Tugce_S gittiğim hastanede nst için beklediğim yer doğumhanenin hemen karşısı. Kapısı sürekli açılıp kapanıyor, doğan bebekler, bebek ağlamaları, yarı baygın tekerlekli sandalyede dışarı çıkan doğum yapmış kadınlar… çağrılan babalar. Dışarı çıkıp durumu yakınlara anlatan doktorlar. Ailelerin yüzündeki sevinç, heyecan, endişe. Bunlara şahit olmak bana çok iyi geliyor terapi gibi.
Hamileliğin ilk haftalarında tahliller için kayıt yaptırırken gözleri kan çanağı bir kadın gelip yenidoğan yoğunbakımının nerde olduğunu sormuştu şimdi yazarken bile içim parçalanıyor, çok etkilemişti beni. Doğumhanenin karşısında otururken de hep dua ediyorum olumsuz bir şeyle karşılaşmamak için