Evet güzel anneler ve anne adayları. Ben de buradan doğum hikayelerini okuyup cesaret toplayan, bazen de ben ne zaman doğurucam nasıl doğurucam diye düşünmekten geri kalmayan bir anne adayıydım. Şimdi ise bir prenses annesi oldum çok şükür 🤲🏻😊 2019 yılı 9 Haziran’da evlendim, 1 temmuzda doğum günümde test yaptım ve hamile olduğumu öğrendim. İlk zamanlar çok fazla uyuyordum nereye kafamı koysam gözlerim dalıyordu. Test yaptıktan 1 hafta sonra doktora gittim ve 5 haftalıkdı. Boş gebelik olarak gözüküyor dedi. Kürtaj olabilir fakat bir hafta daha bekleyelim dedi. Ben 10 günü geçirdim emin olalım diye. Tekrar gittiğimde bebeğimin kalp atışları vardı şükürler olsun 🤲🏻 tabi bende mide bulantıları şiddetli bir şekilde başladı ve 3 ayı doldurana kadar da aralıksız devam etti. Mide bulantısı dışında başka bir şikayetim hiç olmadı. 3 ile 7 ay arasında herşey harika gitti şükürler olsun. Tabi ağustosta mandalina aşermem dışında 😄 İç karnım büyük olduğu için 7 ayım biterken göbeğim belli olmaya başladı. Fazla zorlanmamak için göbeğim çok fazla büyümeden hastane çantamızı ve alışveriş işlerini hallettim. Göbeğim büyümeye başladıktan sonra bel ağrılarım çoğalmaya başladı çünkü inanılmaz fazla kilo almıştım. 36 haftalıkken aşırı kilodan dolayı belim tutuldu ve gece yarısı ambulansla apar topar acile gittik. O günden sonra yürüyüşlerim kısıtlandı ve çok zor hareket ediyordum. Yatarken ve kalkarken desteksiz hareket edemiyordum. Bu yüzden kilo almam hızlandı ve yürüyüş ve egzersizlerden uzak kaldım. 38+6 da doğum sancılarım kendini belli etmeye başladı. 45 dakika ile başladı ve çok hafif kramplar şeklinde hissediyordum. Bel ağrısıyla biraz fazla oluyordu tabi ama sancım çok şiddetli değildi. 39+2 de sancılarım 20 dakikada bir geliyordu ama çok fazlaydı. Bebeğim de aşağıya doğru baskı yapmaya başlamıştı. Sancılarım çok yüksek çıkıyordu ama hiç açılma yoktu. Acilde serum ile biraz olsun rahatlatıyorlardı sancıları ama henüz zamanı gelmediği için eve geri gönderiyorlardı. Bilen varsa İstanbul Küçükçekmece Kanuni Sultan Süleyman eğitim ve araştırma hastanesine gidiyordum. Orada da normal doğumda 4 cm açıklık olmadan almıyorlar. 39+3 akşamı 10 dakikada bir sancılarım vurmaya başlamıştı. Akşam üzeri tekrar acilden giriş yaptık. Sancılarım çok vardı, nst de görünüyordu, açıklık 1cmdi ama yeterli olmadığı için serum takıp tekrar eve gönderdiler. Tabi bu süreçte ben evde squat yapıyordum ve sıcak suda zaman geçiriyordum. Eşim tedirginlik duyduğu için ilişkiyi 6 aydan sonra bırakma kararı aldık. Acildeki doktor tavsiye etti ama eşim bebeğimize birşey olur diyerek reddetti. O akşam acilden geldikten sonra çok mide bulantım vardı, öğleden beri hiç birşey yememiştim ve canım hiç birşey istemiyordu. Zar zor çeyrek ekmeğin içerisine birşeyler koyup atıştırdım ve sıcak suya girip çıktıktan sonra 1de yattım. Sabaha karşı 5.30 gibiydi ve çok aşırı bir sancıyla uyandım. Eşimden hemen sıcak suyu açmasını istedim. Suya girdim fakat hiç fayda etmedi. Gücüm yettiği kadar squat yaptım ama artık dayanamıyordum. Sancılarım 4 dakikaya düşene kadar bekledim ve saat 6yı geçerken apar topar evden çıktık. Sancılarım olduğu halde araştırma hastanesi beni geri gönderdi diye eşim çok sinirlendi ve aynı semtte Sefaköy Medipol hastanesi var, oraya götürdü bizi. Sancılarım dayanılmaz olmaya başlamıştı ve hastaneye gittiğimizde 3 dakikada geliyordu. Nst ye bağladılar hemen, ama bebeğimin kalp atışları düzensizdi. (Afedersiniz) kanlı kusmaya başladım. Bebeğim çok fazla baskı yapmaya başlamıştı ve gücüm kalmamıştı. Açıklığım ilerlemiyordu ve bebeğimin de kalp atışları daha da düzensizleşmeye başladı. Doktor normal doğum olmasını ben de çok isterdim ama açılman ilerlemiyor ve bebeğin de sen de riske giriyorsunuz ne yapalım karar senin dedi. Tabi ki bebeğimi seçtim her anne gibi. O sıra birden suyum patladı. Doktor hemen ameliyata alınmam gerektiğini söyledi. Kusmam devam ediyordu, bu yüzden tamamen bayıltmaları gerektiğini söyledi. Hemen ameliyathaneye alındım ve beni hazırladılar. En son çok üşüyorum dediğimi hatırlıyorum. Saat 9.25 de uyandım ve bebeğim ile kayınvalidem yanımdaydı. Annem bilet bulamamıştı, Ordu’dan gelecekti. Doğum yaptığım gün yola çıkabildi. Güzeller güzeli kızım 39+4 haftalıkken 08.04 de 3.960 kilo 51 cm dünyaya geldi 😍 uyandıktan hemen sonra eşim de odaya geldi 🥰 onu görünce gözyaşlarımı tutamadım. O da bana sarılıp ağladı birazcık 😍 uyandıktan yarım saat sonra hemşire gelip bebeğimi emzirmem gerektiğini söyledi. Çok ufaktı ve çok şirindi 😍 ilk kez kucağıma alınca çok tuhaf hissettim, hemşirenin yardımıyla ilk emzirmem gayet başarılıydı. İlk üç gün sadece sıvı olarak geldi ama onun da sütten farksız olduğunu söyledi hemşire ve emzirmeye devam etmemi söyledi. Aynı gün saat 3 de ayağa kaldırdılar. Hastanede iki gece kaldık. Odaya gelen her hemşire gaz çıkarıp çıkarmadığımı soruyordu 😄 ikinci gece hâlâ bir şey olmadığı için lavman yapıldı. 27 Şubat’ta taburcu olduk. 25 Şubat günü ben tekrar doğdum ve çok şükür 4 ayımızı doldurduk prensesimle 🥰👶🏻 ilk hafta yardımsız pek işlerimi yapamıyordum. Belimdeki tutukluk 15 gün kadar yine vardı. Hamileliğim boyunca 24 kilo almıştım çünkü 🤭. Yeni doğan sarılığı bir çok bebekte olduğu gibi kızımda da vardı ama çok fazla olmadığı için sık emzirerek giderebileceğimizi söyledi hemşire. Kilo vermek için hiçbir şey yapmadım. Emzirdiğim için sıvı kaybı oluyor diye bol su içtim ve bebeğimle uğraşırken zaten dolu dolu yemek yeme devri bitmişti 😄😍 dolayısıyla kilo ister istemez veriyorsunuz. 6 günlükken göbek bağı düştü kızımın ve ilk banyosunu o zaman yaptırdım. Herhangi birşey de yapmadım düşmesi için. İşte bizim de hikayemiz böyle ☺️ sormak istediğiniz varsa sorabilirsiniz. Fazla uzun oldu hakkınızı helal edin. Doğum yapacak anneler sağ salim kucağınıza alın inşallah, benim gibi evladı kucağında olan anneler sağlıkla büyütün inşallah. Son olarak da Rabb’im den evlat isteyen anneler, kucağınızı boş bırakmasın inşallah Yüce Mevla’m 🤲🏻❤️