Merhaba arkadaşlar öncelikle çok riskli bir gebeliğim vardı ilk başlarda aşırı derecede kanamalar bebeği kaybetme korkusu 31. Haftada erken doğum riski . Allaha şükür dönüp bakıyorum neler yaşamışım ama mevlam kucağıma sağlıklıca almayı nasip etti . 38. Haftamda sezeryanla kendi isteğim üzere ameliyata alındım. Herşey istediğim gibi olmadı malesef hiç acı çekmemeyi falan düşünüyordum ya nasıl olsa uyuşuk olucam ne hissetcem ki kafasındaydım 😂 Malesef öyle olmadı uyuşturuldum ama her dokunuşu hissettim dayanamayacağımı söyledim öyle değişik bi ağrı acı ömrümde yaşamadım korkutmak istemem tabiki bünyeden bünyeye değişebilir. Doktorum uyutma kararı aldı komple . Uyandığım da simsiyah bir saç pembe bir yanakla karşılaştım ❤❤ Acım var hala ama bi yandan değişik bi duygu içindeydim. Normal doğumdan korkarım hep sezeryanı o yüzden tercih ettim belki normal doğum yapsam daha az acı çekebilirdim ameliyat esnasında . Şuan 13 günlük olduk ertesi gün ayağa kalktım her işimi yaptım ihtiyaçlarımı tek başıma karşıladım 💪 Oğlum bana güç verdi her acıyı ağrıyı onun sayesinde atlattım . İnşallah güzel günler bizi bekler . Sizlerede tavsiyem ne yaşarsanız yaşayın kaybetme korkusu yaşamayın rabbim bir ömür verdiyse ne derlerse desin sonuna kadar iyi olacağına inanın. Ben çok endişe ettim psikolojim bozulacak dereceye geldi ama aptallık etmişim herşey olacağına öyle bir varıyor ki sen yeter ki inan. Rabbim isteyen herkese yaşatsın bu duyguyu 😍❤🙏🏼