Aydoilk her anne adayının hamileliğinin bir döneminde “bebeğime yetebilecek miyim, bakavilecek miyim, erken mi oldu, hazır değilim” gibi kaygıları muhakkak oluyordur. Bazısı bunu çoooookk uzun süreçlerde düşünür bazısının aklına iki dakika gelir gider. Kaygılarınızı anlayabiliyorum. Hamilelik sürecim inanılmaz zor geçiyor, Allahın izniyle bebeğimi sağ salim doğurabilirsem ikinciye cesaret edebilir miyim? Tekrar bu günleri yaşama korkusu var bende de. Anne adaylarımızın böyle yüklenmelerine gönül ister ki kimse maruz kalmasın ama olmuyor. Herkes aynı düşünmek, hissetmek zorunda değil. Tabii ki keşke aldırma fikri aklınızdan geçmeseymiş ama vazgeçtiğinizi zaten söylediniz. Bundan sonrası ilerisine bakmak. Empati yapmaya çalışıyorum; sizin yerinizde olsam nasıl olurdu acaba diye, çok korkardım sürekli kaygılanırdım. Ama o sizin bebeğiniz 😍 oğlunuzun kardeşi olacak, çoook zor olacaktır sizin için hele desteksiz ikinci çocuk çalışan bir anne için çok zor olacak. Dünyaya gelen büyüyor, ben bebeğiniz için elinizden gelenin en iyisini yapacağınıza inanıyorum. Sonuçta bir anne adayı değil, annesiniz 🍀 evlat ne demek biliyorsunuz. Allah size güç ve kuvvet versin, bebeğinizin rızkına her şeeeyy rahatlıkla geçer inşallah. Rabbimin verdiği her zorlukta bir kolaylık vardır 😌 İçinizi ferah tutun ve evladınıza gelecek kardeşin bulunmaz nimet olduğhnu, onların ömür boyu el ele tutuşup birbirlerinin destekçileri olacağı zamanları düşünün bir miktar rahatlayacağınıza eminim 😌 hem ruhen hem de bedenen sağlıklı hamilelik diliyorum size 🎈