Merhaba güzel anneler çok şükür bende doğum hikayemi yazabiliyorum.
Yaklaşık 3 yıl önce pcos tanısı konuldu ve ardından da amh düşüklüğü yani erken yumurta yetmezliği teşhisi konulmuştu bana. İlk gittiğim doktor bu değerlerle hamile kalamayacağımı söylediğinde dünyam başıma yıkılmıştı ve henüz bekardım. Sonra 2 ayrı doktora daha gittim ve içim biraz rahatlamıştı. Ama hep ya bebeğim olmazsa diye içimde bi korku vardı. Geçen sene ekimde evlendik ve eşim hemen çocuğumuzun olmasını istemiyordu ama o ay hamile kalmışım o kadar mutlu olmuştum ki ne kadar şükretsem azdı. İlk zamanlar sıkıntı olmadı ama 20. Haftadan itibaren bebeğim aşağıda olduğu için yaklaşık 10 hafta progestan kullandım ve bol bol dinlendim. Artık sonlara gelmiştik 39+0da yani 28 temmuzda kontrolüm vardı önce nst çekildi sonra ultrasonla muayenede doktorum bebeğin kordon kan akışı bozulmuş strese girmiş kakasını yapmaya çalışıyor acil doğuma alacağım dedi ben şok oldum bian kaldım öyle. Sonrasında o kadar heyecanlandım ki gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Yatışım yapıldı odada sondamı taktılar acımadı ama çok rahatsız edici bir şey. Sonrasında önlüğü giydim ve ameliyathaneye çıkardılar. Çenemi göğsüme dayayıp hiç hareket etmememi söylediler o arada sürekli dua ettim ve hiçbir şey hissetmedim zaten hemen uyuşmaya başladım. Sonrasında bianda oğlumun ağlama sesini duydum ve gözlerimden yaşlar akmaya başladı.yanağını yanağıma koyduklarında dünyalar benim oldu o kadar güzeldi ki. Onu çıkardılar beni kapatmaya başladılar yapıştırma işleminde yanık kokusu çok midemi bulandırdı hemen ilaç verdiler, sonrasında benide çıkardılar odaya götürdüklerinde benden önce oğlumu getirmişlerdi melek gibiydi kuzum.7-8 saat boyunca bacaklarımı hissetmedim sonrasında ilk yürüyüşte biraz başım döndü ama geçti sonraki yürüyüşlerde. Bugün oğlum 5 günlük ve her kokladığımda istemsizce gözümden yaşlar akıyor. Allah isteyen dileyen layıkıyla anne baba olacak herkese bu duyguyu yaşatsın inşallah.