Bu defa inanmıştım olacaktı, onu içimde hissediyordum. Hissettiriyordu kendini ta ki belirtiler kaybolup içime şüphe düşene kadar. Görmeden geçmeyecekti. Gördüm ama öylece son bakışıyla kaldı. Kabul edemedim, konduramadım. Ama benim değildi ki. O’nun gerçek sahibi verdi yine O aldı. On haftalık diye gittim. Yedinci haftada kalbi durmuş yavrumun. Bugün onu benden aldılar. Uyuttular sonra uyandım. Hiç uyanmak istemedim doğrusu. Kötü bir rüya olsun istedim hepsi. Geçecek hepsi geçecek biliyorum ama içimdeki sızın, bana hissettirdiklerin yavrum ebediyen içimde kalacak. Bir kitap arasında kurutulan gül gibi saklayacağım içimde seni yavrum 😔