru dönmeye başladı ağlamaya başladım pandemiden dolayı acile sadece hasta girebiliyor eşim annem ve abim kapıda hemşire geldi damar yolu açmaya o kadar ilgiliydiki ağladığımı görünce yanıma oturdu sakinleştirmeye çalıştı tabi aklım bebeğim de yanıma alamiycam emziremiycem ya birşey olursa kim bakar ona o kadar sıkmıştım ki kendimi damarım patladı doktor tekrar geldi ağlayarak benim bebeğim çok küçük dedim yanına alabilirsin bebeğini dedi ben o kadar mutlu oldum gerçekten mi diye bağırdım tabi ki sen lohusasın yanına alabilirsin beraber kalabilirsinz dedi hemen anneme haber verdim eve gidip bebeği aldı eşyalarımı hazırladı odaya çıktım yerleştim saat 10 gibiydi bebeğimi getirdi annem öyle bir sarıldım ki yavruma ağlaya ağlaya rabbim o sana emanet dedim ve emzirmeye başladım o kadar susamıştım ki hastane yeni olduğu için sadece iki ameliyathane çalışıyordu diğer sezaryenleri beklemek zorundaydım bir yandan eşim ağlıyordu fenalaşmıştı ona ayrı üzülüyordum yavruma ayrı herşey çok kötüydü sabah saat dörtte iki erkek çalışan geldi ve hadi gidiyoruz dedi bebeğime öyle bir bakışım vardı ki kalbim titredi rabbim ne olur bizi birbirimize bağışla evladıma kavuşabileyim o sana emanet dedim ve beni götürdüler koridorda ilerlerken bütün hayatım gözümün önünden geçiyordu lohusa olduğum için çok duygusaldım aklım hep bebeğimdeydi bayılana kadar hep dua ettim evladıma genel anestezi ile ameliyat edilecektim bağırsağa yakın olduğu için genel cerrahi girecekti ameliyatıma ameliyathane dezenfekte ediliyordu bir saate yakın boş odada bekledim o kadar susamıştım ki su su diye yalvardım ama içirmediler hemşireler şaşırıyor bu hastanın dosyasına ne yazıcaz hiç böyle bir hasta gelmedi diye tartışıyorlar dı geldik ameliyathaneye ellerimi bağladılar verdi narkozu ben kelimei şehadet getirdim ve gözlerim kapandı uyandığım da odamdaydım çok şükür rabbime evladıma kavuşmuştum ben ameliyata girdiğim zamandan çıkana kadar bebeğim ağlamış o ağladıkça annem ağlamış ve dua etmiş rabbim hiç bir evladı annesiz bırakma diye sütümü sağmştm onu içirmş ama kokumu istemiş yavrum annesini istemiş ben kendimde değilken annem kucağıma tutmuş sakinleşmiş yavrum üç gün hastanede kaldım dikişlerimi söküp tekrar diktiler elhamdülillah ameliyat sonrası rahatladım taburcu oldum ama bu yaşadıklarım ben de kötü bir etki bıraktı sürekli ağlıyordum sütüm bitmişti bir kaç gün sonra lavaboda elim bir boşluğa girdi ayna ile baktım dikişim açılmıştı başladım ağlamaya ben gitmek istemiyorum hastaneye diye gittim iki dikişim söklmş stresten tansiyonum 16 ya çıktı birdaha yatırıcaz seni dediler enfeksiyom kapmışım ben mahvoldum istemiyorum dedim aldılar doğumhaneye dikişimi yaptılar acile gittim hemşireler beni görünce kız hayırdı allah kavuştursun mu dedin neyin var niye geldin dediler o kadar stresliydm ki tansiyonum düşmüyor dil altı verdiler yinede işe yaramadı gece iki ye kadar bekledim bebeğim aklımdan çkmyr doktor geldi seni taburcu edicem yatış vermiycem dedi anında tansiyonum düştü çıktık eve gittim yavrum uyuyordu hiç uyanmamıştı annem videosunu atmıştı ben hastanedeyken anne ben nenemi hiç üzmüyorum uyuyorum diye 🥰 dikişlerim geç iyleşti çok ağrıyordu çünkü üç kere aynı yer sökülüp dikilmişti çok dikkat etmeye çalıştım batikonla temizledim üzerine oturmadım ilk zamanlar bebeğime tek bakamıyordum kucağımda tutamıyordum çok üzülüyordum o kötü günler geçti çok şükür doktoru mahkemeye verdim hakkımı ariycam sonuna kadar … Bir gece bebeğim ateşlendi acile gittik idrar yolu enfeksiyonu kapmış dediler ve yopun bakıma yatırdılar 10 gün hastame kapısında uyudum mesanesinde tıkanıklık varmış idrarı geri kaçıyor sünnet ettirdik düzelmedi ameliyat olması gerekiyormuş doktorumz bir yaşından önce ameliyat etmiyoruz dedi büyüdükçe iyleşme ihtimali var haftaya bir film çektiricez bakalım düzelme varmı dualarınızı bekliyorum oğluşum iyleşsim tüm çocuklar iyi olsun inşallah gelelim tavsiyelere… ( Hiç kimseye iyi tarafınızdan bahsetmeyin ben iyi niyetine güvendiğim insanların nazarına uğradım herkes o kız nasıl normal doğum yaptı diye konuştu durdu herkese doğumumu anlattım normal doğum yapmışım mutluyum önüme gelene anlatıyorum benimle aynı gün doğum yapan kuzenimin doktoru demiş ki sakın doğumundan bahsetme kimseye güzel geçtiğini söyleme çünkü normal doğum yapıp hastalanıp bana geri dönen çok hastam oldu nazar değiyor demiş bunu yaşadım ve mahvoldum psikolojim o kadar bozuldu ki anne ve babam bana kızım yeni yapılan hastane çok güzel gel orda doğum yap dediler ben hayır özelde yapıcam arkadaşlarım çok memnun kalmış doktordan bu doktoru istiyorum diyerek itiraz ettim büyük sözü dinlemedim herkese ben doktoruma güveniyorum çok iyi birisi normal yapıcam dedim hemen doğurmak istiyorum dedim bana hayırlısını iste dediler bende normal doğum işte ne gibi kötü yanı olabilir diye geçirdim aklımdan hayırlısını istemedim demek ki acısını çok kötü çektim siz mutlaka danışın sorun soruşturun hamileliğim de çok gezmedim yürümedim çok şişmişti ayaklarım 38 numaradan 41 numara olmuştu ayaklarım ellerim çok şişiyordu ve kaşınıyordu 20 kilo almştm doğumdan dört gün sonra ödemlerim hepsi gitti korse çok takamadm hastanede kaldğm için karnm biraz kırışık kaldı ama siz mutlaka takın hiç çıkartmayın pozitif olun bebeğiniz olunca artık kendinize daha çok bakmalısnz çünki size birşey olunca bebeğe kimse bakamıyor size ihtiyaç duyuyor hiç bir ses ve koku sizinki gibi sakinleştiremiyor bebeğinzden ayrı kaldğnz her sn can alıyor insandan umarım sorunsuz sıkıntısız hayırlısıyla evlatlarınızı kucağınıza alırsınz inşallah hakkınızı helal edin çok uzun oldu sorularınız var ise buyrun konuşalım 😊 allaha emanet olun dualaşalım inşallah 🙏