Hamileliğimi öğrendiğim an itibariyle hep normal doğum istedim. O sancıyı,o hissi yaşamak istedim. 16+3 de plasentanın rahme yapışık oldugunu söyledi doktor araştırdığımda normal doğum olamayacağımı öğrendim sonra düzeldi plasenta yukarı çıkmıştı 29+5te gittiğimde ise bebeğimin dönmediğini ama hala vakti oldugunı söyledi doktor. 2 gün boyunca ağladım sezeryan çok korktuğum birşey nedensizce her ikisini dinliyorum okuyorum izliyorum ama korkuyorum.. 33+6 da gittiğimde bebeğimin döndüğünü söyledi doktor tabiki çok sevindim. YouTube’den doğumlarını anlatan kişileri izliyorum onların iyi kötü doğum hikayelerini duymak istiyorum ama 34+5 iz şuan ve ben deli gibi korkuyorum. Ne yapacağım nasıl yapacağım bilmiyorum. Sanki birşey olacak sanki yapamayacakmışım hissi var içimde. Etrafımdakiler doğum yaklaştıgı için psikolojik düşünüyorsun diyor ama galiba yapamıcam ağlayığ duruyorum kendimi strese sokuyorum en ufak sızı da hemen doğuruyorum erken doğum psikolojisine giriyorum. Yürümek bile istemiyorum açılmam olacak korkusuna. O çatala çıkıp vajinal muayeneyi yaptırmak bana şuan çok fazla utanç veriyor. Doğum zamanı sancılar deli korkulu rüyam oldu.. O kadar şansız bir insanım ki doğum zamanımda da şansız olacak gibiyim. Hamilelik boyunca hiç bir sıkıntım olmadı karnım büyüdükçe ayakta durmak zor oldu oda olmasa hamile oldugumu unuturum herhalde.. Korkularımı nasıl yenebilirim. Neler yapabilirim bilinçli tecrübeli anneler yardımda bulunursanız çok rahatlar sevinirim. Gerçekten düşüncesi aklımdan çıkmıyor