Syh42 maalesef ki hayat toz pembe değil, her yönüyle paylaşmak gerek bazı tecrübeleri, ama maalesef insanoğlu istiyor ki hep olumlu seyler yazılsın. Açıkcası ne kadar kolay olabilir ki karın 7 kat kesilip dikiliyor, bende cok zorlandım bir ay oldu. Kan depolarım tükenmişti ilk yürüme kabus gibiydi ölüyorum zannettim. Bir kaç gün sonra azaldı tabiki ama benim yaşadığım buydu yüzüm kireç gibi gezdim günlerce kan değerlerim düzelene kadar , zorunlu olmasa asla kendime bunu yapmazdım. Korkutmak için değil sadece bilgilendirmek için anlatıyoruz ama anlamıyorlar. Mesela 1 aylık bebegim var, hamile insanlara alışma sürecinin cok zorlu oldugunu, cidden insanı çok zorladıgını söylüyorum, psikolog oldugum İcin sürekli olumlu seyler bekliyorlar. Ama amacım onları karşılarına cıkabilecek iyi kötü herşeye hazırlamak. Tabiki o bizim bebegimiz herşeyini yapıcaz o ayrı, tabiki tek gülüşü yeter ama hayatımız eskisi gibi değil dogumdan sonra olmayacakta, anlatamıyoruz maalesef