Aralık ayından beri forumda üye olmama rağmen bir kez bile doğum hikayesi okumamışımdır hiç; normal veya sezeryana karşı beni korkutmasın diye. Hepte merak ederdim kendim yazar mıyım doğum hikayemi diye. Doğum yapalı 2 ay olacak neredeyse ilk kez bugün içimden geldi. 36. haftamın içindeyken sağlık ocağımdan telefon geldi gebe takip için kontrole çağırdılar. Gittiğimde tansiyonumun çok yüksek olduğunu farkettik 2 gün boyunca takip ettik ve aynıydı. Zaten son haftalarda vücudum aşırı derecede şişmişti. İdrar tahlilinde de protein kaçağı +1 çıkmıştı. Derhal kendi doktorumla iletişime geçtik gebelik zehirlenmesi başlangıcı görünüyordu ve nst de de sancım çıkmıştı. 2 gün takip altında kalacaktım 4 ayrı ilaç kullanmaya başladım. Günde 3 tane tansiyon ilacı içiyordum düşmesi için ve her ihtimale karşı ciğer geliştirici iğnede yaptırdık. Kontrole gittiğimde tansiyonumun biraz daha düştüğü, sancı sıklığımın azaldığı herşey biraz daha kontrol altında olduğu için rahatlamıştık. Aksi takdirde o gün doğuma alınacaktım ve daha 37.haftam oluyordu o gün. Erken doğum beni korkutuyordu, fazlasıyla stres yapmıştım. Neyse ki o gün herşey yolundaydı ve sadece bebeğin kendi zamanında gelmesini bekleyecektik. Tam herşey yoluna girdi dedikten 1 gün sonra sabah 6 buçukta ufak ufak kasıkta ağrı hissetmeye başladım. Regl sancısına benzer. Başta aldırış etmedim sancı sıklığı uzun ve şiddeti dayanabildiğim boyuttaydı. Ve üstelik o gün eşim ve biz ailelerimizle pikniğe gidecektik ilk kez kafa dağıtmaya kesinlikle doğum için uygun bi gün değil demiştim sabah kendime 😂 Saat ilerledikçe sancı sıklığım azaldı ve şiddeti giderek artıyordu. Yürüsem geçmiyor, otursam geçmiyor, arabada uzansam geçmiyor kesinlikle rahat ettiğim tek bir pozisyon yok. Herkes bana bakıyor benim yüzümün sürekli rengi değişiyor kimse birşey belli etmemeye çalışıyorum kendimce inat ediyprum bugün doğurmayacağım diye pikniği bırakıp 😂 Derken saat 16:00 gibi artık dayanamayacağım duruma geldim sancı sıklığım 5 dk ya düşmüştü. Eşime söylememle oradan toplanıp hastaneye gitmemiz bir oldu zaten. 17:00 gibi yatışım yapıldı hemen doğumhaneye alındım. Önce nst ye bağlandım sonra açılmama bakıldı 8 cm açılmayla gitmişim 😂 Serum taktılar emin değilim ama suni sancıydı sanırım. Ama artık sancıdan kıvrandığım zamanlardı ve biraz daha açılmasını beklettiler çömelmiş halde. En son yeter daha fazla dayanamıyorum diye bağırdığımı hatırlıyorum. Hemen doğumu başlattılar böylelikle. Sonrası ıkınma süreci. Benim için biraz zorlu oldu kimseyi korkutmak istemem çünkü benimle alakalı ıkınmayı tam beceremedim canımın acısıyla. Normalde canı az bir kız değilimdir ve son derece soğuk kanlıyımdır öyle herşeye bağırıp ses yükselten biri asla değildim ama doğumdan çıktığımda sesim kısılmış ve boğazım yırtılmış gibi acıyordu 😂🤦♀️ Doğumhanede zaman böyle ilerlerken saat 19:00 da tamam işte oldu sesini duymamla gelen rahatlama.. Artık oğlum doğmuştu.. Yanıma getirdiler yüzü yüzüme değdiği ilk an işte o an çok kalp annecim ❤️ Bebek vücuttan ayrıldığı zaman üzerime öyle bi yorgunluk çöktü öyle bir uyku bastırdı ki bıraksalar sedyede 5 saat uyurdum sanırım. Çekilen onca acının yanında o anın huzuru bambaşkaymış. Doğum anı kişiden kişiye göre ağrılı, sancılı geçebilir herkesin acı eşiği farklıdır sonuçta. Benim için biraz zor geçti kabul ama doğumdan sonra odaya geçince rahatlığını anladım. Bebek odaya gelene kadar telefonuma bakıp tebrikleri kabul edecek gücüm vardı. Hemen ertesi gün öğlen taburcu olduk oğlumla beraber. Evde de beni çok zorlayacak bir süreç yaşamadım. Doğru düzgün yatıp uzanmadım bile. Ama dikişlerime düzenli pansuman yaptım ilaçlarımı kullandım. Artık 2 aylık olacağız ve çok şükür zor zamanlarımızı atlattık sanırım. Oğlum bize, dünyaya biz oğlumuzla yaşamaya alışıyoruz. Allah dileyen herkese nasip etsin inşallah. (Doğumdan çıkıp eşimin yanına geldiğimde ilk söylediğim şey Bir daha çocuk doğurmayacağım. Oldu. Ama bir kez daha doğum yapacak olsam yine normal yapardım sanırım 😂 Allah herkese hayırlısını versin) 🌸
Ve babalar gününde eşime en büyük hediyeyi böyle vermiş oldum 💗