27.04.2017
Bizim hikayemiz çok uzun daha 2 haftalikken öğrendim hamile oldgumu ve siddetli bir kanamayla doktorlar bana düşük yapıyorsun dedi bakmadılar bile. Ama ben o kanamaya ragmen düşük olmayacağına emindm icime ANNElik duygusu o kadar ki yüklenmişti.
2 gün sonrasında bebegimin tutunup tutunmadigini ogrenmek icin baska bi doktor buldum ve 1 hafta kan verdim ve iste icime giren o ANNElik duygusunun dogru oldgunu ogrendim bebegim bana tutunmuştu.
11. Haftaya kadar kanama gördüm ara ara ve o zmn kendi doktoruma gidemedim acile gttim ve bir doktor bana hayatımın şokunu söyledi bu çocuk sakat eli ayağı yok sen neden zorla tutmaya çalışıyorsun bırak düşsün dedi. O an dünyalar başıma yıkılıyor sandım gozyaslari ile doktorumu aradim boyle diyolar diye ve sagolsun hemen geldi beni kontrol etti ve öyle bisey olmadğını hatta parmaklarına kadar sayip bana gösterdi.
O gün daha iyi anladım ki benim sınavım büyük olacak.
16. Haftaya geldik cinsiyet icin heycanla doktora gttim ve tekrar bi şok ile karşı karşıya kaldım bebegimin suyu azalmış ve acil riskli gebelik uzmanı görmeli dediler tabi o sırada böbreği olmayabilir mesanesi olmayabilir bebekte daha büyük baska sorunlar da olabilr bunu ogrenmelisiniz denildi.
Velhasıl gittim bir profa bebegimde sıkıntı olmadığını ogrendim binlerce şükürler olsun ama suyun dahada azalrsa gebelik sonlandrlcak dediler.
Suyum hani herkesin dedigi gibi sinara gelmiş degildi bildgimiz gerçekten suyu 3 e düşmüş ve yasam riski icindeydi.
Sürekli kontrol altinda olcaktim her hafta fakat 17. Haftadaki kontrolde suda azalma olduğunu 2ye düştüğünü ve gebeliğin sonlanması gerektiğini soylediler.
Nasıl kabul edebilr ki bir ANNE evladının ALLAH'ın verdigi emanetin canına kıymaya.
Hemen esim ailemin yanina istanbula gönderdi ve burdada iyi bir doktor buldum sanarak gittim ve ayni seyleri duydum imza aldilar sonlandırmak istemediğime dair. sonra eve geldim. ALLAH'a elimi açtım dua ettim sürekli ve bir telefon geldi o an kuzenimdi durumumu duymus ve benzer bir olay arkadaşlarının başına gelmis bir doktor onerdiler hemen ona gttim. 18 haftalık olmuştum doktor baktı ve o an her doktordan duyduğumu söyleyecek diye düşünürken bana tersini söyledi o kelimeler beynime öyle bir kazındıki dünyalar benim oldu.
Şu sözleri dedi 'Ben kalbi atan bir bebeği asla almam bu suyla gidebildigimiz kadar gideriz sende ümitli ol' evet iste bu sözler bana tam umit, umut, destek hersey oldu. Keyfim yerine geldi ve dualar ettim sürekli. Her hafta bakti bana doktor suyu hatta 4 e geldi ben mutluluktan havalar uçtum oysaki dusunun en alt sınır tehlike olan rakam 5 sinir dedikleri 8 9 ken. Ben 4 sayisina dünyalar benim olmus gibi seviniyorum.
Ama şöyle bisey var diyorum ki bana suyum geliyor mu diye baktılar hic bir sekilde gelmiyolar dediler, eee bebekte de bir sorun görünmedi o zamn neden bu eksiklik diy3 düşündüm. Veee dedim ki sorun kesin suyumun geldiginde ama anlamiyolar kendim ped koydum ve aksama kadar çıkarmadım ve aksam oldgnda suyumda sizinti oldgunu geldgini gordum ve hemen acile gittim bu arada 21 haftalik olmuştum. Geldigim acil doktoru evet bu suyun dedi ve hemen yatış verdi sabah olunca kendi doktorumda geldi kontrol etti suyum 1.5 a düşmüştü. Hem acil doktoru ve kendi doktorum ikisi birlikte bana tam destek olarak elimizden geleni yapacağınız sende sabah aksam hergun serum alcaksın bol su içeceksin ve suyunu desteklemeye çalışacağız dediler.
Zorlu bir süreç beni bekliyordu biliyorum ama pes etmeye niyetim yoktu çünkü bebegim beni bırakmıyorsa bende onu bırakmayacaktım.
Hergun sabah aksam serum almaya basladm wc harici kalkmam yasaktı yemegimi suyumu hersyimi yatarak görmeye başladım. 24 haftalık olunca doktorun artık 26 ve 28 hafta arasında doguma alcam bebegi riske atmayalm insaAllah yasar dedi. Ağlamaya başladım tabi korkular sardi ya bisey olrsa napcam diye.
Doktorumun ikiside bana destek oldu sen elinden geleni yaptın, bebeginde seni bırakmadı güçlü ol diye sarıldılar bana. Onların destegi ile toparladim kendimi. 27+4 te kontorle geldim 1 hafta daha dayanir bu su ile haftaya alalim bebegi risk3 girmeyelm tamam mi dedi ama o arada bende bir burun kanamasi basladi su gibi durmuyordu hemen kulak burun bogaz doktoruna gonderdi burun damarım catlamis ve yakılması gerekli dedi kebdi doktorumda onay verdi yaktılar o an ki acı sinek ısırığı gibi geldi çünkü haftya dogumum olcak korkusu sarmıştı. Damarım yakıldı kan sonucumu aldm ve doktoruma indim bir anda yarin acil dogum dedi. Nasıl yani diye ağlamaya basladim nolur bir kac gun daha bekleyelm dedim ama nafile enfeksiyonm tavan yapmış sınırları dehset aşmış bebek tehlikeye giriyor dedi. Yarin sabah doguma geliyorsun dedi.
Yani 27.04.2018 sabah doguma alınıyorum.
Hemen esimi aradım çık gel sabah dogum var dedim o an geldi bana moral vermye basladi. Ve sabah geldim yatışım yapıldı.
Saat 10.20 de doğuma alındım sezeryan ile. O an söylediğim son söz Allah'a emanet ol oğlum oldu. Gözlerim kapandı ve 10.30 da oğlum dünyaya gözlerini açmış.
Ameliyathane ayilttilar gözümu acar acmaz bebegim yaşıyor mu dedim evet yoğun bakımda sen uyu dediler. Fakat 1e kadar 5 dakikada bir bebek iyi mi diye sormuşum hep. Kendime gelmem tam 1 de oldu.
NOT= Her ne olursa olsun vazgeçmeyin kendinize ve bebeginize inanın insaAllah güzel yarınlar bizim, hepimizin olacak.
HOŞGELDİN OĞLUM. RABBİM acını yasatmasin bana ve babana.
Uzun oldu ama bu da benim dogum hikayem oldu.
Bebegim yogun bakimda kovezde ondan dualarınızı eksik etmeyin hepinizden mümkünse 1 fatiha veya ayet-el kürsi istiyorum.
Hakkınızi helal edin.